۲- بعد از حدود ۲۰ – ۲۵ کیلو متر که در جاده سمت چپ میرویم به ارجمند رسیده و وارد جاده فرعی به سمت روستای لزور میشویم وبعد از حدود ۱۲ کیلو متر به روستای لزور میرسیم که مبدا صعود ما است.

۳- روستای لزور در ارتفاع ۲۳۳۰ متر از سطح دریا قرار گرفته و در واقع ییلاقی است که در تابستان جمعیت بیشتری دارد و در این ده تلفن ، مسجد ، نانوایی و چند مغازه برای تهیه مایحتاج در دست رس است. این ده به عنوان مبدا صعود به قله های “میشینه مرگ” و “بوم” میباشد همچنین به “تنگه واشی” و ده “ورزنه” نیز دسترسی دارد این روستای بسیار زیبا در میان کوه ها قرار دارد محصولات عمده آن سیب زمینی، سیب، گیلاس، آلو، گردو، گندم، یونجه است .

۳- قله “میشینه مرگ” با ارتفاع ۴۰۰۷-۴۰۲۵  متر ( با نقل قول های مختلف ) تنها قله ۴ هزار متری البرز شرقی و بلند ترین قله منطقه است . بعد از میشینه‌مرگ تا اولین ۴۰۰۰ متری از طرف شرق تا شاهرود و “شاهوارش “  و از سوی غرب هم تا “دوبرارها” باید رفت . در کنار آن گردنه‌های وجود دارد که میشنه‌مرگ را به قله‌های همسایه‌اش مثل “پرچنان” ۳۹۵۰ متری در شمال غرب و “بوم” ۳۸۰۰ در شرق متصل می‌کند. و نزدیک ترین روستا به آن “ورزنه” در شمال و همچنین دهات “نشل” و “خِرم” است .

۵-  برای صعود به قله میشینه مرگ دو راه در پیش روی ماست یکی از سر یال که از سمت غرب تنگه و از روی یال به “چشمه سیاه رود” و مسیر صعود میرسد و راه دیگر که معمولا به دلیل زیبایی و پر آب بودن مسیر انتخاب میشود راه رود خانه و تنگه است که برای پیدا کردن آن کافیست مسیر آبی که باغات روستا را سیراب میکند دنبال کنیم و بعد از حدودنیم ساعت پیاده روی به تنگه ای کوهستانی با سنگ های بزرگ  و همچنین رود خانه “فرح رود” میرسیم، گذر کردن از سنگ ها نیاز به کمی دقت دارد و در ادامه هر چه تنگه، تنگ تر میشود تعداد دفعاتی که باید از عرض رود خانه عبور کنیم بیشتر میسود و آبشار های متعدد کوتاهی در این مسیر قرار دارد که در یکی دو تای آنها برای ادامه مسیر احتیاج به کمی دست به سنگ شدن وجود دارد بعد از حدود ۱ ساعت به دشت کوچکی میرسیم و مسیر را ادامه میدهیم که حدود ۳-۴ ساعت بعد به دشت دیگری میرسیم که چشمه بسیار پر آبی در این دشت به نام “معجزچشمه”  قرار دارد که بیشتر آب رود خانه را تامین می کند و  دشت کنار آن محل بسیار خوبی برای اتراق و شب مانی است. این مسیر بسیار زیباست و در اواخر مسیر به علت تنگ شدن تنگه به عبور مسیر کوتاهی از داخل رود خانه ناچار میشویم که با توجه به فصل تابستان خالی از لطف هم نیست و تا محل اتراق حدود ۷ کیلومتر راه آمده ایم . و کلا مسیر به سمت شمال است.

۶-  بعد از دشت  وارد تنگه دیگیری میشویم که پس از مسیری کوتاه به سد بسیار زیبای به اسم “سد سیاه رود” میرسیم که و جاده خاکی  به این سد وجود دارد  که از شرق آمده وبه سمت غرب میرود و با توجه به گوگل ارث ازشرق به شرق لزور و سوی دیگر به جاده ای که به دهات نشل میرود میرسد که گویا این جاده را برای احداث سد کشیده اند و برای صعود یک روزه میشینه مرگ استفاده از این جاده بسیار مناسب است و ما در سمت غرب کمی جاده را ادامه میدهیم تا قله میشیننه مرگ در جلوی ما قرار دارد( البته ما قله دیگری را میبینیم که ارتفاعش کوتاهتر از میشینه مرگ است و در بالای آن گردنه ای آن قله را قله میشینه مرگ متصل می سازد )

۷-  در اینجا دو راه در پیش روی ماست میتوانیم مسیر را عوض کنیم و از جاده  به سمت شمال شرقی خارج شویم و به سر یال رفته و مسیر را در جهت قله تا قله ادامه دهیم و همچنین میتوانیم مسیر را حدود ۱ کیلومتر دورتر کنیم و جاده را ادامه دهیم تا جایی که به سمت پایین سرازیر میشود و در آنجا که ابتدای یال  است پاکوب مشهودی تا قله وجود دارد که معمولا مسیر دوم به خاطر شیب بهتر انتخاب میشود . ( البته منظور از مسیر جاده خود جاده نیست مسیر ما به سمت قله است و چند بار جاده را قطع مکنیم  چون خود جاده به خاطر شیب کم بسیار طولانی است )

عکس از مسیر عمومی :

برای بزرگ شدن کلیک کنید

از نمایی دیگر :

۸-  از روستای لزور ( ارتفاع :۲۳۳۰ ) تا معجزچشمه ( ارتفاع :۲۹۵۰ ) و دشت کنار آن حدود ۵-۸ کیلومتر ( با توجه به نقطه شروع مسیر)  از معجز چشمه تا آب بند سیاه رود (ارتفاع : ۲۹۸۰ ) حدود حدود ۱ کیلو متر و از سد سیاه رود تا قله میشینه مرگ (ارتفاع :۴۰۰۰ ) حدود ۵-۶ کیلو متر راه است و همچنین ارتفاع گردنه ای که از مسیر جاده جدا می شویم ۳۴۴۰متر است ( منبع ارتفاع ها گوگل ارث است )

دشت هویج : دشت هویج نام دشتی است در ارتفاع ۲۴۰۰ متری از سطح دریا در بالای روستای افجه در نزدیکی لواسان، که گفته می‌شود در گذشته در آن دشت هویج کشت می‌شده است. هر چند که امروزه اثری از هویج در آن یافت نمی‌شود. هم اکنون نیز دهقانان افجه به کشت محصولات مختلف کشاورزی در آن مبادرت می‌ورزند و وجود باغهای گیلاس نیز در آن مشهود است.از قله‌های مجاور دشت می‌توان از قله ریزان ۳۶۵۰ متر، پرسون ۳۱۰۰ متر، آتشکوه ۳۸۵۰ متر و مهرچال ۳۹۲۰ متر نام ‌برد.

این قله در شمال افجه قرار دارد و میگویند به دلیل ریزشی بودن سنگ های آن در مسیر صعود ریزان نامیده شده و در دشت هویج مشخصه راه آن سنگچین بزرگی است که در آخر دشت هویج ( گرچال ) که در سمت راست آن پاکوب  برای صعود به این قله وجود دارد ( این قله در تمام مسیر  افجه به دشت هویج  روبروی مسیر قرار دارد ) .. مسیر این قله متنوع بوده و در مسیر سنگ  و همچنین شن  وجود دارد و در قسمت پایانی آن قسمتی دیواره مانند سنگی وجود دارد که البته میتوان آن را دور زد و در مسیر برگشت میتوان از شن اسکی بلندی استفاده کرد که برگشت را بسیار آسان میکند.

در ضمن در مسیر آن آب فقط در دشت هویج وجود دارد ( در انتهای شمال غربی ، تقاطع دشت با رودخانه  لوله  ای است که آب آشامیدنی دارد و گویا از چشمه ای آورده میشود ) و در تابستان حدود ۳-۲  لیتر آب برای صعود کافی میباشد

چند عکس از مسیر:

مسیر صعود قله از طرف دربند سر

قله کلون بستک از جمله مرتفع ترین قلل البرز است که در قسمت شمال آبادیهای ” دربند سر” و” شمشک” قرار گرفته است. در شمال آن دره رودخانه دریوک – رودخانه ای که از ارتفاعات برج “خلنو” و “سرکچال” و “هرزه کوه” سرچشمه می گیرد – و در ورای آن خط الراس بزرگ سه چال – که به سان دیواری دریوک را محاصره کرده است – قرار دارد. “کلون بستک” یا به قول برخی از اهالی “خورتوئک” یعنی جایی که صبح هنگام پرتوهای طلایی خورشید برای اولین بار در توک آن جوانه می زند. از جنوب بوسیله گردنه ۳۳۰۰ متری دیزین به قله ۳۷۱۹ متری دشت مانند “سی چال” و پیست دیزین و از شرق توسط خط الراس لبه مانندی به قله ۴۲۱۰ متری “سرکچال” منتهی می گردد. کلون بستک را از دو مسیر متفاوت و مشترک می توان صعود کرد: مسیر اول از دربند سر و دوم از مسیر گردنه دیزین است.شرایط آب و هوایی آن غالباً ناپایدار است و شاید باد شدیدی که معمولاً نیز از غرب و شمال غرب می وزد، ویژگی اصلی این قله به شمار می رود.

منطقه سنگی دامنه های جنوب و جنوب شرقی این قله که کاملاً در استان تهران قرار دارد، مشرف به منطقه رودبار قصران بوده و آبریز این دامنه، رودخانه جاجرود است که نهایتاً به سد لتیان رسیده و قسمتی از آب آشامیدنی تهران و آب مورد نیاز کشاورزی در دشت ورامین را تأمین می کند. همچنین دره رودخانه ولایت رود، در جهت شرق به غرب، از شمال این قله گذشته و در امتداد خط الرأس هرزه کوه ها جریان پیدا می کند و پس از رسیدن به دامنه های قله سه چال به طرف جنوب ادامه پیدا می کند و با عبور از پای یالهای شمال غربی و غربی کلون بستک، مجدداً در نزدیکی دیزین در جنوب غرب کلون بستک، به طرف غرب تغییر مسیر می دهد. در اصل ولایت رود نیز به عنوان آبریز دامنه های شمالی و غربی کلون بستک، پس از ادغام با وارنگرود و تشکیل رودخانه کرج، قسمت دیگری از آب آشامیدنی ساکنین تهران را تأمین می کند.

یالهای جنوبی، شرقی، غربی و شمال غربی اصلی ترین یالهای این کوه به شمار می روند، که این دو تای آخر در ارتفاعات بالا به یکدیگر ملحق شده و از شمال غرب به قله می رسند.

مسیر نرمال صعود قله کلون بستک از طریق یال جنوبی می باشد که از این مسیر، قله در تمامی فصول و با یک کوهپیمایی نه چندان دشوار و طولانی از طریق گردنه ۳۲۸۰ متری دیزین در عرض یک روز، قابل دسترس می باشد. شاید به دلیل همین دسترسی ساده به قله از طریق گردنه دیزین، صعود کلون بستک یکی از ساده ترین صعود های قلل چهار هزار متری البرز به حساب می آید.

ارتفاع : ۳۳۰۰ متر
منطقه : لواسان – استان تهران – البرز مرکزی
قله های مجاور : مهرچال (۳۹۲۰ متر) – آتشکوه (۳۷۳۰ متر) – ریزان (۳۶۵۰ متر) – پرسون (۳۱۰۰ متر)

چون اولین قله هست که با گروه همت شمیران برای برنامه آموزشی برم یه چند تا گزارش برنامه قدیمی در مورد اونرو پیدا کردم و لینکشون رو گذاشتم ..(البته یه گزارش برنامه مختصر مفید هم من شنبه خواهم نوشت)من هر چی گشتم گزارش برنامه ها برای زمستان بود و گویا در تابستان این قله دست گرمی حساب میشه .. به هر حال برای من که یه تازه واردم خوبه !

گزارش هایی که درباره این قله با کمک سرچ پیدا شد!

• گزارش صعود همراه با گروه همت شمیران آقای میر جمالی
• صعود مشترک گروه کوهنوردی وتوس قم و بهمن تهران به قله ۳۳۰۰ متری ساکا ( ۱۵ آذر ماه ۱۳۸۷)
• صعود قله ساکامحمد حاج ابوالفتح
• کوه نوردیهای هفتگی توحید نوروزی
• اینم یک مطلب درباره افجه که در راه صعود این قله قرار دارد .. مطلب خواند ای هست!

چند عکس از دشت هویج که در مسیر این قله هست البته در زمستان:

دشت هویج

دشت هویج ۲

دشت هویج ۳