درباره صعود قلم :

صعود قلم یعنی صعود کوهنوردان وبلاگ نویس از سراسر ایران، برای اولین بار این صعود به  پیشنهاد علیرضا علیاری از گروه کوهنوردی تاریانا اهواز و به همت و سرپرستی خانم آنا فرهانی از وبلاگ آنا پورنا این صعود در سال ۸۵ انجام شد. این بار پنجمین صعود قلم با سرپرستی آقای عرفان فکری از وبلاگ ورجین صورت گرفت و بسیاری از وبلاگ نویسان از گوشه گوشه ایران پهناور آمده بودند تا دنیای مجازی را به دنیای حقیقی پیوند بزنند .

پنجمین صعود :

با رای گیری در وبلاگ مرتضی صالحی فرد از وبلاگ کلماتی از یک کوهنورد، قله مهرچال به سرپرستی عرفان فکری بیشترین رای را آورد و مسئولیتی بزرگ را بر روی دوش کوهنوردان تهرانی و لواسانی قرار گرفت و تمام این مسئولیت را آقای فکری به همراه گروه کوهنوردی لواسان به بهترین شکل ممکن انجام شد !

مهرچال :

قله ۳۹۲۱ متری مهرچال در شهرستان لواسان یکی از قلل البرز مرکزی میباشد که مسیر دسترسی آن از روستای امامه و از تنگه باغ دره شروع میگردد. این قله در ۳۱ تیرماه و اول مرداد میزبان جمع بزرگی از کوهنوردان وبلاگ نویس بود .

گزارش برنامه صعود :روز اول طبق قرار قبلی ساعت ۷ صبح همه در جلوی هتل شهر واقع در چهارراه تهران پارس در تهران جمع شدند، هر کس می رسید غریبه بود و خود را معرفی میکرد و اسم وبلاگش را میگفت و سپس تبدیل آشنایی دیرینه میشد که روزها و سالها در دنیای مجازی در کنار بقیه بود .. لحظات بسیار زیبایی بود .. دیدن کسانی که قسمتی از زندگی ما بودند برای اولین بار…

توسط چهار دستگاه مینی بوس همه به گروه کوهنوردی شهر لواسان رفتیم .. در سالن  ورزشی دور هم جمع شدیم و همه چون دوستان قدیمی با هم صحبت میکردند و دوستی ها و شادی ها در چهره همگان  نمایان بود ..

سپس آقای فکری جلسه را با تشکر از برگزار کنندگان و معرفی کوهنویسان و اهدای لوح آغاز کرد .. آقای ثابتیان از وبلاگ آرام کوه و عضو هیئت مدیره انجمن کوهنوردان ایران و آقای رضایی از وبلاگ کوهنوشت و مسئول روابط عمومی فدراسیون کوهنوردی ایران هم چند کلامی صحبت کردند .. جلسه با پذیرایی و صرف نهار پایان یافت و دوستان برای نظم بیشتر به ۴ گروه تقسیم شدند ..

با چهار دستگاه مینی بوس به امامه رفتیم، از “دراستان” شبکه پنج هم چند نفری برای تهیه گزارش خبری آمده بودند و مصاحبه میکردند.

مسیر را حدود ساعت ۲:۴۵ عصر از تنگه باغ دره شروع کردیم و صحبت و شادی و آواز خوانی حدود ساعت ۷ به دشت مهر چال، محل برپایی کمپ رسیدیم .. چادر ها برپا شد وهمه جمع شدند و گوشه گوشه وبلاگ های هم شهری یا نزدیک تر جمع بودند و صحبت و تبادل و نظر و اطلاعات میکردند ..

حدود ساعت ۹ همه دور هم جمع شدند و مطالبی راجب صعود و چند نظر سنجی انجام شد و سپس شام خوردیم و باز هم کمی شب نشینی و شیطنت و صحبت تا ساعت ۱۲ که وقت خواب بود ..

روز دوم :

طبق قرار شب قبل ساعت حدود ۵ برای صبحانه برخواستیم و حدود ساعت ۶:۳۰ برای قله هم مسیر را پیش گرفتیم و ساعتهای در کنار هم بودن به سرعت میگذشت تا حدود ساعت ۱۰ که حلقه دور قله مهر چال زدیم و همه دست در دست و شانه به شانه  با سرود ای ایران آخرین قدم ها را برای فتح قله دوستی ها برداشتیم .. روی قله همه عکس میگرفتند و همه به هم تبریک میگفتند .. لحظه های زیبایی بود..

شاید بتوان گفت  : “لحظه ها گذرا و خاطرات ماندگارند حاضرم تمام هستیم را بدهم تا لحظه ها ماندگار و خاطرات گذرا شوند”

تا ساعت ۱۱ به همین صورت گذشت همه میخواستند با هم عکس یادگاری داشته باشند.. قله مهرچال به قله ی مهر و دوستی و شادی تبدیل شده بود ..

راه برگشت را پییش گرفتیم و حدود ساعت ۱۲:۳۰ به محل کمپ رسیدیم .. نهار را در کنار هم خوردیم و ساعت ۲ به سمت پایین را افتادیم و حدودا ساعت ۵:۴۵ در محل شروع روز قبل بودیم .. جمعی برای تفریح به آنجا آمده بودند و با دیدن  گروه کوهنوردانی که ابتدایش در کنار آنها و انتهایش در دور دست و نامعلوم است آنقدر متعجب بودند که ایستاده به صف طولانی ما نگاه میکردند تا شاید انتهای آن را ببینند!! … سوار بر ماشین ها شدیم و ساعت ۶:۲۰ به سالن ورزشی شهرلواسان رسیدیم و لحظات آخر با هم بودن را تجربه کردیم .. میهمان دوستان مشهدی و آقای  ناظمی انگور و بستنی خوردیم و با خداحافظی به سمت تهران رفتیم تا از آنجا هر کس به شهر خود برگردد … و این پایان، آغازی بود برای دوستی ها و صمیمیت های بیشتر ..

مسیر پیموده شده :

عکس های یادگاری :

Pic - Ghalam5 - Weblognevisan - Mehrchal 019

◄ Back

Next ►

Picture 1 of 26

−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−

لحظه ها :

Pic - Ghalam5 - Weblognevisan - Mehrchal 012

◄ Back

Next ►

Picture 1 of 17

نماد کلماتی از یک کوهنورد! .. ببینید چقدر خوشگله .. برا همین جای عکس خودم گذاشتم تو وبلاگم!

حتما رو Next کلیک کنید و بقیه عکس ها رو ببینید!!

−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−

سرپرست برنامه فرمودند که هر کس عکس گرفته و عکس های بقیه رو میخواد .. تا آخر مرداد .. همه عکس هاشونو برای ایشون بفرستند و ایشون بعد از جمع آوری همه عکس ها رو برای همه شرکت کنندگان یا حداقل هر شهر یک نفر می فرستند .. فقط عکس هاتونو بفرسید!!!

تشکر:

۱٫ روز اولی که دیدم هفت گوهر اسپانسر شده به خودم گفتم .. حالا باید یک ساعت از محصولاتش بازدید کنیم و حرفاشون رو گوش بدیم .. ولی حتی از پلاکارد این شرکت هم توی صعود قلم و روی قله خبری نبود !

تشکر ویژه از آقای مهندس سلیمانی رئیس شرکت هفت گوهر که تمام هزینه های این صعود رو متقبل شدند

۲٫ تشکر از علی حصاری رئیس هیئت کوهنوردی لواسان که زمینه های این صعود با شکوه رو فراهم کردند .

۳٫ تشکر از نادر ضرابیان رئیس گروه کوهنوردی لواسان و همچنین تک تک اعضای گروه کوهنوردی لواسان که برای این صعود بسیار زحمت کشیده بودند.

۴٫ تشکر از عرفان فکری عزیز که با بزرگواری و با روحیه شاد و فوق العاده سرپرستی این صعود رو قبول کرده بود که به جرات میشه گفت بزرگترین و با شکوه ترین صعود قلم بود و به همه خیلی خوش گذشت ..

۵٫  تشکر از همه دوستان مخصوصا اونهایی که از راههای خیلی دور اومده بودند که در کنار هم باشیم..

اسامی تمام کوهنوردان کوهنویس شرکت کننده همراه با عکس صاحب آنها

به زودی !

این به زودی یعنی تا شب نه تا همیشه

]]> http://alpinist.ir/1389/05/02/%da%af%d8%b2%d8%a7%d8%b1%d8%b4-%d9%be%d9%86%d8%ac%d9%85%db%8c%d9%86-%d8%b5%d8%b9%d9%88%d8%af-%d9%82%d9%84%d9%85-%d8%a8%d9%87-%d9%82%d9%84%d9%87-%d9%85%d9%87%d8%b1%da%86%d8%a7%d9%84.html/feed 32 http://alpinist.ir/1389/03/30/%d8%a7%d9%81%d8%aa%d8%aa%d8%a7%d8%ad-%d8%b3%d8%a7%d9%84%d9%86-%d8%b3%d9%86%da%af-%d9%86%d9%88%d8%b1%d8%af%db%8c-%c2%ab%d8%b3%d8%b9%db%8c%d8%af-%d8%b7%d8%a7%d9%87%d8%b1%db%8c%c2%bb.html http://alpinist.ir/1389/03/30/%d8%a7%d9%81%d8%aa%d8%aa%d8%a7%d8%ad-%d8%b3%d8%a7%d9%84%d9%86-%d8%b3%d9%86%da%af-%d9%86%d9%88%d8%b1%d8%af%db%8c-%c2%ab%d8%b3%d8%b9%db%8c%d8%af-%d8%b7%d8%a7%d9%87%d8%b1%db%8c%c2%bb.html#comments Sun, 20 Jun 2010 10:03:00 +0000 ALIREZA http://alpinist.ir/?p=1113 سالن سنگ نوردی هیئت تهران به نام زنده یاد «سعید طاهری» نامگذاری شد

پایگاه خبری فدراسیون: مراسم افتتاحیه سالن سنگ نوردی واقع در باشگاه رسالت تهران؛ به همت هیئت کوه نوردی و صعودهای ورزشی استان تهران، عصر دیروز در مجاورت این هیئت و با حضور مسئولین فدراسیون کوه نوردی، پیشکسوتان، سنگ نوردان و اهالی جامعه کوه نوردی و صعودهای ورزشی برگزار شد.

در این مراسم که با حضور خانواده ی شادروان «سعید طاهری» نیز همراه بود، ضمن اهدای جوایز قهرمانان مسابقات اخیر که چندی پیش به مناسبت گرامیداشت یاد و خاطره ی وی برگزار گردید، در اقدامی ارزشمند نام این مجموعه ی سنگ نوردی، به اسم زنده یاد «سعید طاهری» مزین و نامگذرای شد.

خانواده سعید طاهری در کنار برنگاه مسابقات سنگ نوردی یاد بود سعید طاهری

آخر اردیبهشت  و با نزدیک شدن روز جهانی محیط زیست نمایشگاهی در این رابطه برگزار میشود .. امسال نیز در موزه دارآباد برگزار شد که گروه کوهنوردی همت شمیران هم به عنوان میهمان در آن نمایشگاه غرفه داشت …

البته گذشته از این اسم نمایشگاه .. کمتر پیدا میشد غرفه ای که هدفش حفظ محیط زیست باشد … آنجا یا برای تور هاشان مشتری میگرفتند یا کیف و کفش و کوله پشتی میفروختند ..  بستنی و معجون و آب میوه و ساندویچ هم پر طرفدار بود .. بازار نشریه های جدید هم بد نبود و تبلیغ زیادی با حضور چهره های معروف میشد .. حتی به جان لاکپشت در حال انقراض هم رحم نمیکردند و عکسش رو روی تی شرت و بج لباس گذاشته بودند و میفروختند .. پرسیدم  سود این کار برای حمایت از لاکپشت استفاده میشود .. گفتند نه این لباس ها نشاندهنده حامیان  لاکپشت است … کلاه حامیان یوزپلنگ هم دانه ای ۵ هزار تومان …  بازار فروش چای کوهی . چای ترش و بقیه گیاهانی که از دامن کوه ها کنده شدن هم بسیار داغ بود و همه به جای اعتراض استقبال فراوان میکردند .. خلاصه جای همه حامیان محیط زیست که نبودند خالی!

یادم رفت .. پروانه های خشک شده در نمایشگاه علاقه مندان زیادی داشت! بالا خره نمایشگاه تنوع زیستی بود! خلاصه تنها تشکر میکنیم از برگزار کنندگان نمایشگاه با این اسم زیبا .. که واقعا خلاقانه بود .

چند عکس در ادامه مطلب

مراسمی با  یاد و نام  سعید عزیز

در انتها رای گیری و شمردن آرای هیئت مدیره

که  جای خالی حسین عظیمی در میان کاندید ها بسیار خود نمایی میکرد و همه خواستار حضور ایشان در کنار هیئت مدیره بودند

و لیست اعضای هیئت مدیره سال ۸۹ گروه همت شمیران :

۱- سرپرست:                           حمید مساعدیان
۲- دبیر:                                   علی معصومی
۳- کمیته فنی:                          بویه سادات نیا
۴- کمیته آموزش:                       عباس بهرامی نیا
۵- روابط عمومی:                       علی خیرخواه
۶- کمیته مالی:                         سعید حمیدی
۷- کمیته برنامه ریزی و تحقیق:       محمود آرین
بازرس:                                    مهیار کرمی

ازوبلاگ چشم سوم

از مراسم تشیع جنازه پهلوان سعید طاهری برمیگردم .. همه آمده بودند .. از رضا زارعی ، عباس محمدی ، فرامرز نصیری تا شعاعی یا کاشفی .. خلاصه همه بودند خیلی ها رو نمیشناختیم .. لحظات بدی در  قطعه قهرمانان و نام آوران بهشت زهرا سپیری شد …..

مراسم ختم آن مرحوم سه شنبه در مسجد الجواد  هفت تیر ساعت ۱۸:۳۰

چند عکس از مراسم تشیع سعید طاهری از رضا آموزگار bahman88

زمستان می رود …………………….
با غم و اندوه می رود
این آسمان دوباره پر از زاغ می شود
قلبـــــــــــــــم زداغ شما داغ می شود
چشمم به قاب عکس تان زنجیر می شود
باز این هوا به یاد تان دلگیر می شود
در باغ و دشت و کــــــــــــــــــــــــــــــوه
یــــــــــــــــــاد و خاطره شما رابرایم آرد یاد
ما خسته نا امیـــــــــد پریشان و بی رمق
بغض مان میان سینه نفس گیر می شود
از یاد نمی روید ای دوستــــــــــــــان
هر چند زندگی زیر و رو می شود.

یادشان گرامی و روحشان شاد
بهمن ۸۸

حماسه خاموش ….

حسین عظیمی: پس یک نفر کمبود گروه شما در آغاز حرکت چه می‌شود؟ رسول نقوی که عازم دماوند است تیم شما هم شامل: بویه، سعید طاهری، سعید حمیدی، احمدرضا بابایی و مهدی جباری، ۵ نفره است.

یکی گفت: با رویا روزبهانی صحبت می‌کنیم که جای آن یک نفر را هم پر کند.

به رویا نگاه کردم، چشمهایش تهی بود و به فضای مقابلش خیره شده بود، آیا نگاهش به دیواره بود که سعید داشت سر طناب می‌رفت؟ همه نگران ابرهای مهاجمی بودند که به سرعت از ناحیه گرده‌ی آلمان‌ها پیش می‌تاختدند و بادی که از یک ساعت قبل تندتر شده بود. آیا او هم در همین فکر بود که اگر قبل از وقوع طوفان به طاقچه قمقمه نرسند و فرصت نصب چادر دیواره را نیابند…؟!

رویا با التماس ناله کرد، پس امشب چه می‌شود؟ یعنی امشب هیچی؟ اینطوری که آن‌ها تا صبح یخ می‌زنند. به خدا من خودم به تنهایی می‌توانستم بقیه را از زیر برف بیرون بیاورم. لعنت به من! باید هما‌جا می‌ماندم و تسلیم نظر دیگران نمی‌شدم بعد فریادی ضجه مانند زد: آخه تا فردا که سعید یخ می‌زنه و بلافاصله با آرامش عجیبی اضافه کرد. البته او خیلی قوی و شجاع است، او مقاومت می‌کند فقط می‌ترسم وقتی‌که ببیند تنها مانده روحیه‌اش را از دست بدهد کاش همانجا می‌ماندم و با آن‌ها حرف می‌زدم.

- مگر آن‌ها صدای تو را می‌شنوند؟

رویا: ما که هنگام عملیات نجات صدای آن‌ها را می‌شنیدیم، پس احتمالاً آن‌ها هم صدای ما را می‌شنوند و اگر از حضور ما مطمئن شوند و با آن‌ها صحبت کنیم در مقابل سرما مقاومت می‌کنند.

- حتماً آن‌هایی که شما نجات دادید در سطح بودند.

رویا، با دستش ارتفاعی را نشان داد که بیشتر از یک متر بود و گفت: این قدر برف برداشیم تا به سر آن‌ها رسیدیم و حدود ساعت ۶ بعدازظهر بود که نفر چهارم را زنده از زیر بهمن بیرون کشیدیم، یعنی بیشتر از ۲ ساعت از بهمن دوم گذشته بود.

دیگر چیزی نگفتم و او هم ساکت شد، ظاهراً انرژی که جمع کرده بود به پایان رسیده بود. ساعت را نگاه کردم، یک بامداد بود بیش از ۷ ساعت از وقوع اولین بهمن گذشته بود و فکر کردم او ساعت‌ها با چند نفر از تیم فرشاد خلیلی در نجات سایرین چه ساعات هولناکی را گذرانده است. یادم آمد که هر وقت از پایگاه هلال احمر گردنه قوچک با تلفن او صحبت کرده بودم و اطلاعات خواسته بودم خیلی کوتاه و سریع گفته بود: فقط خودتان را برسانید، اینقدر زنگ نزنید. تو را به خدا فقط خودتان را برسانید هیچ‌کسی به کمک ما نیامده، هیچ‌کس، مگر من با چند نفر کارآموز وحشت زده چه می‌توانم بکنم و می‌گریست.

نوید چیذری گفت: احتمال دارد من و امیر گودرزی در راه سرچال برف‌کوبی زیادی داشته باشیم. به نظرم اگر سه نفره باشیم بهتر است. چون حرکت ما مصادف با تعطیلات ۲۲ بهمن است، به راحتی می‌توانیم یک نیروی خوب دیگر را به کمک بگیریم، ولی مشکل اصلی سر تیم سوم است، که قرار است از تاریخ ۲۶ بهمن جایگزین ما شود.

نگاهی به سعید طاهری انداختم. کمتر سخن می‌گوید از آن « مرد عمل‌های کم حرف» است. استواری و صلابت چهره‌ و نگاهش با آن گونه‌های برجسته استخوانی او را قدری خشن نشان می‌دهد ولی کمی که بیشتر می‌نگری صمیمت و بی‌ریایی را در نگاهش می‌یابی که گاهی با یک لبخند کوتاه کج به دل می‌نشیند. او در گفتار و رفتارش به هیچ‌وجه اهل غلو و تظاهر نبود، فریاد نمی‌زد، بی‌خودی هیجان‌زده نمی‌شد و از همه مهمتر خودش را تحمیل نمی‌کرد ولی روح بزرگش فضا را پر می‌کرد و دیگران را از آرامش بی‌کرانش سیراب می‌کرد.

خیالت همیشه از بابت او راحت بود، هرجای برنامه که دچار نقص و مشکل می‌شد از طرف او جای نگرانی وجود نداشت.

بویه گفت: نهایتاً اگر تیم سوم با تأخیر هم حرکت کند وقتی که ما پس از صعود دیواره از سمت خرسان به پایین می‌آییم تیم سعید حمیدی و احمدرضا، کمپ علم‌چال را ترک کرده و جهت حمایت از ما به سمت یخچال غربی حرکت می‌کنند.

به چشم‌های سیما و سیمین نگاه کردم، خدایا این همان چشم‌ها و گونه‌هاست! فقط چشم‌های سیمین خالی بود یعنی چشم‌های سعید هم همینطوری‌است؟! وقتی که خواهرانش نجیبانه و بی‌هیاهو، ریزریز می‌گریستند، چنانکه گویا مراقب بودند موجب ناراحتی اسکی‌بازان و میهمانان هتل دیزین نشوند. سیمین می‌گفت« سعید تو که شجاع بودی» و سیما می‌گفت« مگر می‌شود؟ سعید قرار است که فردا دوباره به علم‌کوه برود او قرار است که دیواره را صعود کند. » دقایقی قبل از ورود آن‌ها سهند عقدایی صدای بیسیم را بلند کرده بود تا بیسیم بار سنگین اعلام خبر مصیبت را به جای او بردارد:

جنازه اکبر کشاورز بیرون آورده شد. جنازه حمید کاظم زاده، جنازه علی‌اکبر ابراهیم‌زاده …

- خدایا، خدای من آیا ممکن است امروز یکی از معجزه‌هایت را ببینم؟

جنازه نادیا آنجفی شناسایی شد. جنازه سعید طاهری از گروه همت شمیران شناسایی شد.

مردی به سیمین نزدیک شد. چرا فریاد نمی‌زنی؟ نترس فریاد بزن. و او نعره زد: سعیــــد… همه چیزشان مثل هم است، چشمها، گونه‌ها و نجابتشان.

یکی از بچه‌ها گفت که آخر چرا اینجا و این‌گونه از دست رفت. این چه سرنوشتی بود؟ کاش دکتر مساعدیان فشار نمی‌آورد که آن‌ها از علم‌کوه برگردند. کاش در همان هوای خراب مانده بودند و اگر تقدیر این بود که نماند، روی دیواره با افتخار در راه آرزوی بزرگ و باشکوهش می‌رفت.

حسن آقا جواهرپور وقتی تسلیت می‌گفت اضافه کرد: یکی از کوهنوردان ممتاز کشورمان بود. من به او گفته بودم: سعید تو از لحاظ فنی، قدرت بدنی و جسارت عالی هستی. فقط باید فکر و ذهنت هم به همان درجه باشد، در اینصورت بزرگ‌ترین کارها را انجام خواهی داد.

به راستی چرا؟ سعید، مگر تو نمی‌دانستی که موقع عملیات امداد خطر بهمن وجود دارد، چرا فکرت را به کار نینداختی؟

تو که برای تفریح و اسکی به آن‌جا رفته بودی و قرار بود دو روز بعد برای مهمترین برنامه زندگی خودت و گروهت به کلاردشت بروی و هیچ‌یک از افراد بهمن‌زده را نمی‌شناختی. آیا یک لحظه به فکرت نرسید که تو مانند فرشاد خلیلی هیچ مسئولیتی در قبال تیم کارآموز بهمن‌زده نداری؟ آیا خجالت‌کشیدی مانند آن همه اسکی‌باز که در کناری ایستاده بودند بایستی و عاقلانه تماشا کنی تا تیم‌های امداد برسند؟

سعید: رویا تو برو پشت آن کپه‌ی بهمنی، خطر سقوط بهمن در این نقطه خیلی زیاده.

رویا: پس خودت چی؟

سعید: بالاخره یک نفر باید اینجا کمک کند. اسکی‌بازان و مبتدیان که ترسیده‌اند…

رویا برگشت و به آن طرف کپه‌ی بهمنی رفت. فرشاد و سعید و دیگران دو نفر را سالم از زیر بهمن درآورده بودند ولی هرچه سونداژ می‌کردند دختری را که زیر بهمن مانده بود نمی‌یافتند. نیم‌ساعتی بود که مشغول عملیات بودند. دقیقه‌ای از بازگشت رویا به سمت خودرو نگذشته بود که غرش مهیبی را شنید. سراسیمه بازگشت و کسی را ندید نه فرشاد و نه دیگران، بازماندگان وحشت‌زده بر جای خود خشکشان زده بود، رویا متوجه نبود که سعید هم نیست- آخر سعید که کاره‌ای نبود عضو تیم آن‌ها هم نبود و فقط برای کمک رفته بود- فریاد زد بیل‌ها را بردارید تا کمک کنیم. میل سونداژ را بیاورید. پس سعید کو؟ باورش نمی‌شد، سعید هم نبود تا شب بیل می‌زد و می‌گریست. حالا ساعت ۸ شب بود و تنها مانده بود، همه رفته بودند و قبل از آن چهار نفر از جمله فرشاد را بیرون آورده بودند که دوتایشان زنده بودند. تنها بیرجندی که یک بار توسط فرشاد و سعید از زیر بهمن نجات یافته بودند و به طرز معجزه‌آسایی از بهمن دوم هم جان سالم به در برده بود، نزد او آمد و گفت که اگر تو نروی من هم می‌مانم ولی آن را بی‌فایده دانست ولی رویا ایمان داشت که سعید زنده است. آخر این برنامه‌ی سعید نبود و اگر مرگی برای او رقم خورده بود روی دیواره علم‌کوه بود نه در جاده‌ی دیزین.

بگو ببینم سعید، آیا افتخاری را که می‌خواستی پیدا کردی؟ آن شکوه و بزرگی که در رویارویی دلیرانه با مرگ جستجو می‌کردی یافتی؟ همه‌ی کوهنوردان بزرگ آرزوی انجام کاری سترگ را دارند. آن‌ها عظمت کارشان را با یک چیز محک می‌زنند و آن گرانبهاترین محک دنیا یعنی هستی خودشان است. بگو ببینم سعید، کدام یک شکوه‌مندتر و والاتر است؟ صعود زمستانی دیواره علم کوه یا نجات جان کوهنوردان نا شناخته؟ آخر بگو تا بدانم کدم قله رفیع‌تر است؟ قله‌ی زیبا و پرابهت علم‌کوه یا قله شرف و پاکی و انسانیت؟

بگو تا بدانم! شهید چه شکلی دارد؟ ایثار چه رنگی است؟ آیا هنگام مرگ با شکوهت هم نترسیدی؟

امیرگودرزی گفت: من بر سر همه جنازه‌ها بودم، سعید در عمق ۷- ۶ متری بود، گوشه کفشش زیر چرخ لودر گیرد کرده بود و به آرامی آرامیده بود. در چهره‌اش تشویش و وحشتی نبود. بازرس ویژه دوربینی را که سعید به پیشانی‌اش بسته بود تا از وقایع فیلم بگیرد- همان دوربینی که از فرانسه برای فیلمبرداری از صعود دیواره علم‌کوه تهیه شده بود- را ضبط کرد و گفت فیلم‌های آن برای ما خیلی مهم است و حقایق زیادی را نشان خواهد داد!

رویا می‌گفت: هیچ‌وقت نباید آن فیلم وحشتناک را دید. چه کسی را یارای آن است که آخرین لحظات او را در زیر خروارها برف تماشا کند و خاموشی حماسه‌ی سعید را نظاره کند؟

نمی‌توانم ببینمش!

نه نمی‌توانم ببینمش!

اینک جدال ناخن‌های شکسته و یخ…

نه نمی‌خواهم ببینمش!

و خس خس گلوی فشرده در چنگال سپیدی…

نمی‌خواهم ببینمش!

و رویای پرواز بر ستیغ علم‌کوه، تو خود راه را می‌دانی…

پرواز کن

برو

آزاد شو

در این بین بدترین خبر ممکن جانباختن سعید طاهری کوهنورد بزرگ و مسئول کمیته فنی گروه همت شمیران بود که برای کمک به افراد حادثه دیده داوطلبانه با علم به خطرات منطقه، اولین نفر به اونجا میره و برای کمک به بقیه تلاش میکنه که بهمن های بعدی اوهم گرفتار میکنه.. و مارو در اندوه از دست دادن این مرد بزرگ باقی میگذاره ..

اشخاص دیگری نیز جان خود را در این بهمن از دست میدهند که همگی از اعضای آزمایشی و غیر کوهنورد باشگاه دماوند بودند و همچنین در کنار آنها سرپرست برنامه کوهنورد فرشاد خلیلی خوشه مهر بوده که همه جا میتوانید از موفقیت های ایشون بخونید که با جانباختن ایشون جامعه کوهنوردی عزادار شده ..

سعید طاهری یکی از بهترین های گروه همت بود و همگی به داشتن دوستی همچون سعید افتخار میکردیم ..او با سالها تمرین امسال تصمیم به اولین صعود سبکبار زمستانه علم کوه گرفته بود ولی جان خود را برای نجات دیگران از دست داد و اگر بخواهم در یک جمله از او یاد کنم میگویم او همچون کوهی استوار همیشه پشت همگروهیانش بود و از دست دادن او در گروه شاید بزرگترین رنجی بود که می شد بر یک گروه کوهنوردی وارد شود و او همیشه و همه جا در قلب ما خواهد ماند و او همواره قهرمانمان خواهد بود …

از طرف خودم این مصیبت رو به همگروهی هایم و همچنین خانواده طاهری تسلیت می گویم و برایشان از خدا طلب صبر دارم …

خبر دوم هم اینکه آقای اشراقی تماس گرفتن مبنی بر اطلاع رسانی راجع به کلاس امداد و کمک های اولیه که توسط هلال احمر با مربی گری خانم حقیقی ،  روزهای فرد از ساعت ۷ تا ۸:۳۰ بعد از ظهر آغاز میشه و این دوره رایگان هست و در انتهای دوره به شرکت کنندگان مدرک امداد و نجات مقدماتی داده میشه و البته دوره خوب و مفیدی هست وکسانی که بتونن شرکت کنن بسیار بهشون کمک خواهد کرد!

خبر سوم : «عباس جعفری» کوه نورد، عکاس طبیعت، روزنامه نگار و خلاصه چهره ی نام آشنای جامعه کوه نوردی، در سفر اخیرش به کشور نپال از تاریخ ۷ سپتامبر {دوشنبه ی گذشته ۱۶ شهریور } در حین قایق سواری ـ به دلیل واژگون شدن قایق ـ در رودخانه ئی در منطقه Narayanghat مفقود شده است ظاهراً جست و جوها تا این لحظه به نتیجه نرسیده!… اطلاعات بیشتر را در این صفحه ببینید  … گزارش این حادثه در جلسه این هفته گروه توسط یکی از اعضای فدراسیون داده شد.

خبر چهارم : هشتادمین نشست ماهانه ی انجمن کوه‌نوردان ایران چهار شنبه ی این هفته در محل همیشگی جلسات

به مناسبت چهلّمین روز درگذشت زنده یاد علی  رئیس دانا «مربّی و مسئول کمیته فنّی گروه کوه نوردی هفت خوان» و گرامی داشت یاد و خاطره آن عزیز، برنامه ی صعود به قلّه کلون بستک در تاریخ ۳۰/۵/۸۸ به همت اعضای گروه کوه نوردی هفت خوان کرج و با حضور خانواده ی وی برگزار می گردد…