نفرات برنامه : حمیدرضا فرد حسینی ، بهروز زبیعیان ، سیاوش میر صادقی ، مهسا  امامی ، بشیر خوشنویس ، آزیتا گیلانی ، هومن خواجه زاده ، صبا عرب زاده ، حمید حضرتی ، جابر غیاثوند ، پیمان ، علیرضا کریم آبادی ( سرپرست و تهیه گزارش )

یه چند وقتیه حوصله گزارش برنامه نویسی ندارم .. اصلا خوب نیست .. ولی قول میدم گزارش مفصل این برنامه رو مخصوصا چون اولین تجربه ی سرپرستی خودم بود و همچنین  چند تا نفرات برنامه رو قبل برنامه ندیده بودم و بعضی هاشون  اصلا و بعضی هاشون در یک سال اخیر حتی توچال هم نرفته بودن و مشکلاتی مخصوصا به خاطر ارتفاع  روز اول در بارگاه برای تیم پیش اومد که همه چیز به خوبی گذشت ولی بهتره بنویسم  شاید برا خودم یا بقیه درس هایی داشته باشه ..

از همینجا هم از همه بچه هایی که زنگ زدن و تشکر کردن از برنامه متشکرم .. و یه برنامه عالی در کنار دوستان داشتیم که ۹ نفر از ۱۲ نفر موفق به صعود قله شدن و به همشون تبریک میگم .

پی نوشت : و اما این صعود قلم هم خوب چیزی بود و ما هر دفعه که دماوند میریم یه سری آشنا میبینیم که به آدم قوت قلب میده ..  سری قبل  دماوند شمالی .. خانم آنا فراهانی ( آناپورنا ) و خانم ماهزاده نجار ( کوهساران ) و آرش نقافی ( آوای کوهستان ) و عرفان فکری ( ورجین ) رو اتفاقی دیدم و این دفعه احد عزیز و دوستداشتنی ( سرشتین ) رو دیدم  و  بازم تشکر میکنم از همه بچه های صعود قلم که در کنار هم جمع شدیم.

Alamkouh (1)

◄ Back

Next ►

Picture 1 of 19

عکس از مهسا امامی

روی NEXT کلیک کنید و بقیه عکس ها رو ببینید !

گزارش و کروکی مسیر به زودی

Damavand (1)

◄ Back

Next ►

Picture 1 of 38

اول راه

روی NEXT کلیک کنید و بقیه عکس ها رو ببینید !

گزارش و کروکی مسیر به زودی

IMG_3409-1

◄ Back

Next ►

Picture 1 of 65

روی NEXT کلیک کنید و بقیه عکس ها رو ببینید !

گزارش و کروکی مسیر به زودی

روی قله

نفرات شرکت کننده : آقایان موسوی، محمد رضا مقدمی، محسن وزوایی، احسان احمدی، مسعود جابری، حامد ارشدی فر،علیرضا کریم آبادی، رادمهر عرفانیان، سیاوش میرصادقی، احسان فرهادی، محمود باقریان و خانم ها سولماز بهمنی، فائزه فرهادی و تکیلا بهبهانی

کروکی مسیر :

این برنامه از مسیر زمستونی قله همهن بود که مسیر بسیار بدی برای تابستان میباشد از این لحاظ که آب در مسیر نیست و همچنین شیب های تند و برگشت گرد و خاک و پایین اومدن روی شیب تند کچل! خیلی دردسر داره و کلا برنامه بیخودی برای فصل تابستان  محسوب میشه!

گزارش قبلی سبلان در مهر ماه ۸۸

عکس : دریاچه یخ زده قله با موبایل که شنا کردن توش ۵۰۰۰۰ تومان سود داشت

از این برنامه هیچ عکسی ندارم چون دور بین من دست بچه های یخچال بود به هر حال شب اول حرکت کردیم رفتیم مشکین شهر ( کرایه اتوبوس تعاونی ۹  نفری ۱۱۵۰۰ ) صبح صبحانه رو توی قهوه خونه همونجایی که پیاده شدیم خوردیم ( هر چی بخوری ۱۵۰۰ ) بعد با ۳ تا ماشین سواری رفتیم شابیل ( هر ماشین ۱۰۰۰۰ ) یه لندرور برای بار های فنی و کوله های بچه ها گرفتیم و پیاده تا بالا رفتیم و دو نفر با لندرور رفتند و چادر ها رو زدند .. روز اول با کمی هم هوایی و هندوانه خوردن سپری شد.

نکته قابل توجه در این فصل هیچوقت نرید سبلان .. چون نه ارزشی داره نه شب میزارن بخوابی .. متاسفانه تا صبح ۳ بار هموطنان آذری زبان سمت چادر ما سیگارت پرت کردند و همچنین تا ساعت ۳ صبح با بلند گو هایی که از ظبط خانگی هم بزرگتر بود آهنگ پخش میکردند و ندای یاشاسین آذربایجانشان از درون چادر ها تا صبح حسابی گوش نواز بود !

صبح بچه های یخچال ساعت ۴ صبح و ما ساعت ۶ صبح راهی شدیم برای قله .. یخچال شمالی شلوغ بود و بچه های چند تیم از جمله هیئت تهران ، خانه کوهنوردان ، بچه های اصفهانی ، روی یخچال بودند کلا تیم همت با اینکه شب رو پای یخچال نخوابیده بود دومین تیم بود که از یخچال در اومد و ما هم از ساعت ۱۰ صبح تا ۲ بعد از ظهر روی قله بودیم و منتظرشون شدیم .. البته اولش روی قله من هم کمی توی آب شنا کردم که خیلی چسبید!

پایین رسیدیم .. لندرور گرفتن هم مصیبتی بود ( نفری ۳۵۰۰ بود که تا نفری ۴ یا ۵ توان هم میگرفتند ) بعد یه مینی بوس گرفتیم برای اردبیل ( ۳۰۰۰۰ تومان ) بعد هم سوار اتوبوس اردبیل تهران شدیم ( نفری ۱۰۰۰۰ ) صبح هم ۶ صبح تهران بودیم .

کروکی مسیر هم لازم نداره .. از شابیل پیاده برید مسیر دره رو باید برید مستقیم بقل تله کابین تا حسینیه یا لندرور بگیرید و از جاده برید ( لندرور ۴۵ دقیقه و پیاده ۴ ساعت زمان لازم داره ) از حسینه هم مسیر مشخصه  فقط اول مسیر وقتی شیب زیاد شد برید سمت چپ تا روی یال قرار بگیرید و سمت راست تا قله مستقیم برید .

ارتفاع حسینیه هم ۳۷۰۰ متر هست و حدود ۴ ساعت تا قله زمان لازم دارید و کلا یه قله خیلی آسون محسوب میشه به نظر من بهترین زمان برای رفتن مهر ماه هستش !

IMG_3058

◄ Back

Next ►

Picture 1 of 11

قله سبلان

روی NEXT کلیک کنید و بقیه عکس ها رو ببینید !

سعی کنید همه عکس هارو ببینید

1

◄ Back

Next ►

Picture 1 of 75

ابتدای را - تنگه یونه آ

روی NEXT کلیک کنید و بقیه عکس ها رو ببینید !

شرح برنامه پیمایش مسیر تهران – شمال ( گرمابدر- صلاح الدین کلا ):

روز اول

صبح روز پنجشنبه ۱۳ خرداد ساعت ۴:۰۵ از مقابل شهرداری منطقه یک توسط یک دستگاه پیکان به سمت گرمابدر حرکت کردیم. ساعت ۶ بود که پس از طی مسافتی در جاده خاکی گرمابدر به جایی رسیدم که دیگر ماشین به خاطر وجود چاله های بزرگ دیگر قادر به ادامه مسیر نبود .بنابر این ما کوله های خود را از ماشین پیاده کردیم و پس از تقسیم کردن چادرها به سمت گردنه حرکت کردیم .با توجه به لطفی که راننده کرده بود ما بیشتر مسیر جاده خاکی را طی کرده بودیم و راه زیادی تا گردنه وجود نداشت .ساعت ۶:۴۵ بود که به گردنه رسیدیم و چند دقیقه ای برای زدن کرم ضد آفتاب توقف کردیم و سپس به سمت پایین گردنه حرکت کردیم. ساعت ۸:۲۰ بود که به رودخانه واقع در انتهای دشت لار رسیدیم و برای ادامه مسیر مجبور به عبور از رودخانه بودیم با توجه به عمق رودخانه مجبور بودیم کفشهای خود را در بیاوریم .(عمق آب در بعضی از نقاط رودخانه به بالای زانو می رسید) در هر صورت برای عبور کم عمق ترین قسمت رودخانه را که در آن کلیه انشعاب های رود یکی میشد را انتخاب کردیم .(رودخانه در این قسمت دشت به چندین انشعاب تقسیم می شود ) دلیل این کار هم این بود که با توجه به در آوردن کفشها اگر می خواستیم از قسمت انشعابی رود رد بشیم به علت وجود خشکی های بین آنها که سنگلاخی بودند پا هایمان به شدت آسیب میدیدند و رد شدن از روی اون سنگها به مراتب رنج آورتر از تحمل آب سرد رودخانه بود .در هر صورت با وجود بی حس شدن پاهایمان به علت سردی آب از رودخانه گذر کردیم. و در آن سوی رودخانه برای خوردن صبحانه توقف کردیم در داخل دشت نمای زیبای از آسمان کوه در مقابل ما نمایان بود در ضمن امسال بر خلاف سال گذشته که من مسیر را طی کرده بودم هنوز عشایر در منطقه ساکن نشده بودند. ساعت ۹:۲۰ بود که بعد از خوردن صبحانه به سمت دشت سفید آب حرکت کردیم و در ساعت ۱۱ به آبشار سفید آب رسیدیم و برای استراحت و تماشای آبشار توقف کردیم. نمای بالای آبشار فوق العاده زیبا می باشد و یکی از منا ظر زیبای این مسیر به حساب می آید.بعد از گرفتن عکس و استراحتی کوتاه ساعت ۱۱:۵۰ دقیقه به سمت منطقه سرخک حرکت کردیم .(لازم به ذکر است که مسیر میان دشت سفید آب تا سرخک دارای جاده خاکی ماشین رو می باشد .)در ساعت ۱:۳۰ به منطقه سرخک که منطقه ای عشایر نشین می باشد رسیدیم .(البته عشایر این منطقه هم بر خلاف سال گذشته هنوز در منطقه ساکن نشده بودند.) ما در این منطقه در حدود نیم ساعت توقف کردیم و سپس از مسیر پاکوب به سمت یال پا کبود ادامه مسیر دادیم . و در ساعت ۳:۱۵ به گردنه قو رسیدیم از با لای گردنه قله های چپکرو- دو خواهران و دماوند مشخص بودند.بر روی گردنه توقف کوتاهی داشتیم و چند عکس انداختیم .البته در اینجا باید بگویم که به جز ما چند گروه دیگر هم در مسیر بودند و مسیر نسبت به سال گذشته شلوغ بود. در هر صورت از روی گردنه و از مسیر پاکوب راه را به سمت دشت پیش گرفتیم و در ساعت ۵:۱۵ به دشت پاکبود و کنار رود خانه رسیدیم و بعد از استراحتی یک ربعه مسیر را دوباره در پیش گرفتیم .نیم ساعتی راه نرفته بودیم که به یک انشعاب از رودخانه برخوردیم که با توجه به آب زیاد آن در این فصل امکان عبور آسان از آن نبود .بنابر این مجبور شدیم به اندازه ۲۰ دقیقه ای به سمت بالای رودخانه حرکت کنیم تا محل مناسبی که عرض کمتری داشت را برای عبور پیدا کنیم. بعد از کلی تلاش توانستیم بدون در آوردن کفش از رودخانه عبور کنیم. و دوباره راه را در پیش بگیریم .با توجه به اینکه هوا رو به تاریکی میرفت در فکر پیدا کردن جای مناسبی برای چادر زدن بودیم .ما در حال حرکت در پاکوبی بودیم که در سمت چپ رودخانه قرار داشت و این سمت رودخانه نسبت به سمت راست آن فضای کمتری برای چادر زدن وجود داشت .من با توجه به تجربه ای که از سال قبل کسب کرده بودم می دانستم که این مسیری که ما داریم طی میکنیم انتهایش بسته است و در هر صورت مجبور به عبور از رودخانه هستیم و مسیر اصلی پاکوبی است که در سمت راست رودخانه قرار داردو نه این پا کوبی که ما در آن قرار داشتیم از طرفی حجم آب رودخانه خیلی زیاد بود و می توانم بگم اگر قصد عبور از آن را داشتیم تا پایین کمر در آب فرو می رفتیم .بنابر این تصمیم گرفتیم که شب را در این سمت رودخانه چادر بزنیم و فردا صبح که سطح آب رودخانه پایین تر می آید از رودخانه عبور کنیم .یک مزیت این کار این بود که اگر هنگام عبور از رودخانه خیس می شدیم دست کم با توجه به وجود آفتاب می توانستیم خودمان را خشک کنیم ولی اگر در زمان غروب آفتاب لباسهایمان خیس میشد برای شب با مشکل برخورد میکردیم.ساعت ۷:۱۵ بود که جای مناسبی برای چادر زدن پیدا کردیم و شروع به برپا کردن چادرها کردیم.در مسیر کنار رودخانه هم چند چشمه وجود داشت که ما آب مورد نیاز خود را هم از اونها تامین کردیم.

کروکی روز اول ( مسافت پیموده شده ۳۳ کیلو متر )

نکات :

• برای از رود خونه دشت لار – از جایی که همه شاخه ها تبدیل به یک شاخه میشود عبور کنید ( مرگ یکبار شیون یکبار )
• بعد از عبور از رود خانه به سمت شرق حر کت کرده و وارد اولین دره میشویم .. مسیر خاکی ماشین رو به سمت آبشار سفید آب

روز دوم:

ساعت ۶ صبح از خواب بیدار شدیم و بعد از خوردن صبحانه و جمع کردن چادرها در ساعت ۷:۳۰ به سمت یالرود حرکت کردیم . حدود ۲۰ دقیقه ای در مسیر پاکوب حرکت کرده بودیم که جای مناسبی برای عبور از رودخانه پیدا کردیم و بعد از در آوردن کفشها از آن عبور کردیم سطح آب نسبت به شب گذشته خیلی پایین تر آمده بود و عبور را راحت تر کرده بود ولی خوب با این حال آب تا زیر زانو میرسید و به شدت هم سرد بود . در هر صورت بعد از عبور از رودخانه پاکوبی را که در سمت راست رودخانه بود در پیش گرفتیم و در ساعت ۱۰:۳۰ به منطقه کوشکک رسیدیم .در این منطقه به علت احداث جاده و خطر ریزش سنگ مسیر اصلی (که پاکوبی است که از داخل دره میگذرد) مسدود بود و به وسیله تابلو مسیر انحرافی نشان داده شده بود که منتهی به جاده در حال ساخت میشد . وما بعد از عبور از پلی که در این منطقه بر روی رودخانه زده بودند به سمت مسیر انحرافی حرکت کردیم و بعد از بالا رفتن از یک یال به جاده در حال ساخت رسیدیم .لازم به ذکر است که جاده ذکر شده صدمات زیادی به منطقه زده است و بکری منطقه را به کلی از بین برده است و نمی دانم چرا انجمن های حمایت از محیط زیست نمی توانند کاری برای جلوگیری از احداث این جاده های نابودکننده محیط زیست انجام بدهند.(این جاده قرار است یالرود را به منطقه سرخک متصل کند) و این یعنی نابودی تمامی زیبایی هایی که ما در طی این مسیر دیده ایم و این واقعا ناراحت کننده است!!

در هر صورت ما مسیر جاده را در پیش گرفتیم و در ساعت ۱۲ به روستای یالرود رسیدیم (البته باید ذکر کنم که طی کردن مسیر از طریق جاده باعث طولانی تر شدن مسیر میشود و اگر ما از مسیر داخل دره به سمت یالرود میرفتیم یک ساعت زودتر به آنجا میرسیدیم) .بعد از رسیدن به یالرود برای برداشتن آب به کنار یک چشمه که در کنار جاده قرار داشت رفتیم که در آنجا چند جوان که در حال خوردن هندوانه بودند به ما هندوانه تعارف کردند و جای شما خالی در اون گرما و پس از اون همه راه رفتن خوردن آن هندوانه خیلی لذت داشت .جا دارد که در همینجا از مهمان نوازی مردم یالرود تشکر کنم.بعد از برداشتن آب و خوردن هندوانه یک ماشین گرفتیم تا ما را به شهر بلده برساند و در ساعت ۱۲:۳۰ به شهر بلده رسیدیم و در آنجا برای ادامه مسیر خریدهای لازم را انجام دادیم و در ساعت ۱ از کوچه ای که منتهی به باغهای بلده میشد به سمت کوههای این منطقه حرکت کردیم (نشانه این کوچه این است که ابتدا آن یک حمام وجود دارد و در ضمن از دور قلعه ای که در سینه کوه و انتهای این کوچه قرار دارد نمایان است)در هر صورت مسیر را از داخل دره و از میان باغهای بلده ادامه دادیم .این مسیر به نحوی است که در طول خود به دره های مختلف انشعاب پیدا میکند و مسیر درست به این صورت است که ابتدا پس از تمام شدن باغها دره سمت چپ را در پیش میگیریم که مسیر پاکوب آن مشخص است و پس از طی مسافتی در سمت راست ما یک دره دیگر نمایان میشود که باید این دره را ادامه داد تا جایی که به زمین های کشاورزی بلده میرسید از آنجا باز مسیر به دو دره تقسیم میشود که باید دره سمت چپ را پیش گرفت در طول این مسیر جوی آبی جریان دارد و ما برای خوردن نهار در ساعت ۳:۱۰ در جایی مناسب در کنار جوی توقف کردیم و پس از استراحت طولانی در ساعت ۵ به راه خود ادامه دادیم ما قصد داشتیم قبل از تاریکی هوا خود را به گردنه برسانیم تا جای مناسبی برای چادر زدن پیدا کنیم مسیر همچنان از داخل دره و کنار جوی ادامه داشت در بین راه اتاقهایی که مربوط به چوپانها بود قرار داشت ولی هنوز در آن منطقه ساکن نبودند. در هر حال بعد از بالا رفتن از یک یال خود را در ساعت ۷:۳۰ به گردنه رساندیم روی گردنه هم بر خلاف سال گذشته هنوز چوپانان ساکن نشده بودند .این گردنه در واقع مرزی میان منطقه جنگلی کوههای البرز و منطقه نسبتا خشک آن است به صورتی که جبهه شمالی آن پوشش جنگلی دارد و جبهه جنوبی آن اینگونه نیست.پس از رسیدن به گردنه جای مناسبی برای برپایی چادر پیدا کردیم .و شب را در همان جا ماندیم.

کروکی روز دوم ( مسافت پیموده شده ۲۵ کیلومتر )

نکات :

• از یالرود به بلده رو با ماشین رفتیم چون مسیرش اصلا ارزش رفتن نداره .. کرایه هر ماشین سواری دربست ۶۰۰۰ تومان
• بلده هم جلوی مسجد پیاده شدیم سر یه خیابون که وسط خیابونش یه آبسرد کن بود وارد کوچه شدیم و دست راست ادامه دادیم

روز سوم:

ساعت ۷ صبح از خواب بیدار شدیم و با توجه به اینکه امروز مسیر طولانی در پیش نداشتیم بعد از جمع کردن چادرها ساعت ۹ حرکت کردیم و بعد از نیم ساعت به پاکوبی که ما را به سمت پایین گردنه میبرد رسیدیم و در مسیر پاکوب به سمت پایین گردنه حرکت کردیم این قسمت از مسیر جنگلی بود و منظره فوق العاده زیبایی داشت ساعت ۱۱:۴۰ بود که به گاوداری که در مسیر بود رسیدیم و چند دقیقه ای را در آنجا استراحت کردیم در حال استراحت بودیم که یکی از گاوداران به سمت ما آمد و بعد از سلام واحوالپرسی از ما در مورد اینکه قصد داریم به کجا برویم سئوالاتی پرسید و ما هم از او در مورد منطقه نهررودبارک که مسیر روز چهارم ما بود سئوالاتی پرسیدیم و او گفت که قبلا مسیر نهررودبارک به ملا کلا را رفته است و در آنجا مسیری وجود دارد که پرتگاهی است و حتما یک راهنما لازم است تا بتوان آن مسیر را پیدا کرد .بعد از خداحافظی از آن مرد مسیر را ادامه دادیم و در ساعت۲:۳۰ به روستای نیتل رسیدیم و میبایست برای رسیدن به منطقه نهررودبارک از این روستا ماشین تهیه میکردیم و بعد از تهیه ماشین بدون اتلاف وقت به سمت نهر رودبارک حرکت کردیم .برای رسیدن به نهر رودبارک باید ابتدا از نیتل به کجور رفت .کجور آخرین جایی است که میشود خرید کرد و ما برای تهیه غذای روز چهارم توقف کوتاهی کردیم (ساعت ۳:۱۵) و مقداری نان و چیزهای دیگر تهیه کردیم .در مورد مسیر روز چهارم یعنی نهر رودبارک به ملا کلا هم از راننده ماشین که خود قبلا چندین بار رفته بود سوال کردیم و او گفت که احتیاجی به راهنما نیست و مسیر کاملا پاکوب و مشخص است .موقعی که میخواستیم از کجور خارج شویم یک کارگر افغانی را هم که قصد رفتن به نهر رودبارک داشت را سوار کردیم . در هر صورت ما ساعت ۳:۲۰ به ابتدای جاده خاکی که به نهررودبارک منتهی میشد رسیدیم و راننده ۲۰ دقیقه ای ما را در جاده خاکی برد و بعد از آن گفت که ما تا جایی که قرار است چادر بزنیم ۱۰ دقیقه راه بیشتر نداریم همچنین راننده به کارگر افغانی سپرد که ما را تا جای مناسب برای چادر زدن راهنمایی کند .بعد از خداحافظی از راننده مسیر جاده خاکی را در پیش گرفتیم و با کارگر افغانی هم صحبت شدیم و فهمیدیم که اسمش اختر محمد است و در معدن زغال سنگ کار میکند و یک روز در میان مجبور است برای تهیه نان خود و دیگر کارگران معدن این مسیر تا کجور را طی کند در هر صورت ساعت ۵:۱۰ به معدن زغال سنگ رسیدیم و در جای مناسبی از اون منطقه چادر های خود را برپا کردیم .اختر محمد هم در اتاق خود برای ما چایی آماده کرد و درضمن کلی اصرار کرد که ما شب را در اتاق او بخوابیم ولی خوب ما ترجیح دادیم که شب را در چادر سر کنیم و همچنین قرار شد که فردا صبح اختر محمد ابتدای مسیر را به ما نشان دهد او هم میگفت که قبلا مسیر را رفته است و مسیر کاملا مشخص است و نیازی به راهنما نیست (دلیل نگرانی ما این بود که قبلا این مسیر را نرفته بودیم و با توجه به جنگلی بودن منطقه امکان گم شدن بود) .اما توضیح دیگری که لازم است بدهم در مورد منطقه نهر رودبارک است : این منطقه یک منطقه جنگلی است که در آن یک معدن ذغال سنگ قرار دارد و به غیر از افرادی که در این معدن کار میکنند هیچ ساکن دیگری ندارد و آنطور که اختر محمد میگفت منطقه خرس هم دارد . برای روشنایی در شب هم یک موتور برق وجود داشت که از ساعت ۶ تا ۱۱ شب کار میکرد و برق مورد نیاز اونجا را تامین میکرد.

کروکی روز سوم ( مسافت پیموده شده ۱۶ کیلومتر )

نکات :

• مسیر نیتل به نهر رودبار رو هم با وانت مش نبی رفتیم ۱۲۰۰۰ تومان کرایه گرفت .. مسیر طولانی ای نیست .. توی نیتل از محلی ها بپرسید خونه مش نبی رو نشونتون میدن .. اگه خواستید برید حتما شرط کنید تا معدن زغال سنگ ببرتتون چون از لب جاده تا معدن خودش ۲ ساعت پیاده روی جاده خاکی هستش
• شب رو هم اگه نزدیک معدن بودید ساعا ۱۱ شب تا ۶ صبح میتونید وسایل شارژی تون رو با موتور برق معدن شارژ کنید

روز چهارم:

ساعت ۶ صبح از خواب بیدار شدیم و بعد از جمع کردن وسایل با آمدن اختر محمد در ساعت ۷:۱۵ به سمت ابتدای مسیر حرکت کردیم مسیر یک پاکوب بود که در کنار رودخانه و در داخل دره قرار داشت و گاهی پاکوب در سمت راست وگاهی هم در سمت چپ رودخانه ادامه پیدا میکرد بعد از طی کردن ۳۰ دقیقه از مسیر اختر محمد از ما خداحافظی کرد تا به معدن ذغال سنگ برگردد و به خاطر اینکه ما می خواستیم با دادن مبلغی پول محبتش را جبران کنیم کلی از دست ما عصبانی شد و گفت که ما دوست و مهمان او هستیم و او هر کاری انجام داده وظیفه او در مقابل مهمانهایش بوده و با این کارش کلی ما را خجالت زده کرد.بعد از رفتن اختر محمد ما مسیر پاکوب را ادامه دادیم .مسیر منظره فوق العاده زیبایی داشت و با وجود اینکه از داخل جنگل میگذشت پاکوب ها کاملا مشخص بودن و به نظر نمیرسید که امکان گمشدن وجود داشته باشد .همه چی خوب پیش میرفت تا اینکه در حال طی کردن مسیر پاکوب به جایی رسیدیم که مسیر از بالای یک پرتگاه به ارتفاع ۵۰ متر از کف رودخانه تراورس میکرد و اون قسمت شیب فوق العاده زیادی داشت .ما اول پیش خودمون فکر کردیم که شاید مسیر را اشتباه آمدیم ولی بعد یاد حرف اون مرد در گاوداری افتادیم که گفته بود مسیر در یک قسمت از بالای پرتگاه میگذرد .با توجه به گفته اون مرد تصمیم گرفتیم که مسیر را ادامه بدهیم .تراورس اون قسمت با توجه به شیب زیاد آن و وجود پرتگاه بسیار سخت بود در هر صورت بعد از کلی تلاش آن قسمت را رد کردیم و از آنجا ۱۰ دقیقه جلوتر نرفته بودیم که پاکوب ناپدید شد و مسیر شیب خیلی زیادی پیدا کرد و ما راهی نداشتیم جز اینکه برگردیم و به این نتیجه رسیدیم که راه اشتباه بوده در هر صورت با کلی مشکلات توانستیم دوباره آن پرتگاه را تراورس کنیم و به مسیر عادی برگردیم .از اونجایی که امکان داشت افراد دیگری هم دچار همین اشتباه بشوند سعی کردیم در هر جایی که امکان داشت روی سنگها اشتباه بودن مسیر را بنویسیم و اطلاع رسانی کنیم .در هر حال ما ۲۰ دقیقه ای مسیر را برگشتیم تا یک جای مناسب برای عبور از رودخانه پیدا کنیم چون مسلما راه اصلی می بایست آن طرف رودخانه می بود و همینطور هم شد و در آن طرف رود ما یک پاکوب پیدا کردیم .ساعت ۱۱:۵۰ بود و ما کلی وقت به خاطر آن پرتگاه از دست داده بودیم.با این حال استراحتی نیم ساعته کریم تا انرژی خود را بازگردانیم و مجددا در مسیر پاکوب شروع به حرکت کردیم از سمت دیگر رود که به مسیر پرتگاه نگاه میکردیم متوجه شدیم که اون مسیر به کنار یک آبشار که در نزدیکی آن قرار داشت میرسیده و راه کاملا اشتباهی بوده است.مسیر را همچنان ادامه دادیم در یک قسمت مسیر یک فرعی وجود داشت که به سمت پایین دره و به کنار رودخانه میرفت و ما با توجه به اینکه پاکوب دیگر بزرگتر و واضح تر بود آن را انتخاب کردیم ساعت ۲:۲۰ بود که این پاکوب ما را به کنار رودخانه رساند و بعد از استراحتی کوتاه ما مسیر رودخانه را در پیش گرفتیم ۲۰دقیقه راه رفته بودیم که به یک چشمه آب در کنار رودخانه رسیدیم و آب موردنیاز خود را از آن تهیه کردیم بعد از چشمه با وجود آنکه جای آتش و محل چادر وجود داشت پاکوبی دیده نمیشد وبعد از ۵ دقیقه راه رفتن به یک آبشار برخوردیم که امکان عبور از آن نبود ضمن اینکه هیچ پاکوبی هم وجود نداشت .به منظور پیدا کردن پاکوب وارد جنگل های سمت چپ آبشار که شیب زیادی هم داشت شدیم ولی بعد از کلی جستجو به علت پیدا نکردن پاکوب مجبور شدیم دوباره برگردیم چون احتمال میدادیم که یک جای مسیر اشتباه کرده باشیم

در هرصورت دوباره به محل چشمه برگشتیم و این بار سمت راست رودخانه را جستجوکردیم

و در سمت راست رود توانستیم یک پاکوب پیدا کنیم ولی پاکوب به داخل جنگل میرفت و این ما را دچار تردید کرده بود.ساعت ۴ بود و ما وقت زیادی نداشتیم بعد از استراحتی ۲۰ دقیقه ای تصمیم گرفتیم که مسیر پاکوب را تا ساعت ۶ ادامه دهیم و اگر بعد از آن به نتیجه نرسیدیم دوباره به محل چشمه برگردیم و شب را همان جا چادر بزنیم .بعد از چند دقیقه ای که در پاکوب راه رفتیم کم کم به این نتیجه رسیدیم که مسیر درست است چون روی درخت ها با رنگ قرمز علامت زده بودند و مسیر کاملا مشخص بود ساعت ۵ بود که مسیر پاکوب تمام شد در حالی که به یک جاده خاکی ماشین رو رسیده بودیم.با توجه به گزارش برنامه هایی که من قبلا خوانده بودم این مسیر مسیر اصلی ما نبود و ما یک جایی را اشتباه آمده بودیم ولی خوب آنچه مهم بود این بود که این جاده خاکی حتما ما را به یک منطقه مسکونی میرساند بنابر این تصمیم گرفتیم مسیر جاده را در پیش بگیریم ساعت ۶:۲۰ بود که ما بعد از یک ساعت راه رفتن در جاده منظره دریا و شهرهای حاشیه آن را دیدیم منظره فوق العاده زیبایی بود و ما را کاملا مطمئن کرد که تا قبل از تاریکی به منطقه مسکونی خواهیم رسید.ساعت ۸ بود که بعد از کلی راه رفتن به منطقه ملا کلا که یک سد خاکی هم دارد رسیدیم و از آنجا یک وانت نیسان تهیه کردیم تا ما را به شهر صلاح الدین کلا برساند و از آنجا هم یک ماشین گرفتیم برای شهر نور چون قصد داشتیم شب را در خانه یکی از بچه ها در شهر نور بمانیم .ساعت ۸:۳۰ به شهر نور رسیدیم .و فردای آن روزهم با اتوبوس به تهران برگشتیم.(به نظر من مسیر صحیحی که روز آخر ما باید میرفتیم همان فرعی بود که به کنار رودخانه میرفت چون طبق گفته کسانی که ما از آنها مسیر را پرسیده بودیم و همچنین گزارش برنامه هایی که من خوانده بودم ما باید در زمان خیلی کمتری به روستای ملا کلا میرسیدیم ضمن آنکه طبق گفته آنها مسیر مرتب رودخانه را دنبال میکند ولی ما در انتهای مسیر از رودخانه کاملا دور شده بودیم.)

کروکی روز چهارم ( مسافت پیموده شده ۳۶ کیلومتر )

نکات :

• ۱٫ کروکی مسیری که ما رفتیم کاملا غلط هست و دلیلشم اینه که هیچ کدوم قبلا این مسیر رو نرفته بودیم و راهنما نگرفته بودیم .. تقریبا همه پاکوب های جنگل رو تا انتها رفتیم و برگشتیم ..
• ۲٫ حتما برای این مسیر راهنما بگیرید
• ۳٫ تو جنگل حتما قطب نما ویا جی پی اس همراه داشته باشید
• ۴٫ بعد از یک دو ساعت مسیرتون رو به سمت چپ رود خونه عوض کنین و گرنه به یه پاکوب واقعا خطرناک میرسید .. البته ما اولش نوشتیم که مسیر اشتباه هست
• ۵ . وقتی سمت چپ رود خونه بودید دنبال آبشار بزرگ بگردید و پاکوب جلوی اون رو ادامه بدید .. اشتباه ما این بود که یه مسیر دیگه رو ادامه دادیم و آخرش فهمیدیم که پاکوب نبوده و مسیر آب بوده وسط جنگل
• ۶٫ پاتون رو اصلا داخل رود خونه نگذارید وگرنه مثل من خرچنگ گازتون میگیره و برق از ۳ فازتون میپره
• ۷٫ وقتی تو مسیر به رود خونه رسیدید بقلش یه چشمه بسیار زیبا و پرآب هست .. تنها جایی هست که آب دارید تو جنگل قدر بدونید
• ۸٫ وقتی تو جنگل گم شدید مسیر برگشت رو قشنگ با علامت های واضح علامت گذاری کنید .. چون بعضی جا های جنگل با تمام علامتگذاری هامون نمیدونستیم از کجا اومدیم
• ۹٫ مسیر کف رود خونه رو ادامه ندید چون به یه آبشار میرسه و برای فرو وسایل لازمه .. حدود ۵۰۰ متر قبل آبشار باید پاکوب سمت راست رو بالا برید به اعماق جنگل بعدش چند علامت قرمز رنگ روی درخت ها میبینید اونها رو ادامه بدید به یه جاده خاکی طولانی میرسید که هیچ اثری از حیاط تو ش نیست .. این مسیر و مسیر جاده خاکی اصلا درست نیست .. ولی همین که به یه جایی میرسه و گم نشدید غنیمته! فیلم لحظه ای که به این جاده رسیدیم و بچه ها کف جاده رو بوس میکنن که بالاخره به یه جایی میرسن خیلی قشنگه

طول مسیر های پیموده شده بیشتر چیزی بوده که ذکر شده چون در کروکی مسیر مستقیم فقط حساب شده
نفرات برنامه : بهروز ساریخانی ( سرپرست و تهیه گزارش ) راضیه نادر خانی ، امیر حسین اسدی و علیرضا کریم آبادی
هزینه برنامه برای هر نفر مبلغ ۳۰۰۰۰ تومان
سال دیگه هم احتمالا دوباره همین تاریخ همین مسیر رو میرم .. کسی میخواد بیاد از الان بگه!

درباره صعود قلم :

صعود قلم یعنی صعود کوهنوردان وبلاگ نویس از سراسر ایران، برای اولین بار این صعود به  پیشنهاد علیرضا علیاری از گروه کوهنوردی تاریانا اهواز و به همت و سرپرستی خانم آنا فرهانی از وبلاگ آنا پورنا این صعود در سال ۸۵ انجام شد. این بار پنجمین صعود قلم با سرپرستی آقای عرفان فکری از وبلاگ ورجین صورت گرفت و بسیاری از وبلاگ نویسان از گوشه گوشه ایران پهناور آمده بودند تا دنیای مجازی را به دنیای حقیقی پیوند بزنند .

پنجمین صعود :

با رای گیری در وبلاگ مرتضی صالحی فرد از وبلاگ کلماتی از یک کوهنورد، قله مهرچال به سرپرستی عرفان فکری بیشترین رای را آورد و مسئولیتی بزرگ را بر روی دوش کوهنوردان تهرانی و لواسانی قرار گرفت و تمام این مسئولیت را آقای فکری به همراه گروه کوهنوردی لواسان به بهترین شکل ممکن انجام شد !

مهرچال :

قله ۳۹۲۱ متری مهرچال در شهرستان لواسان یکی از قلل البرز مرکزی میباشد که مسیر دسترسی آن از روستای امامه و از تنگه باغ دره شروع میگردد. این قله در ۳۱ تیرماه و اول مرداد میزبان جمع بزرگی از کوهنوردان وبلاگ نویس بود .

گزارش برنامه صعود :روز اول طبق قرار قبلی ساعت ۷ صبح همه در جلوی هتل شهر واقع در چهارراه تهران پارس در تهران جمع شدند، هر کس می رسید غریبه بود و خود را معرفی میکرد و اسم وبلاگش را میگفت و سپس تبدیل آشنایی دیرینه میشد که روزها و سالها در دنیای مجازی در کنار بقیه بود .. لحظات بسیار زیبایی بود .. دیدن کسانی که قسمتی از زندگی ما بودند برای اولین بار…

توسط چهار دستگاه مینی بوس همه به گروه کوهنوردی شهر لواسان رفتیم .. در سالن  ورزشی دور هم جمع شدیم و همه چون دوستان قدیمی با هم صحبت میکردند و دوستی ها و شادی ها در چهره همگان  نمایان بود ..

سپس آقای فکری جلسه را با تشکر از برگزار کنندگان و معرفی کوهنویسان و اهدای لوح آغاز کرد .. آقای ثابتیان از وبلاگ آرام کوه و عضو هیئت مدیره انجمن کوهنوردان ایران و آقای رضایی از وبلاگ کوهنوشت و مسئول روابط عمومی فدراسیون کوهنوردی ایران هم چند کلامی صحبت کردند .. جلسه با پذیرایی و صرف نهار پایان یافت و دوستان برای نظم بیشتر به ۴ گروه تقسیم شدند ..

با چهار دستگاه مینی بوس به امامه رفتیم، از “دراستان” شبکه پنج هم چند نفری برای تهیه گزارش خبری آمده بودند و مصاحبه میکردند.

مسیر را حدود ساعت ۲:۴۵ عصر از تنگه باغ دره شروع کردیم و صحبت و شادی و آواز خوانی حدود ساعت ۷ به دشت مهر چال، محل برپایی کمپ رسیدیم .. چادر ها برپا شد وهمه جمع شدند و گوشه گوشه وبلاگ های هم شهری یا نزدیک تر جمع بودند و صحبت و تبادل و نظر و اطلاعات میکردند ..

حدود ساعت ۹ همه دور هم جمع شدند و مطالبی راجب صعود و چند نظر سنجی انجام شد و سپس شام خوردیم و باز هم کمی شب نشینی و شیطنت و صحبت تا ساعت ۱۲ که وقت خواب بود ..

روز دوم :

طبق قرار شب قبل ساعت حدود ۵ برای صبحانه برخواستیم و حدود ساعت ۶:۳۰ برای قله هم مسیر را پیش گرفتیم و ساعتهای در کنار هم بودن به سرعت میگذشت تا حدود ساعت ۱۰ که حلقه دور قله مهر چال زدیم و همه دست در دست و شانه به شانه  با سرود ای ایران آخرین قدم ها را برای فتح قله دوستی ها برداشتیم .. روی قله همه عکس میگرفتند و همه به هم تبریک میگفتند .. لحظه های زیبایی بود..

شاید بتوان گفت  : “لحظه ها گذرا و خاطرات ماندگارند حاضرم تمام هستیم را بدهم تا لحظه ها ماندگار و خاطرات گذرا شوند”

تا ساعت ۱۱ به همین صورت گذشت همه میخواستند با هم عکس یادگاری داشته باشند.. قله مهرچال به قله ی مهر و دوستی و شادی تبدیل شده بود ..

راه برگشت را پییش گرفتیم و حدود ساعت ۱۲:۳۰ به محل کمپ رسیدیم .. نهار را در کنار هم خوردیم و ساعت ۲ به سمت پایین را افتادیم و حدودا ساعت ۵:۴۵ در محل شروع روز قبل بودیم .. جمعی برای تفریح به آنجا آمده بودند و با دیدن  گروه کوهنوردانی که ابتدایش در کنار آنها و انتهایش در دور دست و نامعلوم است آنقدر متعجب بودند که ایستاده به صف طولانی ما نگاه میکردند تا شاید انتهای آن را ببینند!! … سوار بر ماشین ها شدیم و ساعت ۶:۲۰ به سالن ورزشی شهرلواسان رسیدیم و لحظات آخر با هم بودن را تجربه کردیم .. میهمان دوستان مشهدی و آقای  ناظمی انگور و بستنی خوردیم و با خداحافظی به سمت تهران رفتیم تا از آنجا هر کس به شهر خود برگردد … و این پایان، آغازی بود برای دوستی ها و صمیمیت های بیشتر ..

مسیر پیموده شده :

عکس های یادگاری :

Pic - Ghalam5 - Weblognevisan - Mehrchal 019

◄ Back

Next ►

Picture 1 of 26

−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−

لحظه ها :

Pic - Ghalam5 - Weblognevisan - Mehrchal 012

◄ Back

Next ►

Picture 1 of 17

نماد کلماتی از یک کوهنورد! .. ببینید چقدر خوشگله .. برا همین جای عکس خودم گذاشتم تو وبلاگم!

حتما رو Next کلیک کنید و بقیه عکس ها رو ببینید!!

−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−−

سرپرست برنامه فرمودند که هر کس عکس گرفته و عکس های بقیه رو میخواد .. تا آخر مرداد .. همه عکس هاشونو برای ایشون بفرستند و ایشون بعد از جمع آوری همه عکس ها رو برای همه شرکت کنندگان یا حداقل هر شهر یک نفر می فرستند .. فقط عکس هاتونو بفرسید!!!

تشکر:

۱٫ روز اولی که دیدم هفت گوهر اسپانسر شده به خودم گفتم .. حالا باید یک ساعت از محصولاتش بازدید کنیم و حرفاشون رو گوش بدیم .. ولی حتی از پلاکارد این شرکت هم توی صعود قلم و روی قله خبری نبود !

تشکر ویژه از آقای مهندس سلیمانی رئیس شرکت هفت گوهر که تمام هزینه های این صعود رو متقبل شدند

۲٫ تشکر از علی حصاری رئیس هیئت کوهنوردی لواسان که زمینه های این صعود با شکوه رو فراهم کردند .

۳٫ تشکر از نادر ضرابیان رئیس گروه کوهنوردی لواسان و همچنین تک تک اعضای گروه کوهنوردی لواسان که برای این صعود بسیار زحمت کشیده بودند.

۴٫ تشکر از عرفان فکری عزیز که با بزرگواری و با روحیه شاد و فوق العاده سرپرستی این صعود رو قبول کرده بود که به جرات میشه گفت بزرگترین و با شکوه ترین صعود قلم بود و به همه خیلی خوش گذشت ..

۵٫  تشکر از همه دوستان مخصوصا اونهایی که از راههای خیلی دور اومده بودند که در کنار هم باشیم..

اسامی تمام کوهنوردان کوهنویس شرکت کننده همراه با عکس صاحب آنها

به زودی !

این به زودی یعنی تا شب نه تا همیشه

]]> http://alpinist.ir/1389/05/02/%da%af%d8%b2%d8%a7%d8%b1%d8%b4-%d9%be%d9%86%d8%ac%d9%85%db%8c%d9%86-%d8%b5%d8%b9%d9%88%d8%af-%d9%82%d9%84%d9%85-%d8%a8%d9%87-%d9%82%d9%84%d9%87-%d9%85%d9%87%d8%b1%da%86%d8%a7%d9%84.html/feed 32 http://alpinist.ir/1389/05/02/%d8%ac%d9%86%da%af%d9%84-%d9%84%d8%b3%d9%88-89-3-7.html http://alpinist.ir/1389/05/02/%d8%ac%d9%86%da%af%d9%84-%d9%84%d8%b3%d9%88-89-3-7.html#comments Sat, 24 Jul 2010 11:00:12 +0000 ALIREZA http://alpinist.ir/?p=1195

طلوع خورشید از پشت درفک

فرصتی شد تا یه برنامه گلگشت سنگین با گروه میلاد بریم جنگل های بین رستم آباد و ماسولی .. بسیار بسیار بکر و زیبا بود .. و اگه خواستید برید حتما با راهنما برین چون اصلا مسیر مشخصی نداره و گاهی اوات پاتون رو باید روی علف های بالا ۱ متر بگزارید و از میان اونها برید .. راهنمای این برنامه آقای محمدی رییس هیئت کوهنوردی گیلان بخش رستم آباد بود .

از برنامه کروکی نمیگذارم چون اصلا کروکی صحیحی توی اون جنگل نمیتونه با مقیاس درستی باشه ! ما حدود ۹ ساعت پیمایش جنگل داشتیم که با توضیحات بسیار کامل آقای محمدی در رابطه با اسم گیاه ها و درختان بسیار زیبا شده بود و فقط در اونجا یک چشمه پیدا کردیم که آب  داشته باشه .. و بقیه چشمه ها از زیر زمین لوله کشی شده بود برای اب معدنی و جوری آن لوله ها و چشمه رو پوشانده بودن که به فکر هیچ کس نمیرسید!

راستی شاید بتونم بگم خوش مزه ترین میوه ای که تا حالا خوردم توت فرنگی وحشی داخل این جنگل بود که مزه فوق العده ای داشت و شلاید بدون اغراق نیم کیلو شایدم بیشتر ازش خوردم !

تنها چشمه آب جنگل

عشق بازی

ادامه گزارش در توضیحات عکس ها در ادامه مطلب..

عکس ها :

ادامه عکس ها

Picture - jangal ha Posht Kooh ( dorfak ) 8-3-89 - goroh milad 005

◄ Back

Next ►

Picture 1 of 62

طلوع خورشید

ابتدای یال دروازه  و نمایی از خط راس از دور

این برنامه قرار بود با سرپرستی خانم روز بهانی ۲ روزه برگزار شه که با توجه به کنسل کردن  ایشون یک روزه با سر پرستی علی خیر خواه از مسیر جنوبی  برگزار شد

نفرات شرکت کننده : ۱٫ علی خیر خواه ( سرپرست ) ،۲٫ علی معصومی ،۳٫ امیر گودرزی ، ۴٫گلناز لبیبی ، ۵٫ علیرضا کریم آبادی

خوب من در رابطه با این قله خیلی تحقیق کردم ( البته فقط تو اینترنت ) ، ۱ فایل جی پی اس (دیتا کوه ) ، یک نقطه جی پی اس ( گروه کوهنوردی پارس شمیران ) و۴ مسیر معمول برای قله پیدا کردم ..

مسیر های شمالی که در این فصل خیلی پر برف و یخ هستند و مسیر های سختی در بهار محسوب میشن ولی فکر کنم از مسیر جنوبی از لحاظ طول مسیر کوتاه تر باشن ( با توجه به طول فایل جی پی اس دیتا کوه ) و اما مسیر های جنوبی قله  دو تا هستن که یکی از آنها همانند گزارش پارس شمیران و کروکی هاشان .. یک مسیر از پراچان بعد از جاده  خاکی به سمت راست قله میره و دوباره بر میگرده روی یال قله ( چون راه مستقیم به یک دیواره حدودا ۱۵۰ متری میرسه که بالا رفتن ازش کار بسیار سنگین و نیار به ابزار فنی دارد ) و یال قله رو تا قله بالا میرن.. که باز هم این یال در این فصل  پر برف و یخ زده بود و بالا رفتن از آن کمی مشکل بود … و اما مسیر اخر و مسیری که ما برای قله از اون رفتیم .. مسیر ما از پراچان مستقیم  تا پای یال دروازه و  سوار شدن روی یال  تا دروازه و سپس دمچه و از دمچه تا بالا روی خطالراس  و از آنجا به سمت شرق تا آلانه سر  .. این یال چون بلند ترین یال منطقه است و ارتفاع آن سریع به ۳۰۰۰ و بیشتر میرسد و .. این مسیر با طول ۳۳ کیلومتر و ۱۰ کیلو متر رفت و برگشت بالای ۴۰۰۰ هزار متر  با ویژگی های خط الراسی – تیغه ای .. دست به سنگ کم ولی  خطرناک .. نقاب های برفی تا ۸ متری در سمت شمال خط الراس که در بعضی جاها از خط راس جدا شده بودن و یک شکاف نیم متری عمیق رو به وجود آورده بودن و همچنین  برف های کاملا یخ زده  در زیر خط راس که امکان لیز خوردن زیاد داشت .. طول مسیر برای برنامه ۱ روزه خیلی زیاد هست و تیم ما ۱۶٫۵ ساعت  در مسیر بود !

آقای خیر خواه تماس گرفت برای گرفتن اطلاعات مسیر .. گویا قبل از من هم با چند نفر تماس گرفته بود و درست متوجه نشده بود .. من هم هر چی فکر کردم که چطور دقیق راهنماییش کنم نشد با اینکه به خاطر نمایشگاه و روز قبلش خیلی خسته بودم تصمیم گرفتم با هاشون برم .. تا قبلش ۲ بار دیگه تو این منطقه رفته بودم  .. و اون ۲ بار هم تقریبا نقش راهنما رو داشتم و کلا روتو پوگرافی منطقه  قبلا کمی تحقیق کرده بودم .. این شد که قرار شد همراه گروه به عنوان راهنما برم .. قرار ساعت ۳ صبح میدان تجریش بود با توجه به اینکه تازه ساعت ۱۱ شب از نمایشگاه (نمایشگاه تنوع زیستی ۷-۸ تا پست قبل ) رسیدم خونه بقیه زمان هم صرف کوله بستن شد و عملا کمتر از ۱ ساعت خوابیدم .. ساعت ۲ راه افتادم .. ساعت ۳ تجریش بودم و در راه بقیه رو سوار کردیم تا ساعت ۶٫۳۰ طالقان – پراچان بودیم  ..

در راه هر چی دنبال یک نانوایی یا مغازه باز برای خرید صبحانه و نهار برای کسانی که نیاورده بودن  و نان برای غذا ها گشتیم همه مغازه ها بسته بودن و با تغذیه تقریبا ۲ نفر از گروه که خیلی خیلی مختصر بود  راهی شدیم .. و بقیه هیچی نداشتند .. حتی یک نفر ظرف آب هم نداشت!!

خلاصه برنامه خیلی قشنگی بود .. هر چند قصد نداشتم تا انتهای مسیر و رو قله برم و فقط قرار بود تو منطقه بیام و راهنماشون باشم .. ولی اینقدر این منتطقه رو دوست دارم .. که هر کار کردم نتونستم خودم رو راضی کنم که بمونم .. الان چون زمان زیادی از برنامه گذشته دیگه قصد گزارش نوشتن رو ندارم و فقط چند تا عکس قرار میدم و کروکی و در آخر هم چند تا نکته رو میگم .

کروکی  گروه پارس شمیران :

مختصات جی پی اس از  گزارس پارس شمیران :

نقاط GPS قله آلانه سر :N36°۱۷٫۸۱۵E51°۰۱٫۹۶۰

چندتا نقشه از منطقه  :

هر چند چند جا از این کروکی و نقشه ها از نظر من اشتباه هست و اسم قله ها و جای آنها .. خلاصه اگه تو منطقه نرفتید زیاد اعتماد نکنید

کروکی مسیر ما :

کل مسیر

آلانه سر از گوسفند سرای دمچه

آلانه سر از دمچه .. با نمای قله علم کوه  و خط راس طی شده

خط راس ۵ کیلو متری خرس چر به آلانه سر از نمای دیگر

عکس ها :

سعی کنید همه عکس هارو ببینید

Picture - alane sar 4080 - ali kheyrkhah - 31-02-89 - 001

◄ Back

Next ►

Picture 1 of 35

ابتدای مسیر

چند نکته :

۱٫ برنامه خیلی قشنگ و زیبا بود  ولی به نظر من این برنامه ۱٫۵ روزه یا دو روزه اجرا بشه خیلی بهتره

۲٫ آقای گودرزه از بالای دمچه برگشت و مسیر رو تا قله نیومد و همچنین آقای معصومی وسط های راه روی خط راس ایستاد و منتظر شد تا ما بریم و برگردیم

۳٫ مسیر خیلی یخ زده بود و کفش سنگین و گتر از واجبات بود

۴٫ در بازگشت اب رود خونه خیلی بالا اومده بود و رد شدن از روش حدود ۴۵ دقیه وقت مارو گرفت

۵٫ ساعت ۰:۴۵ شب وقتی رسیدیم دیدیم آقای گودرزی به همه ایران خبر داده که ما بدون غذا رفتیم تو مسیر و احتمالا بدن ما خالی کرده و نتونستیم برگدیم .. از همین جا از اقای مصدری و هیئت کوهنوردی طالقان و تهران و بچه گروه که نگران شده بودن عذر خواهی میکنم

۶٫ گاهی اوقات آدما خودشون رو توجیه میکنن و گناه بعضی اتفاقات رو گردن بقیه میندازن .. گذشته از سن و سال و سابقه کوهنوردی باید بدونیم ما همه دوست هستیم و همنورد و این اصلا درست نیست که به خاطر بعضی مسائل همدیگه رو متهم کنیم .. برنامه خیلی خوش گذشت و بعد اون بعضی از دوستان با بحث با همدیگه داشتن تمام زیبایی ها رو از بین میبردن!!!

در هممبن جا هم از علی خیر خواه دوست خوبم و به نظر من یکی از بهترین و نترس ترین سرپرست های گروه همت برای اجرای کامل این برنامه تشکر میکنم!

در آخرهم هر کس سوالی از برنامه .. زمانبندی و کروکی و هر مطلبی هست  در نظرات بپرسه و خوش حال میشم جواب بدم ..

آخر اردیبهشت  و با نزدیک شدن روز جهانی محیط زیست نمایشگاهی در این رابطه برگزار میشود .. امسال نیز در موزه دارآباد برگزار شد که گروه کوهنوردی همت شمیران هم به عنوان میهمان در آن نمایشگاه غرفه داشت …

البته گذشته از این اسم نمایشگاه .. کمتر پیدا میشد غرفه ای که هدفش حفظ محیط زیست باشد … آنجا یا برای تور هاشان مشتری میگرفتند یا کیف و کفش و کوله پشتی میفروختند ..  بستنی و معجون و آب میوه و ساندویچ هم پر طرفدار بود .. بازار نشریه های جدید هم بد نبود و تبلیغ زیادی با حضور چهره های معروف میشد .. حتی به جان لاکپشت در حال انقراض هم رحم نمیکردند و عکسش رو روی تی شرت و بج لباس گذاشته بودند و میفروختند .. پرسیدم  سود این کار برای حمایت از لاکپشت استفاده میشود .. گفتند نه این لباس ها نشاندهنده حامیان  لاکپشت است … کلاه حامیان یوزپلنگ هم دانه ای ۵ هزار تومان …  بازار فروش چای کوهی . چای ترش و بقیه گیاهانی که از دامن کوه ها کنده شدن هم بسیار داغ بود و همه به جای اعتراض استقبال فراوان میکردند .. خلاصه جای همه حامیان محیط زیست که نبودند خالی!

یادم رفت .. پروانه های خشک شده در نمایشگاه علاقه مندان زیادی داشت! بالا خره نمایشگاه تنوع زیستی بود! خلاصه تنها تشکر میکنیم از برگزار کنندگان نمایشگاه با این اسم زیبا .. که واقعا خلاقانه بود .

چند عکس در ادامه مطلب

مسیر میدان درکه به امام زاده داوود رو میشه به دو شکل رفت .. اول اینکه مسیر درکه رو تا پناهگاه پلنگ چال ادامه بدیم و بعد به سمت هفت چشمه ( شمال غربی ) تا اول یال قله پلنگ چال و بعد قله پلنگ چال ( ۳۵۵۰) و بعد هم از قله به سمت غرب به سمت امام زاده داوود .. مسیر دوم که یکم سخت تر ولی در عوض خیلی قشنگ تر و خلوت تر و همچنین جذاب تر هست .. مسیری هست که در کروکی بالا می بینید یعنی مسیر درکه رو تا کافه عمران ادامه داده و بعد به سمت غرب از مسیر خارج میشیم ( مسیر جنگل کارا ) و روی خط الراس تا پلنگ چال میریم در مسیر قله های دوشاخ و سیاه سنگ و چند قله فرعی دیگه هم هستن و همچنین یکمی هم دست به سنگ ساده داره و ۴-۵ گردنه داره که مدام ارتفاع میگیری و ارتفاع کم میکنی .. یه جورایی به قولی رو ۳۰۰۰ متر هی بالا پایین میری که یکم خسته کنندست ولی آنقدر مسیر زیبا و بکر هست که آدم خسته نمیشه و می تونم بگم مسیر مورد علاقه من تو کوه های شمال تهران محسوب میشه .. طول مسیر هم حدود ۱۵ کیلومتر میباشد.

دوشنبه تعطیل بود و منم دلم میخواست یه برنامه کوه نوردی برم تا اینکه خانم شرفلی زنگ زد و پیشنهاد این برنامه رو داد منم به هر کی فکر میکردم بیاد خبر دادم و یه چند نفری هم اعلام آمادگی کردن تا اینکه قرارمون شد ساعت ۵ صبح میدون درکه .. و طبق معمول کسایی که شب برنامه ساعت ۱۱ شب کنسل کردن خلاصه دوشنبه ۲ نفری برای اجرای برنامه راه افتادیم .. هوا خیلی خوب بود .. کم و بیش ابر داشتیم .. مسیر بسیار خلوت بود و تا حدود ساعت ۹ که به قله دو شاخ رسیدیم و یه استراحتی کردیم .. نزدیک قله هم ۳ پیر مرد رو دیدیدم که برای سبزی چینی امده بودن و هدفشون قله دو شاخ بود .. که یه کیسه از والک هایی که چیده بودن رو به ما دادند .. و ما هم خیلی تشکر کردیم و دوباره روی قله دیدیمشون که باز هم لطفشون شامل حال ما شد و املتی که برای صبحانه آورده بودن و نخورده بودن رو به ما دادن و این جوری شد که یک صبحونه مفصل خوردیم ( عکس در پایین ) .. در بقیه مسیر هیچ آدمی رو ندیدیم .. ۱ ساعتی با صبحانه استراحت کردیم و راه افتادیم سمت قله پلنگ چال .. مسیر خیلی زیبا بود .. خیلی هم بالا پایین داشت دیگه داشت حوصلمون سر میرفت . از طرفی هوای همه منطقه خوب بود و تو چال مه داشت ولی فقط و فقط یه ابر سیاه روی پلنگ چال قله رو در بر گرفته بودو حرکت نمی کرد( عکس در پایین ) .. ساعت حدود ۱۲ بود که نزدیک قله بودیم و پناه گاه پلنگ چال هم پشت سر ما بود و تصمیم گرفته بودیم به خاطر هوای روی قله که خطرناک بود برگردیم .. از طرفی چون وقت داشتیم قرار شد کمی استراحت کنیم شاید هوا بهتر بشه .. ۱ ساعتی گذشت و تصمیم به برگشت شده بود که دیدیم هوای روی قله داره صاف میشه و اون ابر هم داره میره .. که دو باره مسیر رو ادامه دادیم و حدود ساعت ۲ بود که رسیدیم روی قله و امام زاده هم از دور خود نمایی میکرد ( عکس در پایین ) و بعد از چند تا عکس تصمیم گرفتیم به سمت امامزاده بریم .. صحنه جالبی هم که روی قله پلنگ چال دیدیم و به اسم قله هم ربط داشت رد پای حیوونی بود که تازه از اونجا رد شده بود ( عکس در پایین ) مسیر رو کمی به سمت شاه نشین ادامه دادیم تا برای پایین رفتن محل بهتری پیدا کنیم .. ساعت ۳ به دره ای که ادامه اون به سمت امام زاده میرفت و هنوز هم برف شت و ۲ تا ابشار بزرگ و زیبا هم اونجا بود برای نهار توقف کردیم و ۱ ساعتی نهار خوردیم و ساعت ۴ به سمت امام زاده راه افتادیم و حدود ۵ اونجا بودیم .. با توجه به اینکه روز وفات بود اونجا خیلی شلوغ بود و از طرفی همه به ما زل میزدن و قیافه های ما درون اون همه زن و مرد مشکی پوش خیلی عجیب بود و یه جورایی در چند جا شانس آوردیم که بدون در گیری رد شدیم و ۱ ساعتی هم منتظز ماشین برا تهران شدیم و ۹ شب هم میدان ازادی بودیم .. خلا صه یک روز قشنگ بود که خیلی خوش گذشت با یه مسیر خیلی قشنگ… جای همه خالی

اعضای گروه ما : حسین نظر ( مدرس ) ، وحید حاج حسینی (مربی) ، علی میر جمالی ، محمد قربانیان ، سعید قبادی ، علیرضا جراحها ، علی زاهدی ، علیرضا کریم آبادی

این هفته قرار بود کارآموزی برف و یخ برگزار بشه و منم شرکت کنم که افتاد به هفته بعدش .. برنامه رسمی گروه هم بازاموزی یخ و برف بود که کنسل شده بود به خاطر همین از فرط بی برنامگی با اولین برنامه ورودی های  جدید گروه همت همراه شدیم ..

نفرات شرکت کننده : سعید حمیدی ( سرپرست ) ، حمید سوری ، فائزه شرفلی ، علیرضا کریم آبادی … (( بقیه اعضای آموزشی گروه همت ))

قله بند عیش ۲۷۷۰ متر ارتفاع داره که در شمال غربی تهران قرار دارد و از ۳-۴  مسیر معمولا صعود میشود .. مسیر پارک جنگلی و پیست موتور سوار از دو دره در شمال تهران و دومسیر در سولقان.. مسیر ما  پیست موتور سواری بود که مسیر ساده و راحتی بود ولی با توجه به اینکه اولین برنامه آموزشی بود قله صعود نشد.

نفرات برنامه :
رضا موسوی ( سرپرست ) ، علی میر جمالی، علیرضا کریم آبادی و خانم ها  جبلی، رحیمی، امامی

کروکی مسیر پیموده شده توسط ما .. ( رفت از مسیر  رحمان آباد و برگشت از پناهگاه و گلابدره )

نام برنامه : قله ارفه کوه  به یادبود اسماعیل محامد

ارتفاع : ۲۷۳۶ متر

زمان برنامه : ۳ اردیبهشت ماه ۱۳۸۹

نوع برنامه : جنگل نوردی متوسط

وضعیت آب و هوا : ابری ، بعد از ظهر مه آلود

منطقه جغرافیایی : استان مازندران ، بعد از روستای ورسک ، روستای ارفعده یا ارفه ده (البرز شرقی)

امکانات منطقه : روستا دارای آب و برق است و در تمامی مسیر موبایل آنتن دارد . همچنین در ابتدای روستا امامزاده ای است که به مسافران اتاق اجاره می دهند.

هزینه برنامه : هر نفر ۱۰۰۰۰۰ریال (دو دستگاه مینی بوس) جاده خاکی ارفه ده امکان گذر برای اتوبوس  را به دلیل جاده باریک و پیچ نسبتا تند ندارد

اعضای گروه :

خانم ها : عسل ازگلی، آرزو بیگی ،سولماز بهمنی ، ساناز برهمنی ،تکیلا بهبهانی ، لیلا رحیمی ، مریم سیف الهی خانم مشهد بان ، ملیحه میرزایی و یک نفر مهمان

آقایان : سعید اسماعیلی ، حامد ارشدی فر ،  محمود آرین ، احسان جابری ، مسعود جابری ، حسن جودی ، سعید حمیدی، اسفندیار ساساندخت ، رضا ستوده ،رضا سلطانی ، حمید سوری، رامین غلامحسین زاده ،فضلی،مهرداد قوسی ، علیرضا کریم آبادی ،مهیار کرمی، علی معصومی ، رضا موسوی ، نوریان

سرپرست و تهیه گزارش: مریم محمدصالح

طبق قرار ساعت ۵ صبح جمعه روبروی شهرداری تجریش گرد آمده وباکمی تاخیر ساعت ۵:۱۵ با دو دستگاه مینی بوس حرکت کردیم و حدود ساعت ۵:۳۰ ازتهران خارج شدیم . مسیر جاده فیروزکوه را در پیش گرفتیم و پس از گذشتن از روستای ورسک مقابل رستوران چاپارخانه ، پایگاه هلال احمر ارفه ده قرار دارد که ابتدای جاده روستای ارفه ده می باشد حدود ساعت ۹:۳۰ به انجا رسیدیم( که دو تن از دوستان آنجا با وسیله نقلیه شخصی در انتظار ما بودند) جاده خاکی به طول تقریبی۷-۶ کیلومتر را پیموده تا به روستا رسیدیم. (حدود ساعت ۱۰ صبح) .محوطه سبز وسیعی که زمین فوتبال روستا بود .

روستای ارفه ده یکی از مسیرهای صعود به قله ارفه کوه می باشد(مسیر غربی) که از همه مسیرها کوتاهتر است .(گروه ما ظرف سه ساعت به قله رسید) قله سه مسیر دارد :

۱-شمالی از پادگان دوآب(طولانی ترین مسیر)

۲- مسیرغربی از ارفه ده(کوتاهترین مسیر)

۳-مسیرجنوبی از ویه سر

بلافاصله حرکت کردیم که پس از طی مسافت اندکی از روستا خارج شده و مسیر پاکوب به سمت جنگل را درپیش گرفتیم . مسیر زیبای جنگلی با هوای پاک صبحگاه بهاری جان تازه ای به ما بخشیده وبا انرژی دوچندان شروع به حرکت کردیم.

این مسیر پاکوب تا قله ادامه دارد که باعث می شود هرگز از مسیر جدا نشده و در جنگل گم نشویم.

استراحتی کوتاه قبل از خارج شدن از قسمت جنگلی داشتیم که در آنجا ۳تن از دوستان  ماندند و بقیه افراد به سمت قله حرکت کردیم . ساعت ۱۳ اولین افراد به قله رسیدند و آخرین نفر هم ۱۳:۳۰ به بقیه ملحق شد.

به دلیل این که این برنامه یادبود یکی از همنوردانمان (اسماعیل محامد) بود یادی هم از او و دیگر دوستانمان که دیگر در بین ما نیستند کردیم .

استراحتی کوتاه و گرفتن عکس یادگاری و صرف ناهار حدود یک ساعت طول کشید که ساعت ۱۴:۳۰ به سمت پایین رهسپار شدیم. در بین راه دوستانمان را که در محل استراحت مانده بودند دیدیم و با هم به سمت روستا حرکت کردیم وحدود ساعت ۱۷:۱۰ به روستا رسیدیم و از آنجا هم به سمت تهران حرکت کردیم و حدود ساعت ۲۳ به تهران رسیدیم.

از نکاتی که در حاشیه برنامه وجود داشت مسئله یکی از مینی بوس ها بود که مدارکش مشکل داشت وباعث شد که تاخیر داشته باشیم .آن مینی بوس توسط پلیس متوقف شد و مینی بوس جایگزین هم حدود ۳۵ کیلومتری تهران خراب شد که مجبور شدیم بایک مینی بوس به سمت تهران حرکت کنیم وباتاخیر بیشتری به تهران برسیم که البته باعث شد که همه در کنار هم باشیم و ساعات پایانی سفرمان هم بسیار خوش بگذرد.

قله الوند

موقعیت جغرافیائی :

قله کلاغ لان (کلاغ لانه)

مختصات جغرافیایی قله: N34 45.591       E48 23.326

مختصات جغرافیایی پناهگاه: N34 45.612       E48 23.637

ارتفاع قله: بر اساس بیضوی مبنا WGS84، ۳۳۵۸ متر

مسیر های دسترسی به پناهگاه کلاغ لان:

۱-      مسیر نرمال: گنجنامه، میدان میشان، تخت نادر، تراورس دوزخ دره، پناهگاه کلاغ لان

۲-      مسیر قله: گنجنامه، میدان میشان، تخت نادر، قله الوند، پناهگاه کلاغ لان

۳-      مسیر امامزاده: روستای امامزاده کوه، دوزخ دره، پناهگاه کلاغ لان

۴-      مسیر دره کیوار: گنجنامه، اردوگاه کیوارستان، دره کیوار، پناهگاه کلاغ لان

۵-      مسیر حیدره: روستای حیدره پشت شهر، ابتدای دوزخ دره، پناهگاه کلاغ لان

*گاهی عبور از مسیر دوزخ­ دره در زمستان به علت یخ زدگی با دشواری ها و خطراتی همراه است که به افراد نا آشنا و کسانی که تجهیزات مناسب ندارند، توصیه می شود مسیر دوم را انتخاب کنند.

* مسیر دره کیوار در صورت بارش سنگین برف دارای خطر بهمن می باشد.

مسیرهای دسترسی از پناهگاه به قله ی کلاغ لان:

۱-      مسیر نرمال: حرکت از پناهگاه به سمت جنوب غرب و پس رسیدن به گردنه ی منتهی به قله، تغییر مسیر به سمت قله (به سمت شمال)

۲-      صعود از قیف غربی قله

۳-      صعود از قیف شرقی قله

۴-      صعود از سوزنی های زیر قله

۵-      صعود از مسیر پشت قله کلاغ لان

*قیف غربی و شرقی قله، در صورت بارش برف تازه و عدم تثبیت برف، خطر ریزش بهمن را دارند و در صورت آفتاب خوردگی، مسیر یخ زده می باشد. به همین دلیل کوهنوردان نا آشنا بهتر است از مسیر نرمال که نسبتا امن تر است اقدام به صعود نمایند.

*مسیر سوزنی ها و مسیر پشت قله، دشوار ترین راه های دسترسی به قله کلاغ لان است که نیازمند کار ترکیبی سنگ و یخ می باشد.

زمان بندی:

زمان رسیدن به پناهگاه کلاغ لان از مسیر نرمال حدود ۳ ساعت بوده که این عدد با توجه به شرایط جوی و میزان برف کوبی متغیر است.

زمان رسیدن پناهگاه به قله از مسیر نرمال حدود ۱ ساعت می باشد.

قیف های غربی و شرقی هر کدام با توجه نوع برف و شرایط جوی حداقل یک و نیم ساعت به طول می انجامد و در صورت یخ زدگی مسیر یا حجم زیاد برف این عدد افزایش می یابد.

منبع اطلاعات کلاغ لان معرفی قله کلاغ لان

عکس های الوند و کلاغ لان

ما هم حدود ساعت ۶:۳۰ شروع کردیم مسیر رو ۸ پناهگاه میشان بودیم و ساعت ۱۰ پناهگاه کلاغلان .. حدود ساعت ۱۱ قله کلاغ لان ۱۲٫۳۰ قله الوند و ساعت ۱٫۳۰ پناهگاه و ۳ گنجنامه و ۳٫۳۰ هم حرکت به سمت تهران

و اما کروکی مسیر و جی پی اس در سایت هیئت همدان هست .. البته در نوع خودش بدون ادیت شاهکاره به هر حال با استفاده از همون فایل جی پی اس  پرفایل ارتفاعی و کروکی مسیر رو میزارم !

فکر کنم حالا فهمیدید چرا گفتم شاهکاره .. از سایت هیئت یک استان بعید بود

www.hamedanclimb.com

فایل جی پی اس هم از همونجا میتونید دریافت کنید

اولیش قلعه دختر با گروه میلاد :

یه قلعه مربوط به عهد ساسانی با ارتفاع ۳۲۰۰ متری که دو مسیر برا صعود داره که هر دو مسیر از آهار شروع میشه ! اولین مسیر یک جاده هست که از کنار مسجد آهار شروع میشه و تا زیر قله قلعه دختر میره و مسیر ساده تری هست .. مسیر دوم از آهار به ده تنگه  و بعد به سمت قلعه دختر که مسیر دوم به مراتب سخت تر و طولانی تر هستش .. حدود ۱۲۰۰ متر ارتفاع میگیره از شروع مسیر ولی حدود ۱۰ کیلومتر طول مسیر در رفت  هست که کمی طولانی میشه .. ما مسیر دوم رو انتخاب کردیم .. مسیر سختی خاصی نداشت .. فقط چون در فصل پر برفی رفتیم .. یکم مشکل رد شدن از بهمن های از قبل اومده و یخزده داشتیم! … آخرش نفهیدیم چرا بهش میگن قلعه دختر …

• گزارش برنامه و عکس ها در ابر های کناری

دومیش محلات و آبگرم : یه برنامه گل گشت روز قبل از سال ۸۹ با گروه میلاد

سومیش : سفر خانوادگی به رامسر

چهارمیش : آبشار سنگان با بچه های دانشگاه

آبشار سنگان .. آبشار یخی در نزدیکی تهران  که فصل بازدید آن فروردین و اردیبهشت است .. ولی امسال اصلا یخ آن تشکیل نشده بود .. مسیر دسترسی آن جاده امام زاده داوود بعد از سولقان ده سنگان بالا .. به تازگی نیمی از مسیر دسترسی را جاده درست کردند .. مسیر آن حدود ۲-۳ ساعت کوهپیمایی سبک می باشد.

این غار رو هم میگفتن یه نفر تو ۱۱ سال کنده ! البته ما که باور نکردیم

پنجمین برنامه : قله توچال

با یکی از دوستای گروه همت ۱۲ فرردین تصمیم گرفتیم که تو تعطیلات هم یه توچال بریم ساعت حرکت ۵٫۱۵ و  ساعت ۱۲ روی قله .. که ساعت ۱٫۵ هم آقای طاهباز  رو روی قله دیدیم ساعت ۶ هم گروه میلاد رو پای میدون مجسمه دیدیم. هوا هم بسیار عالی بود !

ششمین برنامه و آخریش  : قله کاسونک

اولین جمعه بعد از تعطیلات عید نوروز با گروه همت رفتیم قله کاسونک .. اینقله ۳۶۸۱ متر از طرف گرمابدر قرار بود صعود بشه .. مسیر ۴-۵ ساعته ای داره که یه جاده تا رو گردنه میره و یکی ۲ ساعت خط راس به قله می رسه .. که با توجه به بارش شدید شب قبل بعضی جاها در جاده برف کوبی حتی تا نیم متر برف تازه رو هم داشتیم و همچنین بارش شدید باران که اکثرا گرتکس  پوشیده بودند و کامل خیس شدند .. به هر حال ۲-۳ ساعت از مسیر رو در همون هوا رفتیم که برای صبحانه توقف کردیم  و رعد و برق شدید شروع شد و سریعا سر پرست برنامه  برنامه رو کنسل کرد و به مینی بوس برگشتیم .. مسیر خطر بهمن نداشت ولی .. ریزش سنگ به دلیل شسته شدن خاک های اطراف سنگ ها رو داشتیم .. چند سنگ به طرف ما اومد .. و چند سنگ بزرگ نیز نزدیک بود در مسیر برگشت به مینی بوس بخوره  و همچنین یه مقدار از جاده رو که آب برده بود مجبور شدیم با سنگ پر کنیم .. که همه چی بخیر گذشت!

نفرات برنامه در مسیر رفت

بارش شدید برف و باران در ابتدای مسیر

تگرگ و رعد و برق زیر گردنه  که ما رو مجبور به بازگشت کرد

خدا رو شکر که سال جدید همش با کوه و سفر شروع شد و امید وارم که تا آخر سال هم اینگونه باشه

حدودا ۴۰ نفر بودیم  و تقریبا ساعت ۱۰ شب پنج شنبه راه افتادیم و قبل از سپیده صبح نمک آبرود بودیم و لب دریا صبحانه را با نان بربری گرم محلی خوردیم

کوچکترین فاتح قله و همسفر ما

عیدانه

در راه کوه  مه گرفته مدوبن

در مسیر قله با گروه بزرگ میلاد

اینم خودم

عمو حسن .. مردی همیشه استوار

سرباز آمریکایی  در ویتنام !؟ .. مسعود – همراه فوق العاده در کویر

دوستی را از کویر باید آموخت که به عشق خورشید از دریا بودن گذشت

اولین روز بعد از امتحانا دلم میخواست برای یکم حال و هوا عوض کردن  یه برنامه گل گشت برم .. به همین خاطر با گروه همت که تمرین یخ در آبشار هملون داشت همراه شدم ..از قضا تمام وسایل یخ نوردی هنوز تو کمپ علم کوه بود سرپرست تصمیم به قله دارآباد گرفت .. البته پیشنهاد های مطرح شده ساعت ۷ صبح جلوی شهرداری واقعا جالب بود .. انگار اصلا کسی تا اون لحظه نمی دونست وسایل تهران نیست و قرار هست صعود قله جایگزین بشه .. اینجا بود که قرعه به اسم دارآباد افتاد و افسوس چرا کوله پشتی اینقدر سنگین با خودم آوردم  .. هفته پیش هم گویا برنامه کنسل شده بوده و دوستان دارآباد بودند .. اینجا بود که یاد اس ام اس رضا دیشب افتادم که گفته بود فردا میریم دار آباد اگه میتونی بیا ..

با گروه همت رفتیم دارآباد .. بدن های آماده دوستان همتی، کوله ی سنگین من و همچنین اضافه وزن به خاطر امتحانا حسابی خود نمایی میکرد .. از مسیر لوله آب تا سر یال قله ( اتاقک سربازخونه ) حدود ۱ ساعت (کمی بیشتر) رفتیم که رضا موسوی و بقیه بچه ها رو دیدیم .. منم از خدا خواسته با این گروه جدید همراه شدم و اولین صعود به این قله یه خاطره به یاد موندنی شد ..

همیشه به این فکر میکنم که یکروز در هفته تو طبیعت بودن خیلی ارزش داره و نباید اونو از دست داد، گاهی  کمبودن ارتفاع قله دلیل نمیشه سریعتر بریم و برگردیم … هرچند زندگی اینقدر وقت میگیره .. که حتی لحظه های زودتر برگشتن به خونه برای خیلی ها میتونه ارزشمند باشه ..

املتی برای صبحانه درست کردیم و خوردیم و به سمت قله رفتیم .. برف زیبایی میارید .. گروه همت هم در حال بازگشت دیدیم .. عکسهای زیادی گرفتیم .. در جانپناه روی قله هم چند دوست با صفای جدید پیدا کردیم و برگشتیم … برف شدید تر شده بود .. نهار مختصری در سرباز خونه خوردیم و پایین آمدیم .. در این سفر در کنار علی فاطمی  ( به قول رضا خواننده دلها ) بودیم که در هم جا مارو با صدای زیباش همراهی میکرد ..

همراهان برنامه

گروه همت : خانم ها و آقایان : حاج حسینی ، شرافتی ، وکیلی ، صالح ، اثباتی ، جابری ، ساساندخت ، ارشدی ، جابری ، ازگلی  و ….. (سرپرست نوید چیذری)

گروه دوم : رضا موسوی ( سرپرست ) ، لیلا رحیمی ، علی فاطمی ، فائزه شرفلی ، علیرضا کریم آبادی

کروکی مسیر پیموده شده

قلل کهار و ناز به ارتفاع ۴۰۵۰ و ۴۱۰۸ در منطقه البرز غربی واقع شده اند. این قلل به طور طبیعی جدا کننده دره جاده چالوس و طالقان می باشد.
خط الراس شرقی کهار به ترتیب قلل ونتار ۳۹۶۵٫هفت خوان   ۳۹۷۵٫کلاش ۳۸۵۰ و کرچان ۳۸۰۰ متر  را دارا می  باشد.
خط الراس غربی کهار شامل قلل ناز ۴۱۰۸٫ماشه نو ۴۰۰۰٫کروج.۳۵۰۰٫گزآتایورد ۳۳۰۰و  ارژنگ و… می باشد.

جبهه شمالی قله کهار(کاهار)و خط الراس غربی آن کاملا مشرف به منطقه طالقان است و جبه شمالی خط الراس شرقی آن مشرف به گردنه عسلک و دره های آزادبر و کهنه ده می باشد که در نهایت به روستای گچسر ختم می شود.
در جبهه جنوبی کهار و ناز دو جانپناه وجود دارد.جانپناه قله ناز موسوم به سیادر در ارتفاع ۲۹۰۰ و جانپناه کهار در ارتفاع ۳۲۰۰ متری قرار گرفته است. همچنین در مسیر جنوبی قلل کرچان و کلاش ویا  جانپناهی مخروبه موسوم به کامک وجود دارد. برای صعود قلل کهار و ناز باید پس از رد کردن سد کرج و رسیدن به روستای پل خواب وارد جاده ای که در سمت چپ جاده وجود دارد و به روستای کلوان ختم شد .مبدا صعود این دو قله روستای کلوان می باشد

پوشش گیاهی منطقه، چای کوهی ،آویشن و سیب وصنوبر است و کوههای منطقه مربوط به دوره چهارم زمین شناسی(کواترنری) میباشد

مسیر روبرو مربوط به ابتدای خط الراس قله ناز هست که از روستای کلوان که در عکس مشخص هم هست شروع میشه که در این عکس  حجم برف از ابتدای مسیر و شدت باد کاملا مشخص هست

برنامه طبق قرار قبلی ساعت ۵ صبح از میدان قدس شروع شد و با ماشین شخصی تا روستای کلوان رفتیم و ساعت ۷:۴۵ به آنجا رسیدیم .. ساعت ۸ صبح پس از آماده شدن و تقسیم بارهای گروهی و بستین گتر ها مسیر را آغاز کردیم ، دمای محیط با توجه به دما سنج ماشین منفی ۲ درجه بود،  ابتدای مسیر پاکوب پهنی در کنار رود خانه بود که بعد از ۱۰ دقیقه از آن به سمت راست خارج شدیم و به بالای یال  قله کهار رفتیم ، از اینجا به بعد برف کوبی به ارتفاع ۲۵ سانتی متر داشتیم مسیر را آهسته و پیوسته ادامه دادیم تا ساعت ۱۱:۳۰ که به جانپناه کاهار در ارتفاع حدود ۳۲۰۰ رسیدیم .. حدود نیم ساعت استراحت کردیم و صبحانه خوردیم .. در این زمان ۳ نفر از اعضای خانه کوهنوردان کرج هم به ما رسیدند که آنها قصد صعود ۱ روزه قله کهار رو داشتند و البته از مسیر برف کوبی شده ما می آمدند .. ساعت ۱۲ به سمت قله حرکت کردیم در مسیر برف کوبی حدود ۵۰ -۶۰ سانتی متر بود که البته در بعضی از قسمتها به علت یخ زده بودن برف  از روی برف ها حرکت میکریم  باد سردی به شدت میوزید به حدی که گه گاه اعضای گروه را کمی از مسیر منحرف میکرد .. باد ذرات یخ زده برف را مثل ماسه از زمین بلند میکرد و به  طرف ما می آورد که بسیار ادامه مسیر مشکل شده بود و تیمی که پشت سر ما می آمدند برنامه خودشون رو کنسل کردند و به پایین برگشتند .. همچنان آهسته و پیوسته مسیر را ادامه میدادیم تا ساعت ۳ که زیر قله کهار بودیم و تصمیم به چادر زدن  گرفتیم . ارتفاع حدود ۳۹۰۰ بود و به تشخیص سرپرست درون قسمت مسطحی برای چادر زدن برف کوبی کردیم و با کلنگ زمین را صاف کردیم و با دستکش دو یا پنج انگشتی ۲ چادر در کنار هم زدیم درون چادر ها رفته و نهار مختصری خوردیم .. هوا بسیار سرد بود و باد کما بیش میوزید به حدی که حتی بیرون رفتن از چادر ها حتی برای چند لحظه هم کاری بسیار مشکل بود .. شب سردی را در پیش داشتیم و اکثرا  شب به دلیل سرما خوابمان نرفت و صبح هم تمام وسایل یخ زده بود  تمام آبهای که درون کیسه خواب نبود  به قالب یخ تبدیل شده بود و حتی پنیر برای صبحانه هم به حدی یخ زده بود که چاقو درون آن فرو نمیرفت .

قرار صبح برای بلند شدن و حرکت ۵:۳۰  بود که به دلیل سرمای هوا صبر کردیم تا هوا روشن شود تا کمی گرمتر شویم و بتوانیم از کیسه خوابها بیرون بیاییم پس از روشن شدن هوا صبحانه ای خوردیم و ساعت حدود ۸ بعد از جمع کردن وسایل و چادر ها به سمت قله کهار به را افتادیم  و در ساعت ۸:۲۵ روی قله کهار به ارتفاع ۴۰۵۰ بودیم  .. روی قله سنگ چینی برای چادر زدن بود که البته پر از برف شده بود .. چند عکس گرفتیم و سریع حر کت کردیم .. چون سرما به ما اجازه ایستادن را نمیداد از کهار تا  میشینه نو ۲ گردنه بزرگ دارد و باید حدود  ۳۰۰ – ۳۵۰ متر ارتفاع کم کنیم  که حجم برف زیادی داشت و همچنین نقاب های برفی ۴-۵ متری ای داشت مسیر رو با برف کوبی سنگین با سرعت خوبی حرکت میکردیم  و سخت ترین قسمت آن بالا رفتن از  شیب تند یال میشینه نو بود  که گروه به خوبی به بالای آن رسید و ساعت ۱۱:۲۰ روی میشینه نو به ارتفاع ۴۰۲۵ بودیم .. این قله معمولا با قله ناز اشتباه گرفته میشود چون دقیقا در انتهای مسیر خط الراسی قله های ناز کوچک تر است همونطور که در کروکی مسیر معلوم است از آنجا گردنه کوچکی تا قله ناز وجود دارد که ساعت ۱۲ قله ناز به ارتفاع ۴۱۰۸ متر صعود شد و به دلیل باد و سرما فقط چند عکس یادگاری گرفتیم و مسیر برگشت را پیش گرفتیم ..باد کمی کمتر شده بودولی آسمان ابری بود و بارش باران را در دور دست میدیدم .. مسیر را بدون توقف پایین میآمدیم و فقط ساعت حدود ۲ با توقفی کوتاه چای با بیسکویت خوردیم و حدود ساعت ۳:۳۰ پناهگاه سیادر بودیم ،که استراحت ۱۵ دقیقه ای کردیم .. یکی دوستان هم مشکل زانو درد پیدا کرده بودند که کوله شان را  سبک کردیم و آرامتر راه را به سمت پایین ادامه دادیم ، کمی بعد از پناهگاه جاده ای به سمت روستا هست که مسیر آنرا ادامه دادیم تا به پاکوبی که به سمت روستا میرفت رسیدیم و مسیر را تا روستا رفتیم .. از قله ناز تا ابتدای روستا برف کوبی حدود ۵۰ ۶۰  سانتی متر تا در بعضی جاها تا ۱ متر و حتی بیشتر هم بود و بسیار مسیر پر برف و سنگینی بود و حدود ساعت ۶:۳۰ بعد ۱۰ ساعت کوه نوردی بدون توقف و سنگین به ماشین رسیدیم .. در تمام روز دوم هم دما زیر صفر بود چون شیشه های یخ زده آب همچنان یخ زده بودند ..

عکس های برنامه و روی قله ها  بعد از دو شنبه که به دستم رسید در پستی جدید افزوده خواهد شد

برای این برنامه گزارش برنامه ننوشتم چون گزارش برنامه ای که سرپرست برنامه آقای کرمی نوشته بودن  بسیار کامل و جامع بود البته هنوز در وبلاگ گروه همت قرار نگرفته!!

اگه وقت پیدا کنم عکس ها رو میزارم

محل کمپ شبمانی ارتفاع ۳۳۶۰

برنامه این هفته صعود به گردونه کوه از مسیر طالقان و از روستای پراچان بود با توجه به بارش های شدید چند روز قبل از برنامه و با شناخت قبلی از برنامه  و مسیر صعود تصمیم گرفتیم برنامه رو از ۱٫۵ روز به ۲ روزه تغییر بدیم تا زمان کافی برای صعود قله رو داشته باشیم  . با اطلاعات هواشناسی ای که داشتیم تا چهار شنبه شب در منطقه بارندگی داشتیم ولی روز ۵ شنبه و جمعه هوا کاملا آفتابی بود !  طبق قرار قبلی برنامه ساعت ۸:۲۰ صبح پنج شنبه از مقابل میدان قدس آغاز شد!

گردونه کوه به ارتفاع ۴۴۰۲ یکی از بلند ترین کوه های منطقه تخت سلیمان است و صعود عمومی آن از مسیر رودبارک و حصار چال است . این کوه مخروطی شکل  در ادامه خط الراس  آلانه سر و لشگرک ها و بعد از هزارچم است  که با تغییر جهت خطالراس به سمت مناره و سپس ستاره و در ادامه به علم کوه میرسد  .. این کوه بالای حصار چال  و روبروی مرجیکش قرار دارد و در دامنه آن دریاچه حصارچال واقع شده است . برای دسترسی به آن دو مسیر داریم ابتدا مسیر حصار چال که مسیری تابستانه است و یا صعود آن از جبهه جنوبی  که باز هم به علت شیب زیاد یال صعود مسیری کاملا تابستانه است . و برای صعود زمستانه آن باید به نحوی از روی خط الراس ها این قله صعود شود .

از تهران تا روستای پراچان ۱۸۰ کیلومتر فاصله است که از اتوبان تهران کرج شروع میشود و در ادامه به سمت طالقان و با گذشتن از طالقان به روستای سرسبزی با باغهای سیب و میوه های مختلف میرسیم که ابتدای مسیر صعود ما نیز هست ! مسیر تهران تا پراچان حدود ۳ ساعت طول کشید و ما ساعت ۱۱:۳۰  روستای پراچان بودیم که ماشین با توجه به اینکه ادامه مسیر خاکی بود و  در ابتدا بسیار گل شده بود جلوتر نرفت و همانجا از ماشین پیاده شدیم ! منظره ی  بسیار جالبی که در طالقان دیدیم  یخ زدن  بیشتر سطح  سد طالقان بود و همچنین رشته کوه کاملا سفیدی که از دور  خودنمایی میکرد و به ما نوید یک برنامه زیبا را میداد .

از پراچان به سمت شمال جاده ای خاکی به طول ۷ کیلومتر در کنار رود خانه وجود دارد که ما با پیاده شدن از ماشین و تقسیم بار ها و چادر ها  از ابتدای این جاده  برنامه رو  با کوله هایی حدود ۱۵ کیلو شروع کردیم که البته با نظر سرپرست برنامه آب کافی برای ۲ روز را  همراه برده بودیم. از ابتدای مسیر برف در سایه  وجود داشت و بعد از یک ساعت از شروع جاده خاکی تمام آب هایی که در سطح جاده وجود داشت یخ زده بود و کما بیش برف اندکی داشتیم . در همان اویل برف رد پای جالبی در برف وجود داشت .. رد پایی بسیار شبیه پای برهنه آدمیزاد و پهن تر از پای آدمی زاد با ۵ انگشت دایره ای شکل !  که به تازگی همین مسیر را در جهت ما پیموده بود چون تا شب قبل در آن منطقه بارش داشتیم و در کنار آن رد پای حیوانی چهار پا شبیه رد پای سگ یا گرگ و یا شغال .. که ما رد پای دیگر را احتمال دادیم خرس باشید ! به نظر من اصلا شبیه رد پای خرس نبود و خیلی از آن بزرگ تر بود و همچنین  بیشتر شبیه  موجودی  دو پا بود تا ۴ پا !

البته بزرگ تر از اینی بود که به نظر میاد و تقریبا اندازه پای انسان و پهن تر بود

مسیر را ادامه دادیم تا ساعت ۱:۱۰ که به انتهای جاده خاکی رسیدیم و برای نهار تا ساعت حدود ۲ توقف داشتیم.. البته آنجا سرپرست درست کردن هرگونه غذای گرم را در شب ممنوع کرد که بوی غذا شب از چادر ها بلند نشود و مورد توجه حیوانات قرار بگیرد … بعد از نهار مسیر رود خانه  را ادامه دادیم  بعد از ۱۰ دقیقه به جایی میرسیم که رودخانه  دو شاخه میشود .. دو را داشتیم  یکی اینکه شاخه سمت چپ و دره را ادامه دهیم و دومی آنکه یال وسط دو رودخانه را ادامه دهیم و ارتفاع بگیریم .. با توجه به اینکه مسیر دوم رو قبلا پیموده بودیم و همچنین مسیر اول در دره بود و ما بیشتر علاقه داشتیم ارتفاع بگیریم و از رد پاها دور شویم  همچنین مسیر دره و رود خانه در انتها مسیری بهمن گیر بود و برف در اون منطقه بسیار تازه و سست به میزان ۱-۲ متر بود تصمیم گرفتیم به روی خطالراس برویم و  راه کمی دور تر ولی ایمن تر و زمستانی تر باشد!

با عبور از رودخانه همچنان رد پا را داشتیم که آن هم از رود خانه عبور کرده بود ولی به سمت شاخه دیگر رود خانه رفته بود مسیر خطالراس را کما بیش از پاکوبی که با وجود برف معلوم بود ادامه میدادیم تا بعد از یک ساعت خورده ای که به طاقی سنگی رسیدیم و بعد از آنجا دیگر پاکوب معلوم نبود و حدود نیم متر برف داشتیم که کامل درون آن فرو میرفتیم و حتی باتوم با گل برف هم درون آن فرو میرفت و ادامه مسیر را مستقیم به برف کوبی ادامه دادیم تا حدود ساعت ۴:۲۰ دقیقه که به بالای دمچه رسیدیم در آنجا تنها چیزی که دیده میشد برف بود !  و ارتفاع برف در ان منطقه با توجه به اختلاف ارتفاع ثبت شده در جی پی اس بین دو باری که یکبار آن در آن منطقه برف نبود رفته بودیم  حدود ۱٫۵ متر برف بود که ما حدود نیم مترش را تا آنجا میکوبیدیم البته در بعضی جاها تا بالای زانو هم در برف فرو میرفتیم ..

سرپرست برنامه آن منطقه را بهترین مکان برای شبمانی میدانست !  ارتفاع ما ۳۳۶۲ بود  و وسط دشت مسطح دمچه در بالاترین نقطه آن بودیم  و هوا رو به تاریک شدن بود .. با  تعیین محل چادر شروع به کوبین برف زیر چادر کردیم که با توجه با آن حجم برف نرم  کار بسیار زمان بری بود بعد  از نیم ساعت برف کوبی زیر چادر حدود بیشتر از ۶۰ سانتی متر  برف را کوبیده بودیم ( بعد از آن هم یک باتوم کامل در برف فرو میرفت یعنی بیش از ۱٫۵ متر برف داشتیم. البته همچنان سفت نشده بود ولی برای چادر زدن کما بیش  مناسب بود و روی آن چادر زدیم ..

شب سردی را در پیش داشتیم ولی باد زیاد نبود حدود ساعت ۱ یک موش که معلوم نبود در آن همه برف از کجا پیدایش شده بود در کنار چادر ما کمی مشکل برایمان پیش آورد تا صبح آب  درون چادر هم یخ زده بود و حتی آب لوله کیسه آب کوله پشتی ها هم  تا صبح یخ زده بود  اگر دمای چادر را ۱۰ درجه گرم تر از بیرون فرض کنیم  درون چادر در شب دمای حدود منفی چهار پنج درجه را داشتیم وبیرون با وجود باد  احتمالا بیش از اینها !

ساعت ۴:۳۰ صبح قرار حرکتمان بود تا وقت کافی برای بازگشت را داشته باشیم در آن ساعت صبح همه چیز یخ زده بود نور مهتاب و سرما و باد شدید .. حرکت را آغاز کردیم اولین چیزی که بعد از چند دقیقه حرکت توجه مان را جلب کرد رد پای خرس بود که از نزدیکی چادر های ما  احتمالا شب گذشته عبور کرده بود مسیر را ادامه دادیم .. باد شدیدی میوزید هوا بسیار سرد بود ..لایه روی برف ها یخ زده بود و برف کوبی کمتر شده بود البته  کما بیش بین ۱۰ سانتی متر تا نیم تر برف کوبی داشتیم .. مسیر را آهسته ادامه میدادیم و باد به تندی میوزید همه کلاه توفان استفاده میکردند حتی قطره های  عرق هم روی ابرو ها یخ زده بود .. بعد از ۱٫۵ کیلومتر مسیر و ارتفاع گرفتن ۳۵۰ متر من به دلیل نداشتن کفش مناسب به همراه آقای جباریان به کمپ برگشتم و ایشان از جایی که کمپ دیده میشد دوباره مسیر را برگشت و به گروه روی قله رسید ..

مسیر ارتفاعی ثبت شده جی پی اس که همراه آقای جباریان بوده – خط قرمز مربوط به مسیر در روز اول و دوم هستش و قسمتی که ارتفاع گرفته و دوباره کم شده مربوط به مسیری هست که ایشان برای رساندن من به کمپ و دوباره ادامه مسیر طی کردند … و مسافت پیموده شده در این دو روز حدود ۳۴ کیلومتر میباشد

گروه در ادامه به خطالراس میرود و قله های خرس چر و لشگرک سربند و لشگرک کوچک  ( ۴۱۸۵ ) صعود شده البته در بعضی جاها برای عدم دست به سنگ شدن شیب را پایین آمده و دوباره بالا رفته اند که کار بسیار مشکلی در آن شیب زیاد بوده است .. و پس از صعود لشگرک کوچک در ساعت ۹:۳۰ سرپرست با توجه به زمان بندی تصمیم به بازگشت میگیرد .. در مسیر قله هم چند رد پای خرس مشاهده شده است .. گروه حدود ساعت ۱۱:۴۵ به کمپ برمیگردد و  هوا آفتابی و گرم شده بود و با جمع کردن کمپ و صرف نهار حدود ساعت ۱۲:۴۵ به سمت پراچان بدون توقف حرکت کردیم و در ساعت ۳:۴۵ دقیقه همه به پراچان میرسیم البته باز هم در مسیر همان رد پای معروف را دیدیم که این بار مسیر را قبل از ما برگشته بود . حدود ساعت ۴ به سمت تهران حرکت کردیم و حدودا ساعت ۸ در میدان قدس برنامه تمام شد.

مسیر طی شده به رنگ سبز و بقیه مسیر به رنگ نارنجی

آشنایی با کوه های منطقه

این هفته با توجه به اینکه برنامه گروه همت یه برنامه سنگین بود و با چند تا از بچه ها تصمیم گرفتیم یه برنامه معمولی بریم ، که پیشنهادها و نوع برنامه های پیشنهادی متفاوت بود از جمله خطالراس دارآباد توچال یا آبشار کبوتر خان  یا قله دار آباد و همچنین قله دو شاخ که اکثریت موافق بودند. کسانی که قرار بود تو برنامه شرکت کنند حدود ۱۵ نفر بودند که ۳ تا شون برای دیدن لیگ سنگ نوردی رفتند و دو نفر هم  روز برنامه نیومدند که در نهایت ۱۰ نفر روز جمعه ساعت ۶:۴۵ میدان درکه حاضر شدند.

نفرات شرکت کننده : رضا موسوی ،  سهند پیمان فر ، امید خیری ،  لیلا رحیمی ، عسل ازگلی ، افسانه ساجدی ،  ST ، فائزه شرفلی ، فراز وزیر زاده و علیرضا کریم آبادی

طبق قرار قبلی همه ساعت ۶:۴۵ دقیقه صبح میدان درکه حاضر شدند و حرکت آغاز شد ، آسمان ابری بود و باد ملایمی میوزید .. مسیر هم خلوت بود و به خاطر بارندگی ها عده کمی برای کوهنوردی اومده بودن .. مسیر درکه رو ادامه دادیم تا بعد از دره پاکوبا و روبروی کافه عمران که تغییر مسیر دادیم به سمت کارا و دامنه ی کوه رو بالا رفتیم تقریبا ۲۰ دقیقه بود که باران گرفته بود و تابالای یال که رسیدیم خیلی شدید شده بود .. همه وسیله کافی برای ادامه مسیر در هوای بارونی رو داشتن  .. دو راه داشتیم یا اینکه برنامه رو ادامه بدیم و روی خطالرس تا قله بریم و یا اینکه پایین بریم تا دره و جنگل کارا … از طرفی هدف برنامه ما صعود قله نبود  بلکه بیشتر سعی داشتیم که خوش بگذره و اگر همه چیز مساعد بود تا قله بریم .. با یک رای گیری کوچیک بیشتر  خواستار این بودند که به جنگل بریم و صبحانه بخوریم .. کسانی هم که میخواستند مسیر رو ادامه بدهند هم تابع اکثریت شدند  و مسیر جنگل رو در پیش گرفتیم تا ساعت ۸:۲۰ که به جنگل کارا رسیدیم … حالا گذشته از اسمش همون ۱۰-۲۰ تا درختی که داره  تو این فصل هر کدوم یک رنگ شده بودن و واقعا جای قشنگی بود و همچنین وزش باد هم که برگ های درخت هارو می ریخت و یه مکان رویایی شده بود ..

نزدیک چشمه در آخر جنگل نشستیم و چای و کیکی که مناسبت تولد یکی از دوستان تهیه شده بود رو خوردیم کم کم بارون بند اومد و هوا آفتابی شد و ساعت ۹:۲۰ تصمیم به ادامه مسیر گرفتیم. برای کوتاه شدن مسیر تصمیم گرفتیم مستقیم از دامنه کوه روبرو بالا بریم تا روی خط الراس برسیم .. مسیر پرشیب بود و کمی هم دست به سنگ داشت که یکم وقتمون رو گرفت بعد از حدود ۴۵ دقیقه به کلبه ای سنگی رسیدیم که کنار اون استراحت کوتاهی کردیم و بعد از اون مسیر رو با سرعت کم و بدون توقف ادامه دادیم بعضی جاهای مسیری که ما رفتیم هم هیجان خاص خودش رو داشت

ساعت حدود  ۱۳:۳۰ بود که به قله اول ( قله ای با سنگ های بزرگ سیاه رنگ )  قله دوشاخ و حدود ۳۰ دقیقه بعد به قله دوم  ( قله ای با سنگ های سبز رنگ) رسیدیم ارتفاع اولی با جی پی اس دقیقا ۳۰۰۰ و دومی حدودا ۴۰ متر بیشتر بود بعد از دومی هم  مسیر روی گردنه پایین میرفت و هیچ ارتفاع بلندی در اون نزدیکی ها تا قله ۳۵۲۰ متری پلنگ چال نبود  من فکر میکنم قله دومی که رفتیم قله سیاه سنگ بود که معمولا به عنوان قله دوم قله دوشاخ محسوب میشه … در نقشه های کروکی و کتاب مقیم مسیر قله سیاه سنگ رو با ارتفاع ۳۰۴۰ نمایش دادند البته بعضی ها هم قله فرعی قبل از قله پلنگ چال به ارتفاع ۳۴۴۰ متر رو قله سیاه سنگ میدونن ( مثلا گزارش برنامه  گروه همت شمیران ) که فکر میکنم غلط باشه و یا قله ای که من به عنوان قله اول دوشاخ اسم بردم و به خاطر سنگ های سیاهش سیاه سنگ میدونن ( مثلا گزارشی از آقای پرویز شجاعی پارسا ) و البته در بلاگ آناپورنا و بخش نظراتش قله ها رو به همین ترتیبی که من گفتم اسم گذاری کردند ! به هر حال اسم ها مهم نیستند  ولی اگر کسی اسم اینها رو میدونست به من هم اطلاع بدید ! چون احتمالا تو یه برنامه زمستونی برا این ۲ تا قله یه پرچم  ببرم چون واقعا پرچم هاشون وضعیت بدی داشت که در ادامه عکسشون رو میزارم !

axa bana be dalayekli hazf shod

روی اولی

روی دومی ( وضعیت پرچم رو که میبینید ) قله پس زمینه عکس پلنگ چال میباشد

من چون عکس هارو نداشتم و فقط عکس هایی که با موبایل خودم گرفته شد بود رو گذاشتم ولی همه موفق به صعود قله شدند و بعدا تمام عکس ها رو قرار خواهم داد . در برگشت چند راه پیش رو داشتیم  یکی اینکه از دره فرحزاد برگردیم  و دوم مسیر جین کلاغ و سوم مسیری که اومده بودیم ! که همه تقریبا به مسیری که اومده بودیم رای دادند .. مسیر را پایین آمدیم تا ساعت ۱۶:۱۵ که به کلبه سنگی رسیدیم و روی سقف آن برای نهار توقف کردیم و ساعت ۱۷ مسیر برگشت را در شرایطی که هوا رو به تاریکی میرفت و سرد شده بود و همچنین باران شروع به باریدن کرده بود و مه اطراف مارا گرفته بود ادامه دادیم تا ساعت ۱۸:۴۰ که پایان برنامه در میدان درکه بود.

با اینکه ارتفاع این قله کم بود ولی مسیر قشنگی داشت و این برنامه یک روز فوق العاده برای همه در هوایی که چهار فصل سال رو تجربه کردبم بود و بسیار خوش گذشت.

کروکی مسیر رو بزودی قرار میدم

اعضای شرکت کننده  : محمد حسین پروین ، امید خیری ، رضا موسوی ، احسان جابری ، حامد ارشدی ، مسعود جابری ، محمد( منتظری ؟) ، علیرضا ؟؟ ، علیرضا بصیری و علیرضا کریم آبادی

افراد شرکت کننده در این دوره تماما تجربه کوهنوردی خوبی داشتند و اکثرا با تجربه صعود ۱ یا چند باره به دماوند و اکثر قله های معروف را داشتند .. کلاس با کیفیتی خوب و فراتر از حد کاراموزی کوهپیمایی برگزار شد و خاطره ای جاودانه را برای ما از کارآموزی کوهپیمایی در کنار این دوستان  و همراهی استاد خوشخو بر جا گذاشت.

نفرات شرکت کننده : سعید حمیدی ( سرپرست) ، محمد حسین پروین ، اسفندیار ساساندخت ، حسین زمانی ، حمید حمیدی ، علی سلیمی ، سپیده فرهنگ ، سیامک خاکسار ، سروناز پارسا ، گلناز لبیبی ، علیرضا بصیری و علیرضا کریم آبادی

عکس های برنامه توسط خانم ها و آقایان  خاکسار ، پارسا ، ساساندخت ، سلیمی ، لبیبی و کریم آبادی گرفته شده و حدود ۱۰۰۰ عکس در یک دی وی دی میباشد که برای گرفتن آن با من تماس بگیرید.

این نوشته با رمز محافظت شده است. برای نمایش رمز خود را بنویسید:

رمز:

گزارش برنامه

برای بزرگ شدن تصاویر، روی آنها کلیک کنید

عکس پانورما از قله های روبروی گوسفند سرای دمچه در مسیر ( قله روبروی ما خرس چر و به ترتیب به سمت راست لشگرک کوچک و بزرگ و هزار چم و بعد از اونها گردونه کوه که در عکس زیر ابر های سیاه در سمت چپ هست)

عکس قسمت شمالی قله خرس چر از روی قله که در روبرو مرجی کش مشخص است

عکسی از سد زیبای طالقان در مسیر

اهالی روستای پراچان

مقبره شیخ عبدالحمید طالقانی .. بالای منطقه ای که اسماعیلی ها زندگی میکنند

چند عکس در مسیر

این دو تا هم کلی شیطونی میکردن

محمود آرین ومحسن عظیمی ( به قول خودش بچه طالقون )

چند عکس بالا از روستای پراچان مبدا صعود بود

ابتدای مسیر صعود

طاقی سنگی در مسیر

گوسفندسرای دمچه

روی قله

هوا قبل از شروع طوفان در همین منطقه

دقت کنین کبک ها رو روی سنگ میبینین

افراد گروه : خانم مریم محمد صالح ( سرپرست) – آقای مهیار کرمی – آقای محمود آرین و علیرضا کریم آبادی ( تهیه گزارش )

مسیر ارتفاعی پیموده شده فقط در بخش کوهپیمایی

این برنامه برای شناسایی مسیر صعود گردونه کوه  بود که  ۸ آبان ماه قرار است توسط گروه همت شمیران انجام شود که طبق قرار قبلی ساعت ۵:۳۰ از اول اتوبان کرج شروع شد با توجه به اینکه از این برنامه قبلا در اینترنت و همچنین هیئت طالقان  و کتابها هیچ کروکی رسم شده و گزارش برنامه خوب و مدونی نبود تصمیم بر این شد تا قبل از اجرای برنامه شناسایی دقیقی از منطقه داشته باشیم تا با محیط ، آب و هوا در این فصل ، تعیین محل شبمانی ، نحوه صعود ، دسترسی به آب و … آشنا شویم .. همچنین قرار بر این شد که برای اولین بار گزارش صعود به این قله به صورت کامل از مسیر جنوبی با مسیر  طی  شده  با جی پی اس در اینترنت قرار داده شود که بعد از اجرای برنامه حتما نوشته خواهد شد.

حدود ساعت ۸ صبح به طالقان رسیدیم  و بعد از آن  همراه آقای عظیمی که در منطقه بودند راهی روستای پراچان که مبدا صعود ما به حساب میاید شدیم  از روستا به سمت شمال یک جاده خاکی به طول ۶٫۵ کیلومتر موجود بود که برای ماشین سواری مسیر نامناسبی میباشد راه را ادامه دادیم تا به یک کانکس فلزی که مربوط به عملیات راه سازی بود رسیدیم تا آنجا آقای عظیمی مارا همراهی کردند و اطلاعات خوبی از مسیر در اختیار ما گذاشتند

ساعت ۹:۳۰ مسیر را از ادامه جاده شروع کردیم  ابتدای مسیر را از سمت چپ رود خانه ادامه دادیم .. تا به دو شاخه شدن رود خانه رسیدیم .. پاکوب در این منطقه به روی یال میرفت و طبق مسیر هایی که از گوگل در آورده بودیم مسیرما مسیر سمت چپ رودخانه بود به همین خاطر دو گروه شدیم و با بیسیم با هم در ارتباط بودیم .. گروه ما یعنی من و آقای آرین مسیر دره را پی گرفتیم و گروه دیگر ( آقای کرمی و خانم محمد صالح ) پاکوب را ادامه دادند و بالای خط راس  آن منطقه رفتند  در ابتدا آنها را میددیم .. ولی در ادامه مسیر ها کمی از هم جدا شد ..

مسیر پیموده شده از ابتدای مسیر صعود با جی پی اس

ما مسیر رود خانه رو باز ادامه دادیم در مسیر گروه  دیگر تماس گرفتند که به آنها ملحق شویم .. ولی مسیر ما  برای رسیدن به خط راس شیب زیاد و بعضا سنگی غیر قابل صعودی داشت به همین خاطر ماهم مسیر خودمان را ادامه دادیم .. مسیر ما پاکوب  قدیمی و پاخورده ای نداشت .. فقط مسیری بود که  از روی  شاخه های نی شکسته و خار های له شده  معلوم بود گروهی به تازگی از آنجا گذشته بود .. مسیر بسیار زیبا بود و چند آبشار چند متر هم  بود که احتیاج به دست به سنگ خاصی نداشت چند بار هم برای ادامه مسیر مجبور شدیم از عرض رودخانه رد شیم ..

در ادامه مسیر رودخانه دوباره به دوشاخه تقسیم میشد که دوباره ما مسیر شاخه سمت چپ رودخانه را پی گرفتیم در اینجا بود که از دور گروه اول را دیدیم و خودمان را به آتها در دشت سرسبزی رساندیم .. این قسمت بسیار زیبا بود .. درون دشت کبک های زیادی وجود داشت که حتی در فاصله چند متری ما نیز راه میرفتند .. درون دشت چند چشمه بود که زیر پوشش گیاهی دشت میرفت .. در این قسمت از مسیر اصلا خاک دیده نمیشد و تمام زیر پای ما حالت چمن مانندی بود .. آب چشمه ها که برکه ای مانند شده بودند پر از حیوانات ریز بود که غیر قابل آشامیدن بود .. در بعضی قسمت های دشت هم که کمی سبز تر بود باتلاق هایی بودند که اصلا با چشم قابل تشخیص نبود  فقط میشد از اینکه آن منطقه سبز تر است  تشخیص داد ولی با سرعت غیر قابل باوری  من در یکی از آنها فرو رفتم البته سریع با استفاده از باتوم از آنجا خارج شدم .. به گروه دیگر در بالای یال رسیدیم و مسیر را ادامه دادیم  .. روبروی ما قله ای بود که از نظر عکس ها ی این قله بسیار به این قله شباهت داشت  ولی با توجه  به ارتفاعی که با جی پی اس بودیم و ارتفاعی از قله حدس میزدیم بعید میدانستیم چون گردونه کوه ارتفاعش ۴۴۰۲ متر است و قله ای که در پیش روی ما بود کمتر به نظر میآمد به هر حال تصمیم به صعود آن گرفتیم از طرفی تصمیم گرفته بودیم بعد از قله از مسیر تنگه گلو و پناهگاه رودبارک و کلاردشت پایین برویم .. که حتی آقای کرمی با برادرش برای دنبال ما آمدن هماهنگ کرده بود البته همه چیز هنوز بستگی به نظر سرپرست و رسیدن به قله بود آن قسمت تنها جایی بود که موبایل در مسیر آنتن میداد که ما تغییر احتمالی ادامه مسیرمان به کلار دشت را به اطلاع اقای عظیمی هم رساندیم .. در ادامه یال تمام میشد و مسیر پرشیب تر از قبل به سمت قله میرفت ..

یال را ادامه دادیم .. هوا تا به اینجای مسیر بیشتر آفتابی و نیمه ابری بود البته بعضی موقع بارش برف هم همراه داشت که همه تقریبا از گورتکس استفاده میکردیم .. ولی درجه هوا بالای صفر و مطلوب بود و سرمایی حس نمیشد در قسمت های پایانی یال کمی بارش برف  شدید تر هم داشتیم اما باز هم آنقدر زیاد نبود که سرمایی ایجاد کند .. قسمت پایانی کمی پر شیب تر بود که به قله رسیدیمم .. سمت شمال قله پرتگاهی بود که قابل فرود نبود ارتفاع ما هم ۴۰۲۵ بود و از روی جی پی اس و نقشه هایی که همراه داشتیم  مطمئن شدیم در اینجا که قرار داریم قله خرس چر و پایین تخت خرس است ..منظره بسیار زیبایی داشتیم .. تقریبا بالای حصار چال بودیم  .. و ارتفاعات علم کوه زیر ابر ها قابل دیدن بود .. هوا هم نیمه ابری بود خانه هایی هم از دور میدیدیم که احتمالا کلار دشت بود روی قله هم ۳۰ سانتی متری برف داشتیم .. در سمت غرب ما لشکرک کوچک و بزرگ بودند .. و بعد از آنها گردونه کوه خونمایی میکرد .. کوهی که تا اینحای مسیر زیر ابرهای سیاه بود و منظره هولناکی را رقم زده بود .. البته ساعتی که ما روی قله بودیم هوای آن کوه هم صاف بود یعنی سر ظهر ساعت ۱:۳۰

از بالای  خرس چر مسیر اصلی صعود گردونه کوه را از دور بررسی کردیم ..  و از طرفی  از ادامه مسیر به سمت رودبارک با توجه به پرتگاهی بودن مسیر آن منطقه و همچنین نظر سرپرست برنامه خانم صالح  منصرف شدیم  و تصمیم گرفتیم پایین برویم و از باد روی قله  دور شویم و بعد از ۴ ساعت کوهپیمایی سنگین بدون استراحت، کمی استراحت کنیم و سپس مسیر را به سمت گردونه کوه تغییر دهیم و از نزدیک مسیر صعود را بررسی کنیم ..

پایین  رفیتیم و در بخش تقریبا مسطحی نشستیم  تا استراحت کنیم و نهار بخوریم که بعد از چند دقیقه هوا به حدی سرد شد که همگی به لرزش شدید افتادیم و با نگاهی به پشت سر دیدیم در آن هوای افتابی از دور طوفان به سمت ما در حرکت است ، سریع وسایلمان را جمع کردیم و در ان هوای سرد لباس هایمان را اضافه کردیم و به راه افتادیم که طوفان به ما رسید با برف های ریز و یخ زده که از پایین به بالا حرکت میکردند و بادسرد شدید که حس بلند شدن از زمین را به ما میداد و به گفته تمام افراد گروه تا بحال همچین چیزی رو مشاهده نکرده بودند ..ماهم یال را کمی پایین رفتیم و در پناه یال مسیر را ادامه دادیم

وقتی در حال  طوفان جی پی اس هم در مکان یابی اشتباه میکند  ( مسیر پیموده شده در زمان طوفان )

این طوفان و آب و هوا دلیلی شد که ما از بررسی نزدیک مسیر گردونه کوه منصرف شویم و مسیر را برای بازگشت تغییر دهیم در مسیر بازگشت از مسیر سریال که توسط گروه اول پیموده شده بود برگشتیم مسیر بسیار مشخص و زیبا بود .. البته در مسیر چند علامت و سنگ چین برای برنامه بعدی قرار دادیم یکی از جذابیت های مسیر هم یک طاقی سنگی به شکل پل روی کوه بود که متاسفانه مردم با رنگ های مختلف روی آن یادگاری نوشته بودند .. روبروی طاقی هم چند سنگ بود که تعداد زیادی کبک در آن زندگی میکردند.. البته در مسیر نشانی از عبور  حیوانات روستایی به تازگی نبود ولی قابل پیمودن با قاطر بود ..

مسیر را ادامه دادیم .. این مسیر کمی از مسیر دره سخت تر بود ولی  از نظر پاکوب بهتر و در زمستان و آب و هوای بد هم قابل صعود بود  در اوایل مسیر با نگاهی به پشت سر دوباره تمام هوای آن منطقه آفتابی با تکه های کوچک ابر شده بود ولی باز بعد حدود نیم ساعت دوباره طوفانی به طرف ما آمد که با توجه به اینکه ارتفاعی کمتر داشتیم .. به صورت برف بود با سرمای کمتر که ابتدا کمی همه را سپید پوش کرد و بعد به صورت باران شد و بعد یک ربع قطع شد .. مسیر را پی گرفتیم تا ساعت حدود ۵:۳۰ که به ماشین رسیدیم .

قرار روز ۴ شنبه ساعت ۸ شب در ترمینال غرب بود و از آنجا سوار اتوبوس شدیم و از مسیر تهران کرج به قزوین و از آنجا به اردبیل رفتیم. ساعت ۶:۲۰ صبح به اردبیل رسیدیم و به رستورانی رفتیم و صبحانه معروف اردبیل یعنی سرشیر و عسل را خوردیم و از آنجا با یک مینی بوس به سمت شابیل و پای کوه حرکت کردیم در مسیر از کنار دره ی زیبای شیروان دره گذشتیم و ساعت ۹:۳۰ به پای کوه سبلان رسیدیم و کوله ها را برداشتیم و بارها را تقسیم کردیم و ساعت ۹:۴۵ حرکت را برای رسیدن به پناهگاه شرقی ( ارتفاع ۳۷۰۰ ) آغاز کردیم اوایل راه به فرمان آقای آرین توقفی داشتیم و نرمش کردیم و دوباره با کوله های شنگین به ادامه مسیر پرداختیم هوا هم بسیار عالی بود اول تصمیم داشتیم قله را یک روزه صعود کنیم و روز بعد را در اردبیل بگردیم ولی با توجه به خستگی بچه ها بخاطر کوله کشی صرف نظر کردیم .
ساعت ۱۲ به پناهگاه رسیدیم و بعد از کمی استراحت بیرون از پناهگاه مشغول خوردن ناهار شدیم. بعد از ناهار تصمیم گرفتیم به پناهگاه نرفته و به جانپناه ( بوفه ) روبروی پناهگاه برویم ، علت آنهم احتمال شلوغ شدن پناهگاه و اینکه تعداد ما زیاد بود و ممکن بود با ایجاد سرو صدا برای کوهنوردان دیگر ایجاد مزاحمت کنیم .
وسایلمان را درون پناهگاه بردیم و برای آشنا شدن بیشتر با منطقه مشغول گشت وگزار دور و اطراف پناهگاه شدیم و اینکه چون بعضی از دوستان آب کافی همراه نداشتند کمی بالاتر از پناهگاه مشغول جمع کردن برف برای درست کردن چای شدیم . در ضمن تا قبل از پناهگاه برف نبود و نزدیک پناهگاه برف به مقدار کم یافت میشد .
بعد از چند ساعت هوا سرد تر شد و تصمصم گرفتیم بخوابیم تا ساعت ۳:۳۰ صبح بیدار شویم حدود ساعت ۷ خوابیدیم و یکی از دوستان هم دچار ارتفاع زدگی شد که حال خوبی نداشت … صبح ساعت ۴ بیدار شدیم و صبحانه خوردیم و اقای میر جمالی که حال مساعدی نداشت تصمیم گرفت در پناهگاه بماند ماهم کوله هامان را در پناهگاه گذاشتیم و با ۲ کوله حمله و چند کیف کمری ساعت ۵:۱۰  صبح به سمت قله حرکت کردیم  که با یک بیسیم آقای آرین با آقای میرجمالی در ارتباط بود … در راه هم چند عکس دسته جمعی برای به یاد آوردن آن زیبایی ها گرفتیم .
در راه مسیر بسیار زیبا بود و شیبی ملایم داشت که بعاز یک ساعت برف زیاد شد و مجبور بودی برای بالا رفتن مجبور بودیم برف کوبی کنیم ، در راه سنگ محراب مشخص بود که برای پیدا کردن مسیر کافیست به شمت آن حرکت کنیم ( سنگ محراب حدودا ۱۵ دقیقه با قله فاصله دارد که سمت جنوب آن رل کوبی شده و قابل صعود با ابزار سنگ نوردی است )
قبل از سنگ محراب مسیر یک شیب نسبتا تند داشت وبعد از آن مسیر صاف بود . در مسیر بعد از سنگ محراب جای پای یک خرس کاملا مشخص بود ساعت ۹:۲۰ به دریاچه رسیدیم و مشغول عکس گرفتن روی دریاچه یخ زده بودیم که صدایی به گوش میرسید و ما فکر کردیم یخ دریاچه در حال شکستن است ولی بعد متوجه شدیم که یک خرس در پشت قله مشغول کوبیدن کوبیدن دست به سنگ است که شاید یک تهدید ما برای نرفتن به آنجا بود . ۲ نفر از بچه ها  ( من و حامد ارشدی ) تصمیم جدی برای رفتن به قله داشتیم که با این صدا صرف نظر کردیم .
ساعت ۱۰ به سمت پایین حرکت کردیم و بعد از ۲ ساعت به علت کمبود وقت ۲ گروه شدیم و سریعتر به پناهگاه آمدیم تا کوله هامان را جمع کنیم حدود ساعت ۱۲:۳۵ به پناهگاه رسیدیم و ساعت ۱:۳۰ به علت کمبود وقت با لندرور پایین آمدیم و به سمت آبگرم شابیل رفتیم و ساعت ۲ تا ۴ آنجا بودیم و بعد منتظر مینی بوس شدیم که کمی تاخیر داشت و به اردبیل رفتیم .
در اردبیل به یک رستوران رفتیم و شام خوردیم و برای ۸ شب بیلیط گرفتیم و صبح ۶:۲۰ به تهران رسیدیم . و یک خاطره زیبا و به یاد ماندنی از قله سبلان برایمان ماند .
* عکس های این برنامه در پست های بعدی قرارداده خواهد شد.

* گزارش همین برنامه توسط خانم مریم محمد صالح در سایت گروه همت شمیران

* مسیر های صعود به سبلان :

مسیر اول:معمولی‌ترین و متداولترین راه صعود به قلة سبلان راه آبگرم قوتورسوئی وآبگرم شابیل است. برای رسیدن به مبدا صعود میتوان از دو مسیر استفاده نمود: مسیر اول از سه راهی لاهرود (بین مشکین‌شهر و اردبیل) شروع شده وبه آبگرم قوتورسوئی ختم میشود، این مسیر برای کوهنوردان تبریز و غرب آذربایجان از لحاظ وقت و امکانات نسبت به مسیردوم که اشاره خواهد شد با صرفه‌تراست. تمام مسیر ازلحاظ زمانی به ۶ ساعت وقت احتیاج دارد.

مسیر دوم از سه‌راهی لاهرود شروع میشود که کوهنوردان و علاقمندان از مسیر تبریز اردبیل به این آبادی رسیده از آنجا عازم منطقه (قوتورسوئی) میشوند. مسیر دوم از لحاظ زمانی به ۷ ساعت وقت نیاز دارد. برای آگاهی علاقمندان و کوهنوردان خلاصه‌ای از آبگرم شابیل نوشته می‌شود. آبگرم شابیل در سمت جنوب غربی آبگرم قوتورسوئی قرار گرفته است و یک خط‌الراس نه چندان مرتفع این دو آبگرم را از هم متمایز می‌سازد. این آبگرم نسبت به آبگرم قوتورسوئی بی‌بو ، فاقد املاح گوگردی و معدنی است. فاصله این دو آبگرم حداقل۴۰ دقیقه تا یک ساعت راهپیمائی دربر خواهد داشت.  کوهنوردان به علت رسیدن آسان به مبدا صعود، منطقه آبگرم قوتورسوئی را جهت صعود به سبلان انتخاب می‌کنند. برای اینکه کوهنوردان با تاریکی شب مواجه نشوند باید حداکثر تا ساعت ۳ بعد از ظهر، قوتورسوئی و شابیل را به مقصد پناهگاه ترک نمایند. این برنامه تنظیمی مخصوص فصل تابستان است.

پناهگاه در ارتفاع ۳۱۰۰ متری بنا شده است و لازم است کوهنوردان در برنامه تنظیمی خود استراحت شبانه را در پناهگاه منظور نمایند و صبح روز بعد به قله سبلان و دریاچة آتشفشانی حرکت نمایند فاصله زمانی طی مسافت تا قلة سبلان ۴ تا ۵ ساعت میباشد که با فتح قله در ورای آن یکی از زیباترین مناظر در پیشروی انسان خواهد بود  که شاید نظیری بر آن نباشد و با تماشای آن تحسین هر بیننده‌ و کوهنوردی را برخواهد انگیخت.

در طول سال ماههای تیر و مرداد تا اواسط شهریور، بهترین زمان برای اجرای کوهنوردی میباشد. با سپری شدن سه ماه تابستان، سرمای بسیار شدیدی بر منطقه حاکم میشود و همه جا زیر پوشش برف و یخ می‌شود.

مسیر ۲: این مسیر جان پناه گردنة غربی ازآبگرم شابیل می‌باشد. مسیر فوق یال سمت غربی آبگرم شابیل شروع شده و پس از عبور ازمنطقة وسیع و صافی به نام میدان هوشنگ و از کنار آبگیر کوچکی که همچون نگینی در انتها و ادامه مسیر می‌درخشد ادامه داشته و به نام قره گول معروف میباشد، از آب آن برای سیراب نمودن گوسفندان استفاده می‌نمایند و پس از سوار شدن بر روی یالی که در اصطلاح کوهنوردان به یال (Z) معروف گشته و در نهایت به جان پناه گردنة غربی به ارتفاع ۴۱۰۰ متر خاتمه خواهد یافت و بعد از سپری ساختن شب و استراحت شبانه در مکان جان پناه ، صبح روز بعد پس از ۳ ساعت کوه‌پیمائی به قلة سبلان خاتمه خواهد یافت. فاصله زمانی از آبگرم شابیل تا جان پناه غربی ۵ تا ۶ ساعت میباشد.

مسیر ۳:این مسیر، مسیر صعود به قلة سبلان به مبدا صعود از روستای موئیل است. این روستا حدودا یک ساعت از مشکین‌شهر فاصله دارد و جاده شوسه آنرا به مشکین‌شهر وصل می‌نماید. این مسیر بیشتر از مسیرهای ذکر شده در فصل زمستان مورد استفاده قرار میگیرد. چند راهنمای محلی در این روستا جهت راهنمایی و کمک برای کوهنوردان وجود دارد. مسیر راهپیمائی از روستای موئیل تا جان‌پناه گردنة غربی، بصورت غربی شرقی بوده و بعد از آبگیر قره گول به جان‌پناه سبلان خاتمه می‌پذیرد. این مسیر به طور متوسط نه تا ده ساعت عملیات راهپیمائی خواهد داشت.

مسیر ۴:مبدا صعود این مسیر روستای ورگهه‌سران ( ورگه‌سران ) از توابع شهر سرعین میباشد. این روستا در جانب شرقی قلة سبلان قرار گرفته و راهی مالرو دارد که پس از ۹ ساعت راهپیمائی، کوهنوردان را به محل کمپ قله هدایت میکند. این محل بین قلل هرم و سبلان قرار گرفته و فاصله‌اش تا هرم اول ۲ ساعت و تا نوک قله سبلان ۴ تا ۵ ساعت راهپیمائی خواهد بود. این مسیر، کمتر مورد استفاده کوهنوردان جهت صعود به قله قرار میگیرد اما یکی از بهترین مبادی صعود به قلل هرم سه‌گانه مخصوصا در فصل زمستان است.

مسیر ۵:طی این مسیر برای رسیدن به قلة سبلان ، از طریق گردنه شمالی قلة سبلان میسر خواهد بود. مسیر ۵ به علت صعب‌العبور بودن وداشتن دیواره‌های مهم ، کمترمورد استفاده و شناسائی و صعود کوهنوردان قرار میگیرد. مبداء مسیر به طور دلخواه آبگرم شابیل یا قوتورسوئی خواهد بود. مسیر راهپیمائی از آبگرم شابیل در جهت جنوب بوده و بعد از صعود به قله‌ای به ارتفاع  ۴۰۰۰ متری وگذر از گردنه‌ای‌ که آبگیری نیز در روی آن وجود دارد کوهنوردان را به قلة سبلان خواهد رساند. از روی گردنه، جان‌پناه سبلان در غرب و پناهگاه و یخچال معروف سبلان در سمت شرق بوضوح قابل رویت خواهد بود. کل مسیر از آبگرم شابیل تا نوک قله بطور متوسط ۷ تا ۸ ساعت راهپیمائی خواهد داشت.

مسیر ۶:این مسیر، مسیر صعود قله از طریق یخچال شمالی و معروف قلة سبلان میباشد. مبداء صعود آبگرم شابیل یا قوتورسوئی بوده، از آنجا تا پناهگاه شمال شرقی و بعد از حداکثر یک ساعت راهپیمائی تا پای یخچال خواهد بود. صعود از ابتدای یخچال تا نوک قله بستگی به مهارت و آمادگی اعضای گروه کوهنوردان خواهد بود، و یک گروه ورزیده و آماده میتواند آنرا در ۷ ساعت صعود نماید. بهترین زمان برای صعود از این مسیر اواخر شهریور ماه میباشد.

چشمه آبگرم شابیل در ۲۷ کیلومتری روستای لاهرود و در چند کیلومتری آبگرم قوتور سوئی و در پای تپه ای واقع شده است. دمای آب در مظهر چشمه ۴۸ درجه سانتی گراد است. ظاهر آب زلال، کمی ترش مزه، بی رنگ و نیز کمی بودار است. آب این چشمه، در ردیف آب های معدنی اسید بیکربنات یا بیکربناته سدیک قرار دارد. به خاطر وجود مقدار زیادی اسید کربنیک، از آب آن برای درمان بیماری های حرکتی، عصبی (درمان پادرد و کمر درد) استفاده می شود.

منبع

]]> http://alpinist.ir/1388/07/18/%da%af%d8%b2%d8%a7%d8%b1%d8%b4-%d8%a8%d8%b1%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%d8%b5%d8%b9%d9%88%d8%af-%d8%a8%d9%87-%d9%82%d9%84%d9%87-%d8%b3%d8%a8%d9%84%d8%a7%d9%86.html/feed 1 http://alpinist.ir/1388/07/04/%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%b3%d9%85-%d8%b3%d8%a7%d9%84%da%af%d8%b1%d8%af-%d8%aa%d8%a7%d8%b3%db%8c%d8%b3-%da%af%d8%b1%d9%88%d9%87-%d9%87%d9%85%d8%aa-%d8%b4%d9%85%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d8%a7%d9%88%d9%84.html http://alpinist.ir/1388/07/04/%d9%85%d8%b1%d8%a7%d8%b3%d9%85-%d8%b3%d8%a7%d9%84%da%af%d8%b1%d8%af-%d8%aa%d8%a7%d8%b3%db%8c%d8%b3-%da%af%d8%b1%d9%88%d9%87-%d9%87%d9%85%d8%aa-%d8%b4%d9%85%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d8%a7%d9%88%d9%84.html#comments Fri, 25 Sep 2009 23:56:22 +0000 ALIREZA http://alpinist.ir/?p=521

اولین برنامه پاییز اختصاص داشت به سالگرد تاسیس  گروه همت شمیران ، این گروه در سال ۶۴ به طور رسمی در فدراسیون کوهنوردی ثبت شده و قبل از آن در مسجد همت واقع در شمیران فعالیت میکرده و یکی از گروه های باسابقه و خوشنام کوهنوردی در طول فعالیت خودش هست. امروز میعادی بود تا به یاد آوریم گذشت سالها وماه ها و روزها را که در کنار هم بودیم و پشت به پشت هم به جنگ سختی ها رفتیم  و دست در دست یکدیگر گرفتیم و در مواقع نا توانی کمک یک دیگر کردیم ، به یاد آوریم که کجا بودیم و به کجا رسیده ایم و از همه مهتر از کجا به اینجا که هستیم رسیده ایم،  و دفتر خاطراتمان  ورق بزنیم  و ارزش هایی را یاد آوریم که ما در کنارش پرورش یافتیم و بزرگ شدیم ارزش هایی که به ما میگوید کوه نورد اول خود را فتح میکند و سپس به فتح قله میپردازد ارزش هایی که به ما یاد می دهد ارزش نمکی که در کنار هم خوردیم بالاتر از هر چیز دیگر است و خانواده ای که در کنارش بودیم را فراموش نکنیم و همچنین دعا کنیم روزی نرسد که به  جایی برسیم که بخواهیم آن خانواده را لگد کنیم  و مسیر پیشرفت خود هموار کنیم تا شهرت بیابیم یا حرف خود را اثبات کنیم  و یاد آوریم که اخلاق را از کجا و از چه کسانی آموختیم و یاد بگیریم آنچه درون خانواده میگذرد را هیزم در کوره نامحرمان  که خود بهتر میدانیم هدفشان فقط تخریب است و تابحال قدمی برای سازندگی بر نداشته اند نکنیم …  و همچنین یادی کردیم از کسانی که سالهای قدیم در کنار گروه بودند و مشغله زندگی و هزاران، دلیل دیگر به طور جدی در کنار ما نیستند و همچنین تصمیم گرفتیم به هدف هایی بزرگ برای آینده .. و در آخر هم در هفته دفاع مقدس فاتحه ای را نثار روح پاک بزرگ مردان شیر زنانی کردیم که جان و مال و زندگی شان را در راه دفاع از اخلاق و خانواده و ناموس ایران، بدون هیچ چشم داشتی فدا کردند .

برنامه امروز اختصاص داشت به ارتفاعات بالای روستای کلوگان در برنامه ای تقریبا گل گشت که با سرپرستی هیئت مدیره گروه برگزار شد و بسیار خوش گذشت و همچنین در این برنامه ۱۰ نفر برتر گروه که بیشترین فعالیت را در گروه  داشتند و با تمام توان به گروه کمک کرده بودند تجلیل شد .

علیرضا کریم آبادی ( عضو جدید گروه همت شمیران )

پ.ن : مطلبی به تازگی در  وبلاگ کلاغها در رابطه با گروه همت شمیران بدون هیچ  سند و مدرک قانونی تایید شده منتشر شده که با جهت گیری یک طرفه و صرفا بازی با احساسات به متهم کردن گروه همت  شمیران و تمامی اعضا و هیئت مدیره  آن پرداخته که گویا مدیریت آن وبلاگ در اقدامی غیرمتعارف، خود را مرجع رسیدگی به آن  توسط  یک وبلاگ  در فضایی غیر کنترل شده میداند و با الفاضی غیر واقعی درباره این گروه به متهم کردن گروه و اعضای آن پرداخته و با قرار دادن نظر های بی نام نشان و مجهول الهویه سعی به تخریب این گروه گرفته که در نوع خود حرکتی ناشایست می باشد و با توجه به فضای اینترنت و امکانات محدود آن وبلاگ در مورد نظر های قرار داده شده  و همچنین جهت گیری های انجام شده این وبلاگ صلاحیت رسیدگی به این موضوع را ندارد  و امیدوارم مدیریت آن اقدامات لازم برای جلوگیری از تشویش اذهان عمومی را انجام دهد.

اعضا شرکت کننده : حدود ۲۰ نفر  ( چون اسم های همه رو نمیدونم  اسامی کامل رو بعدا میتونید در سایت گروه همت شمیران اسامی را ببینید )

این برنامه احتیاجی به گزارش نوشتن نداره به همین خاطر بیشتر به جنبه هایی غیر از گزارش برنامه توجه میکنم

۱-   ساعت های برنامه :

• ۶:۰۰  میدان سربند
• ۸:۱۵  شیر پلا و افطار
• ۹:۵۰  حرکت از شیرپلا
• ۱۱:۲۵  جانپناه امیری
• ۱۲  حرکت از جانپناه امیری
• ۱:۳۰  قله تو چال
• ۲  حرکت از قله
• ۲:۴۰  جانپناه امیری
• ۳  حرکت از جانپناه
• ۴  شیرپلا و سحر
  

۲-  تشکر از آقای حسین عظیمی سرپرست این برنامه  و همچنین بقیه دوستان که ساعت های خوبی در کنارشون بودیم

۳-  یک مطلب آقای علایی روز دوشنبه گفت که نمونه بارزش رو تو این برنامه دیدیم  که  قله توچال بیشترین آمار تلفات  رو داره  و همچنین در مورد کسانی که به این قله میروند

برای من خیلی جالب بود وقتی ساعت ۱:۳۰ به جانپناه روی  قله رسیدیم همزمان با یک گروه دیگه بود که آنها قصد چادر زدن روی قله را داشتند و البته باد شدید سردی می وزید و دما هم زیر صفر بود در جانپناه را بازکردیم و چند تن از افراد گروه دیگر تا برپاشدن چادرشان و ما که از بقیه گروه خودمان کمی زود تر رسیده بودیم  داخل شدیم ، داخل جانپناه دو گروه بودند گروهی ۲ نفره از دوستان گروه خودمان که از مسیر کلک چال آمده بودند و گروه دیگر ۶-۷ نفره که تمام جانپناه را اشغال کرده بودند و از ساعت ۸ روز قبل در جانپناه اتراق کرده بودند .. خوب دوستان خودمان که بلند شدند و کیسه خوابهاشون رو جمع کردند تا تعداد بیشتری داخل شوند ولی کسانی که مدت بیشتری بود در قله بودند رفتار زشت و مزحکی داشتند من چند تا از این رفتار رو فقط ذکر میکنم

1. اعتراض به گروه برای داخل شدن به خاطر اینکه هوای سرد وارد جانپناه شده و از خواب بیدار شدند
2. برخورد خشونت آمیز در مورد جابجا کردن کوله پشتی هاشان  که سکوهای جانپناه رو اشغال کرده بود
3. پخش کردن تمام وسایل شام  و کوله هاشان روی سکوهای جانپناه
4. و در آخر یکی دو نفر از آنها که نشسته بودند اقدام به روشن کردن و کشیدن سیگار درون جانپناه کردند که با برخورد ما مواجه شدند

آقای علایی به این افراد به جای کوهنورد ، کوهپیما میگفتند ، که به نظر من باید به اینها کوهرو یا کوهنوردنما گفت که بدون هیچ وسایلی به قله آمدند! و به نظر من این مسیر های شمال تهران علاوه بر اینکه مسیر های متنوع ، قوی و مختلفی است  کم کم دارد به پیاده روی  کوهروها تبدیل میشود  و از همه جالب تر اینکه ما این مسیر ها را روز به روز ایمن تر میکنیم  تمام مسیر را پله درست میکنیم ( پله در کوه ؟ ) مسیر را میله گذاری و طناب گذاری میکنیم برای ایمنی کوه نوردان  ولی غافل از اینکه مسیر را هموار میکنیم برای کوه روان  که طناب ها بگیرند و به زور خود را بالا بکشند و این اقدامات همان دلیل  بیشتر بودن تلفات مسیر های شمال تهران و قله توچال است

۴-   بعضی از بچه ها، چه کسایی که برنامه هفته قبل رو اومده بودن و چه کسانی نیومده بودن برنامه این هفته رو با هفته قبل از لحاظ سختی مقایسه میکردن که به نظر من قابل قیاس با توجه به وضعیت های بدنی متفاوت نیستن  ولی چند تا تفاوت رو بگم قضاوت با خودتون

برنامه این هفته ۱۳- ۱۴ ساعته با ارتفاع گیری تقریبا ۲۰۰۰ متر و طول تقریبی ۲۰ کیلومتر در رفت و برگشت با مسیری شناخته شده و معمولی در خنکای شب با جانپناه و پناه گاه مشخص و چشمه های آب معین بود ولی برنامه میشینه مرگ با طول تقریبی  ۲۴ کیلومتر ( ۶ کیلومتر در روز اول و ۱۸ کیلومتر در روز دوم ) و مسیری که هیچ کدام  از اعضا و سرپرست قبلا نرفته بودند و همچنین وجود آب در مسیر مشخص نبود و علاوه بر اینها کوله دوروزه حمل لباس خشک به خاطر داخل آب شدن و رد شدن از رود خانه و حمل کیسه خواب و چادر و آب بیشتر و دست به سنگ کمتر ولی سخت تر و مسیر صعودی که تا رسیدن به پای یال صعود مجبور به رد شدن از یک دشت پر از خار های بلند و و صعود از مسیر شن اسکی و ارتفاع گیری حدود ۱۷۰۰ متر در مدت زمان ۲۴- ۲۵ ساعت بود

۵-  گویا در همین شب صعود ما آقای کاظم فریدیان و  فرامرز نصیری هم اقدام به صعود توچال کردند ( مطالب تکمیلی در این مورد در کلاغها )

]]> http://alpinist.ir/1388/06/21/%d8%b5%d8%b9%d9%88%d8%af-%d8%b4%d8%a8%d8%a7%d9%86%d9%87-%d8%a8%d9%87-%d8%aa%d9%88%da%86%d8%a7%d9%84-%da%af%d8%b1%d9%88%d9%87-%d9%87%d9%85%d8%aa-%d8%b4%d9%85%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86.html/feed 1 http://alpinist.ir/1388/06/17/%d8%b9%da%a9%d8%b3-%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%a8%d8%b1%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%d9%85%db%8c%d8%b4%db%8c%d9%86%d9%87-%d9%85%d8%b1%da%af.html http://alpinist.ir/1388/06/17/%d8%b9%da%a9%d8%b3-%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%a8%d8%b1%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%d9%85%db%8c%d8%b4%db%8c%d9%86%d9%87-%d9%85%d8%b1%da%af.html#comments Tue, 08 Sep 2009 16:24:17 +0000 ALIREZA http://alpinist.ir/?p=484 عکس های زیر توسط  مسعود جابری گرفته شده

اینم بقیه عکس هایی که توسط من گرفته شده :

در مورد اطلاعات کلی برنامه و مسیر عمومی توضیح نمیدم چون قبلا مطلب نسبتا کاملی در پست قبلی “  قله میشینه مرگ ” در این مورد قرار داده شده  و مسیر ما هم تقریبا همان مسیر عمومی صعود بود. همچنین مسافت مسیر پیموده شده  توسط گروه ما در روز اول ۶٫۵ کیلومتر و روز دوم ۱۸ کیلومتر  و کلا اختلاف ارتفاع از اول مسیرتا روی قله ۱۷۰۰ متر بود و کروکی مسیری که توسط ما پیموده  شده:

دل تنگیهایم را در کوله بارم می گذارم
به کوه می برم
می سپارم به باد ، به ابر ، به پرنده
وقلبم را به سپیدی آب
به تماشای زندگی می نشینم
در آینه ی چشمه ساران
بر می گردم
سرشار از عشق
تا سروده های چگونه زیستن را در گوشهای کوچک کودکان سرزمینم زمزمه کنم

برنامه طبق قرار قبلی ساعت ۱۲ ظهراز میدان قدس شروع شد که ساعت ۱:۱۵ از تهران به سمت روستای لزور حرکت کردیم ( بیابید پرتقال فروش را؟ ) با یکی دو توقف کوتاه ساعت ۳:۱۵ به پمپ بنزین نمرود رسیدیم و مسیر را به سمت بخش ارجمند تغییر دادیم و ساعت ۴ به لزور رسیدیم .. مسیر از پمپ بنزین تا  لزور بسیار زیبا و سرسبز بود خیابان اصلی شهر را تا انتها رفتیم  و روبروی ایستگاه اتوبوس در نزدیکی مخابرات پیاده شدیم. شهرستان ارجمند بسیار تمیز و زیبا بود

برنامه با شرکت خانمها و آقایان : مریم محمد صالح، علی میر جمالی، سهند پیمان فر، St، مژگان فرخ امین، حامد ارشدی فرد، احسان و مسعود جابری، علیرضا کریم آبادی(خودم) به سرپرستی آقای محمود آرین انجام شد.

ساعت ۴:۱۵ شروع به حرکت کردیم و جاده خاکی ای که از روبروی مخابرات رد میشد را پیش گرفتیم مسیر جاده خاکی با ارتفاع گرفتن از میان مزارع زیبا محصولات مختلف همچون سیب زمینی، یونجه، گندم … می گذشت در ادامه جاده مسیر را به کنار رود خانه که به تنگه ای در میان دو کوه میرفت تغییر دادیم و ساعت ۴:۴۵ به رودخانه  و ابتدای تنگه رسیدیم راه را ادامه دادیم تا حدود ساعت ۵:۱۵ که استراحت کوتاهی داشتیم

کوله های سنگینمان را دوباره برداشتیم  و به راه افتادیم مسیر به قدری زیبا  و بکر بود که سنگینی کوله ها اصلا احساس نمیشد در مسیر چند بار از رود خانه رد شدیم که در بعضی جاها هم هیجان خاص خودش رو برای خیس نشدن داشت

در قسمتهای کوتاهی ازمسیر سنگی و بعضی قسمت ها هم کوهپایه های شنی  کوهای اطراف تنگه بود بعضی قسمتهای مسیر هم احتیاج به دست به سنگ شدن داشت .

در مسیر اعضای گروه کوهنوردی دانشگاه امیرکبیر را هم دیدیم که آنها هم قصد صعود به قله را داشتند.. بعد از حدود یک ساعت و نیم از استراحتی که داشتیم مسیرمان را به بالا رفتن از دامنه کوه تغییر دادیم که به علت شیب بسیار زیاد کمی وقت گیر بود و به خط الراس سمت چپ تنگه رفتیم .. دلیل این تغییر مسیر مشکل هم صحبت های آقای عظیمی قبل از برنامه با سرپرست برنامه بود بر این اساس که در ادامه دست به سنگ شدن بیشتر میشود  و قسمتی از مسیر حدود ۲۰۰-۳۰۰ متر را به علت تنگ شدن زیاد تنگه باید از داخل رود خانه رفت که با توجه به اینکه قرار بود شبمانی داشته باشیم و اگر اصلا خیس نشویم بهتر است . بعد از رسیدن به بالای شیب کمی استراحت کردیم  و راه را حدود ۱ کیلومتر ادامه دادیم و باز استراحتی کردیم و آقای آرین هم در این زمان به بالای قله ای در سمت چپ رفت تا بهترین مسیر را برای ادامه پیدا کند من هم فلش هایی  که روی سنگها با رنگ سفید کشیده شده بود را دنبال کردم  تا ببینم به چه منظور است که با دنبال کردن و پیدا کردن ۵-۶ فلش به بالای پرتگاهی مشرف به تنگه  رسیدم که به هیچ عنوان دلیل فلش ها قابل درک نبود البته در ابتدا گمان میکردیم فلش ها مسیر را نشان میدهند که این طور نبود و ادامه دادن مسیر فلش ها نیز نیاز به داشتن مهارت سنگ نوردی و ابزار برای ایجاد کارگاه و حمایت بود .. آقای آرین از بالا به گروه علامت دادند که برای ادامه باید  به تنگه برگردیم که ابتدای دشت کوچکی بود  ما هم از شن اسکی مسیر را پایین رفتیم  و آقای آرین هم خودش را در مسیر به ما رساند.. به پایین که رسیدیم راه را ادامه دادیم و هوا رو به تاریک شدن بود مسیر در ادامه بسیار ساده  و هموار بود و با توجه به تاریک شدن نسبی هوا به راحتی فقط با نور مهتاب قابل ادامه دادن بود  بعد از حدود ۴۰ دقیقه به دشت بزرگی رسیدیم  که گروه دانشگاه امیرکبیر هم همان جا چادر زده بودند ما هم با توجه به اینکه از ادامه مسیر اطلاع خاصی نداشتیم تصمیم توقف و برپا کردن چادر در ساعت ۹:۳۰ شب کردیم .. چادر های بهاره ی دو پوشی که همراه برده بودیم را در قسمت چمن مانندِ سرسبزی برپا کردیم و گاز ها را روشن کردیم و غذاها را گرم کردیم و خوردیم .. بعد از آن چادر ها را مرتب کردیم و به امید یک روز زیبا درون کیسه خواب ها رفته وخوابیدیم … که البته من  شب خوابم نرفت و اصلا حالم خوب نبود و تمام مدت درون دشت قدم زدم همچنین سرپرست برنامه هم بیرون از چادر ها خوابیده بود و با کوچکترین صدایی از داخل چادر ها یا اطراف بیدار میشد  .. که به نظر من اینقدر هوشیار خوابیدن واقعا سخت هست .. ساعت ۲-۳ صبح ، پوش داخلی و خارجی چادر ها  کاملا خیس شده بود که کسانی که داخل چادر خوابیده بودند فکر میکردند باران آمده ولی واقعیت این بود که رطوبت در نزدیکی زمین و آن چمن هایی که ما رویش چادر زده بودیم به حدود ۹۰ – ۱۰۰ % رسیده بود ( رطوبت ۱۰۰ % به معنی این است که دیگر آب امکان تبخیر را ندارد مثلا در دمای ۲۰ درجه ۱ متر مکعب هوا توانایی نگه داری  حدکثر ۱۸ گرم (بخار) آب را دارد مطلبی در رابطه با رطوبت هوا ) بعد از ساعت ۴ که ماه دیگر نورش به دلیل کوه ها نمی رسید هوا کمی سرد تر شد به حدی که بخار نفس کشیدن هم قابل مشاهده بود ( فکر میکنم دما حدود ۴-۶ درجه بود ) من هم  کیسه خوابم از چادربیرون آوردم و به خاطر سرمای هوا داخل آن رفتم و تا ساعت ۵:۳۰ که قرار به بیدار شدن بود کمی خوابیدم.

ساعت ۵:۳۰ بچه ها کم کم شروع به بیدار شدن کردند  و آقای آرین هم ۳ قوری چای درست کردند و به هر چادر یکی را دادند و با خوردن صبحانه ها و جمع کردن وسایل تا روشن شدن هوا صبر کردیم چادر ها که  خیس شده بود را تکاندیم و جمع کردیم کیسه خواب من و سرپرست هم که بیرون بودیم کاملا خیس شده بود .. نرمش صبح گاهی کردیم و به راه افتادیم .. درون دشت ۲ چشمه که یکی از آنها بسیار پر آب بود “معجز چشمه” ( اگر شاخه پرآب  رودخانه را دنبال کنبم و به انتهای آن برسیم میبینیم که آب از دل کوه می آید و همان چشمه است که آب شاخه ای از رود خانه که پر آب تر است را تامین میکند) و چشمه دیگر درمیان سنگ ها و علف های بلند بود که آب کمی داشت و آب از زمین بالا می آمد و به زیر علف ها و گیاهان منطقه میرفت .. ظرف های آب را کاملا پر کردیم و ساعت ۶:۵۰ دقیقه حرکت کردیم و حدود ۱۰ دقیقه بعد به دیواره بتنی ۶-۷ متری ای رسیدیم که کنارش پله هایی برای بالا رفتن بود .. بعد از بالا رفتن با منظره عجیبی روبرو شدیم که به سختی قابل وصف هست به این خاطر که همه میدونستیم به سد سیاه رود رسیدیم ولی در بالا که رسیدیم همه متفق قول بودند که اول اصلا فکرنمیکردند منظره ای که دارند تماشا میکنند آب باشه و بعد از اینکه نسیم کوچکی آمده و سطح آب را حرکت داده فهمیدند به آب پشت سد تماشا میکنند.. کمی توقف داشتیم و چند عکس گرفتبم و مسیر جاده را پیدا کردیم  و ادامه دادیم …

در ارتفاع حدود ۳۲۵۰ یکی از همنوردان کمی خسته بود که همراه با سرپرست برنامه توقف کردند( ساعت ۸:۰۰)  و ما هم از خدا خواسته کوله هایمان را پیش آنها گذاشتیم  و با ۳ کوله سبک که آب و میوه در آنها بود به راه ادامه دادیم در ابتدای یال منتهی به قله (ارتفاع ۳۴۵۰) ۲ تا دیگر از دوستان هم ترجیح دادند بمانند .. درمسیر من به علت کم خوابیدن  و همچنین کم خوردن صبحانه  حالم زیاد خوب نبود و سرعت بقیه را هم گرفته بودم و آرام می آمدم البته سرپرست ادامه برنامه خانم صالح  و همچنین بقیه دوستان با اینکه من آرام می آمدم مشکل نداشتند و میخواستند من هم قله را صعود کنم که من واقعا ازشون متشکرم ..

راه را بدون توقف و آهسته ادامه دادیم در ابتدا یالی با شیب معمولی و در ادامه با شیب کمی بیشتر به صورت شن اسکی بود که وقتی بالای آن رسیدیم قله مشخص شد و راه را روی یال کم شیب سنگی ادامه دادیم تا به قله برسیم و حدود ساعت ۱۰:۵۵ به قله رسیدیم و دیدیم قله اصلی دورتر با ارتفاع بیشتر است و راه را به سمت قله اصلی ادامه دادیم که ساعت ۱۱:۰۲ دقیقه سرپرست تماس گرفت و گفت تا ۱۱:۱۵ تا هرجا رفتید برگردید ما هم با توجه به اینکه به قول بچه ها دیگه کی پیش بیاد تا اینجا بیایم که بخواییم قله رو صعود کنیم با توجه به اولتیماتوم داده شده  خانم صالح  اجازه داد گروه کمی از هم جدا شده و هر کس میخواهد بماند و هرکس هم میخواهد قله را با سرعت زیاد صعود کند .. که همه از جمله خودم تصمیم به صعود گرفتیم خود خانم صالح  و آقای احسان جابری هم با سرعت زیادی شروع به حرکت کردند سپس تمام گروه هم به دنبال آنها حرکت کردند تا قله که تا ساعت ۱۱:۱۲ همه  روی قله بودیم و گروه امیرکبیر هم به سرپرستی خانم مقدم آنجا بودند چند عکس یادگاری گرفتیم ( ارتفاع را گروه امیرکبیر با جی پی اس ۴۰۲۰  اعلام کردند) روی قله خط الراس دو برار در پیش روی ما بود که با دیدن آنها یاد ویژه ای از آقای حسین عظیمی کردیم ، دماوند هم در پشت ابر ها خود نمایی میکرد .

ساعت ۱۱:۲۰ تصمیم به برگشت گرفتیم که تا ساعت ۱ همه به محل کوله ها  و سرپرست رسیدند که آنها هم در این مدت چادر ها را پهن کرده بودند تا خشک شود و گویا یک سگ گله هم مدتی در نزدیکی آنها بوده، از آنجا دو راه برای برگشت داشتیم اول راهی که چوپان آن منتطقه نشان داده بودند و از قبل هم از آن توسط آقای عظیمی خبر داشتیم که به روی ارتفاعات سمت چپ تنگه برویم و خط الراس سنگی آن منطقه را بپماییم که از لحاظ زمانی  کوتاه تر از مسیر تنگه بود ولی با توجه به اینکه ۴ ساعت وقت داشتیم تصمیم گرفتیم از مسیر تنگه که بسیار زیبا تر است برویم،  ساعت ۱:۳۰ به دشتی که در آن شب مانی داشتیم رسیدیم و ظرف های آب را پر کردیم و غذا ها را گرم کردیم .. املتی درست کردیم  و چند کنسرو باز کردیم  و ناهار مفصلی  خورردیم. البته خوردند! من همچنان زیاد حالم خوب نبود  ..

ساعت ۲:۱۵ بود که به سمت روستا حرکت کردیم در مسیر برگشت چون خیس شدن آنقدرا هم مهم نبود و تصمیم گرفتیم کلا از مسیر تنگه برویم که با توجه به مسیر که دست به سنگ بیشتری نسبت به بقیه مسیر داشت همچنین حتما باید از داخل رودخانه میرفتیم هزاران درود برای  آقای عظیمی فرستادیم که گفته بودند در مسیر رفت قبل از این قسمت به بالای خط الراس کناره تنگه برویم و خیس نشویم هر چند که دیروز آقای آرین  بچه ها را به بهانه  آمادگی برای برنامه سبلان از آن شیب بالا برد ولی واقعا جای تشکر داشت.

ساعت ۵:۱۵  هم در کنار ون بودیم که راننده آن رفته بود مسجد نماز بخواند که نیم ساعتی معطل شدیم و ساعت ۸ هم به میدان قدس رسیدیم.

در آخر هم از آقای آرین ( سرپرست برنامه) و خانم صالح به خاطر همراهی و لطفشون به من و بقیه بچه ها تشکر می کنم همچنین جای بچه هایی هم که نبودن خیلی خالی بود .. هزینه رفت و برگشت با استهلاک چادر ها برای هر نفر ۱۵۰۰۰ تومان شد.

بقیه عکس ها :

بقیه عکس های این برنامه رو میتونین اینجا مشاهده کنین

قله ریزان
ارتفاع قله :۳۶۵۰ (منبع کتاب کوههای سرزمین من نوشته علی مقیم)
سرپرست برنامه :خانم مریم  محمدصالح
تهیه گزارش : فائزه شرقلی

برای بزرگ شدن عکس ها روی آنها کلیک کنید

کروکی مسیر از بالا

کروکی مسیر رفت از روبرو

کروکی مسیر از بالای قله – به سمت جنوب

و اما گزارش؛ برنامه طبق قرار قبلی ساعت ۵:۱۵ و حرکت ۵:۳۰ بود. برای صعود به قله ریزان می بایستی مسیر لواسان روستای افجه را طی می کردیم که با حرکت دراین ساعت ازروزتمام طول مسیرآسمان گرگ و میش بود و حتی ستاره های درخشان هم درآسمان قابل رویت بود، می گم بدنیست که یک دوره هم آموزش ستاره شناسی و جهت یابی ازروی آسمان هم داشته باشیم. به هرحال ساعت ۶:۳۰ باحضور ۲۳ نفراز اعضای گروه حرکت از افجه به سمت دشت هویج (دشت گرچال) شروع شد و طبق رسم گذشته بعد ازمدتی توقف برای نرمش و حرکت مجدد. هم گروهی هایی که دفعه اولشون بود که دشت رو میدین همگی به وجد اومده بودن، دقیقا مثل دفعه اول خود من،استراحت ۳۰ دقیقه ای برای صرف صبحانه و ۸:۵۰ حرکت به سمت قله با سرقدمی آقای محمود آرین .ساعت ۱۲:۰۵ ،نفر اول یعنی آقای محمد مهاجرانی روی قله بودندو بعد بقیه اعضا.لازم به ذکرکه بگم ۱۴ نفر موفق به زیارت قله شدند ۵ تا خانم (گل کاشتن دست مریزادهزار ماشاالله و … ) و۸ تا آقا (خسته نباشن) .پس ازصرف تنقلات و عکس گرفتن های فراوان (حتما دوستان برای علیرضا ایمیل اش کنن)  درساعت ۱۲:۵۰ حرکت ازروی قله و ۱۴:۴۵ دشت هویج بودیم واستقبال دوستانی نیامده بودند ازما که بسیار متشکریم و۱۶:۳۰ مجددا در روستای افجه و سوار مینی بوس شدیم جهت حرکت به سمت تهران . واما در مینی بوس عسل وافسانه خیلی زحمت کشیدن و غذاهایی رو که موجود بود را برای همه بچه ها لقمه می کردند و جماعتی رو از مرگ گرسنگی نجات دادند واقعا دستشون درد نکنه. اعضای حاضر در برنامه ۳۰/۰۵/۱۳۸۸ ؛اول خانم ها : مریم  محمدصالح (سرپرست)، الهام جبلی، مژگان فرخی ، سولمازبهمنی، عسل ازگلی، افسانه ساجدی، ستاره نعیمی، نوریه قربانی، سعیده مشکات و فائزه شرفلی (خودم)  و آقایان: محمود آرین، احسان جابری ، مسعودجابری ، علیرضا جراح ها، افشین نصرت زاده، محمد مهاجرانی ، سروش پروین، حسین پروین، امید خیری، سهندپیمان فر، سهراب ادرکنی، فرهاد فریدپناه و علیرضا کریم آبادی که توی این برنامه اصلا حال اش خوب نبود امیدوارم که الان حالش خیلی بهتر شده باشه.

“همگی موفق باشین”

با اجازه من یه چند جایی شو ادیت و همچنین چند جا رو حذف کردم  ( البته خیلی کوچولو ) و در ضمن خودمم حالم خوب بود فقط یه کوچولو سرما خورده بودم

عکس ها :

قله ریزان در ابتدای مسیر

حرکت گروه به سمت قله ریزان( قله انتهایی در عکس )

روی قله ( عکس از آقای خیری)

روی قله (عکس از خانم بهمنی)

دشت هویج از روی قله ( عکس از آقای خیری )

دماوند از روی قله (عکس از آقای خیری )

کروکی مسیر عمومی صعود به قله ریزان و آتش کوه

چند نکته :

۱٫ در مسیر موبایل تا دشت هویج آنتن میداد ، هوا آفتابی با باد مطلوبی که کما بیش میوزید

۲٫ در مسیر چهار نفر در دشت هویج به نظر سرپرست گروه  و یک نفر بدون اطلاع سرپرست در اوایل مسیر صعود و یک نفر در میان راه و سه نفر در ارتفاع ۳۲۸۰ متری از گروه جدا شدند. و جمعا ۱۴ نفر موفق به صعود قله شدند

۳٫ آب در مسیر فقط در چشمه ای در شمال غربی دشت هویج تقاطع دشت با شیب کوه کنار رودخانه ( در این موقع خشک بود) قرار داشت که آب زلال  و خنکی بود .. برای پیدا کردن آن جوی آب باریکی ( بدون آب ) در شمال دشت هویج پای کوه را به دشت هویج  وصل میکند و کافی بود برای رسیدن به چشمه آنرا دنبال کنیم ( البته این چشمه را چوپانی که در دشت هویج بود به ما نشان داد)

۴٫ ارتفاع قله ریزان بین ۳۵۷۰ تا ۳۶۵۰ ذکر شده که با توجه به ارتفاع ذکر شده توسط گروه هایی که با GPS جدیدا صعود کردند و همچنین نقشه توپوگرافی منطقه  ۳۵۸۲ متر دقیق ترین ارتفاع به نظر میرسد( ارتفاع این قله در سازمان جغرافیای ارتش ۳۵۷۱ متر می باشد)

۵٫ مسیر کروکی رفت در شکل های بالا نمایش داده شده که در قسمتی از آن دامنه پرشیب  شنی کوه را به سمت شمال شرقی حرکت کردیم که مسیر بسیار خسته کننده ای بود  ولی میتوانستیم یال را که در جهت شمال غربی بود ادامه دهیم و پاکوب خوب با شیب مناسب را برویم که راه بسیار بهتری بود ( البته با توجه به  نقشه طول هر دو مسیر یکسان است ) و راه دوم توسط من و دو نفر دیگر که از شن اسکی پایین نیامدیم پیموده شد همچنین در نقشه راهنمی بالا این مسیر نمایش داده شده است  ..  البته در مسیر رفت این پاکوب را ندیدیم ! عکس مسیر راحت تر

۶٫ راه صعود در سمت شمالی دشت هویج در کنار پناهگاهی سنگ چین برای حیوانات، یال سنگی ای وجود دارد که برای صعود مناسب است در بقیه جا ها کوهپایه شنی با شیب زیاد است که صعود را مشکل میسازد و میتوان گفت تنها مسیر همان است

۷٫ وضعیت مسیر بسیار متنوع است در ابتدای مسیر سنگی در ادامه شیب تند شنی و در نزدیک قله قسمتی دیواره ماند که میتوان انرا دور زد و در آخر راه هم بستری  پر از سنگ ریزه های ۵ تا ۱۰ سانتی نوک تیز تا قله قرار دارد.. کلا مسیر نه چندان طولانی با ارتفاع گرفتن زیاد و برای صعود سریع به غیر از استقامت ، قدرت بدنی بالایی به خاطر شیب تند میطلبد

۸٫ مسیر برگشت شن اسکی بسیار راحتی  به سمت پایین میباشد.

۹٫ برنامه سبک با  طول مسیر رفت و برگشت جمعا حدود ۱۶ کیلومتر با ارتفاع گرفتن ۱۴۰۰ متر بود .

۱۰٫ هزینه رفت و برگشت با مینی بوس دربست برای هر نفر ۵۰۰۰ تومان شد.

مسیر حرکت شماتیک توسط گوگل ارث

برای بزرگ شدن روی عکس کلیک کنید

مسیر حرکت از نمای بالا

برای بزرگ شدن تصویر روی آن کلیک کنید

صبح ساعت ۶:۰۵ همه در میدان قدس جمع شده بودیم مینی بوس هم آمده بود و با دیرکرد آقایان خیری و پیمان فر ساعت ۶:۲۰ حرکت را به سمت گردنه دیزین آغاز کردیم و ساعت ۸:۲۰ به ابتدای جاده منتهی به مخابرات رسیدیم .. در مسیر رفت مینی بوس دوبار جوش آورد ما هم عطایش را لقایش بخشیدیم و در ابتدای جاده منتهی به مخابرات پیاده شدیم تا راه را پیاده ادامه دهیم و این اتفاق باعث معطلی ما حدود ۳۰ دقیقه! ، به دلیل نزدیکی به گشت راهداری ( ببخشید دستشویی ) شد که بیش نیمی از همنوردان به آنجا رفتند!!! ساعت ۸:۵۰ حرکت را برای صعود از ارتفاع ۳۲۵۱ ابتدای جاده خاکی مخابرات آغاز کردیم و حدود ۴۰ دقیقه بعد به انتهای جاده خاکی و دکل مخابرات در ارتفاع حدود ۳۴۰۰ متر رسیدیم و توقفی نیم ساعته برای صبحانه کردیم و سهند و آقای آرین هم بساط چای سبز را به پا کردند ساعت ۱۰ صبح پس از نرمشی به رسم آقای عظیمی ( که جایشان بسیار خالی بود ) صعود خودمان را آغاز کردیم.

بعد از حدود نیم ساعت حرکت یکی از همنوردان کمی حالش در ارتفاع خوب نبود، توقف کرد، دو نفر دیگر هم همراه ایشان توقف کردند و ما راه را ادامه دادیم بعد از توقف این ۳ نفر گروه بسیار ساکت شد و شور شعف گروه با نبود این ۳ نفر، از بین رفت، به قول سرپرست آرامش به گروه برگشت ( البته خودش قبول داشت که خیلی جاشون خالیه !)

برای بزگ شدن روی عکس ها کلیک کنید

در ادامه مسیر روی یال منتهی به قله دو قسمت سنگی کوچک و یک گرده سنگی قرار داشت که خسته کننده بود و در ادامه شیب کمی بیشتر شد و به قسمت سنگی کوتاهی تا قله رسیدیم قبل از قسمت سنگی یکی از خانم ها به دلیل خستگی توقف کردند و در باقیمانده راه کوتاه قله دو نفر دیگر از خانم ها توقف کردند راه را ادامه دادیم تا قله و ۹ نفر موفق به صعود قله ( ۴۱۵۴ متر) در ساعت ۱۳:۲۰ شدند.

برای بزرگ دیدن عکس روی آن کلیک کنید در این عکس چند نفر دیگر که موفق به صعود شدند نیستند

در میان راه رفت دو توقف ۱۰ -۱۵ دقیقه ای داشتیم که گلویی تازه کرده یادی ازکسانی که در ابتدای راه ایستاده بودند و همچنین نیامده بودند میکردیم، در مسیر رفت یک گروه ۳ نفری را در حال بازگشت دیدیم ( که به قول آقای آرین یک دستشویی از ما جلوتر بودند ) همچنین یک گروه حدودا ۱۰ نفر از مردان گویا آذری زبان هم که بدون هرگونه وسایل خاص کوهنوردی قله را صعود کرده بودند و در مسیر برگشت هم یک گروه ۴ نفری دیدیم که شب قبل را در چادر در روی یال منتهی به قله خوابیده بودند را دیدم .. در قله هم یادی از علی رئیس دانا کردیم و قرارمان سنگ چینی یادبود از ایشان روی قله بود که متاسفانه وقت نشد همچنین یادی از آقای براتچی یکی از اعضای گروه خودمان که زمستان سال قبل در این منطقه مفقود شده بودند کردیم !

قله دماوند از کلون بستک – که البته ما به دلیل صاف نبودن هوا ندیدیم

روی قله توقف کوتاه ۱۰ دقیقه ای کردیم، میوه ای خوردیم ، چند عکس یادگاری گرفتیم و به سرعت مشغول باز گشت شدیم و حدود ۱۶:۱۵ دقیقه به مخابرات رسیدیم و نیم ساعت بعد به مینی بوس و منتظر سرپرست و ۲ همنورد دیگرمان که عقب مانده بودند شدیم.

در نزدیکی مینی بوس سهند را دیدیم که با سرعت زیاد از کنارمان رد شد و به سمت بالا می دوید! گویا دو همنورد عقب مانده مسیر را میان بر زده بودند و از شن اسکی با شیب تندی پایین آمده بودند و به جایی رسیده بودند که شیب بسیار بیشتر بود و نه راه پس داشتند نه پیش ! سهند و علی اشراقی و سرپرست کمک کردند تا پایین آمدند.

چند نکته :

1. سرپرست از دست بعضی همنوردان که اصلا به حرف ایشان توجه نمی کردند بسیار دلخور شد و امیدوارم دیگر این اتفاق تکرار نشود .. اول از همه جلودار گروه که با تذکر چندباره سرپرست مبنی بر اینکه ایشان به عنوان سرقدم سریعتر حرکت کنند ( به علت کمبود وقت ) ایشان با سرعت یکنواخت خودشان که البته برای برخی همنوردان خوب بود ادامه میدادند . دوم یکی از همنوردان که  با جدا شدن از گروه حدود یک ساعت زود تر به قله رسید و در آخر هم همنورد دیگری! که در پایین آمدن از مسیر دیگری اقدام کرد.
   
2. آقای پروین در مسیر بازگشت همه را به بستی و دوغ مهمان کردند که بسیار چسبید و جای بسی تشکر دارد همچنین در برنامه قبل ایشان برای کسانی که از گروه جدا شده بودند هندوانه بسیار خنکی خریدند که چون قرار بود سروش گزارش بنویسد ( که ننوشت) من در خلاصه برنامه اشاره ای نکرده بودم!
3. هزینه رفت و برگشت توسط مینی بوس دربست حدود ۱۰۰ هزار تومان شد که سهم هر نفر ۷ هزار تومان شد.
   
4. مسیر حدود ۱۲ کیلومتر با ارتفاع گرفتن حدود ۱۰۰۰ متر بود.
   
5. مطلب جالب در این کوه با فاصله گرفتن اعضای گروه که بالاتر در فاصله نسبتا زیاد بودند صدا ها به راحتی و قابل فهم شنیده میشد ( این مطلب توسط من که در برگشت جلو افتادم و همچنین ۳ نفری که در اوایل مسیر بودند تایید شده ) که دلیلش را نمیدانم !( البته احتمالا به دلیل باد بوده ولی دلیل این وضوح زیاد جالب بود )
6. عکسی از یادداشتهای علی اشراقی که در طول مسیر مورد توجه قرار گرفته بود. در اینجا.

در پایان از کسانی که فقط در ابتدای راه با ما بودند سپاسگذارم چون در کنارشان لحظات بسیار خوبی را داشتیم و همچنین تشکر از سرپرستی گروه آقای محمودآرین که بسیار به اعضای گروه توجه میکردند و صعود بسیار ساده ای را در کنار ایشان داشتیم !

]]> http://alpinist.ir/1388/05/23/%da%a9%d9%84%d9%88%d9%86-%d8%a8%d8%b3%d8%aa%da%a9.html/feed 10