تبریک به عرفان فکری

تبریک به عرفان فکری جوان ترین عضو هیئت مدیره ی جدید انجمن کوهنوردان ایران

من و عرفان – دماوند جنوبی – ۱۹ شهریور ۸۹

عرفان فکری به همراه ۷ نفر دیگر با انتخابات رسمی در مجمع سالیانه انجمن ، مسئولیت این دوره انجمن کوهنوردان ایران را بر عهده گرفتند .. تبریک صمیمانه به عرفان فکری یکی از بهترین دوستان کوهنوردم بابت این انتخاب شایسته می گویم و با امید موفقیت های بزرگ و بهتر برای کوهنوردی ایران امیدوارم امسال تحولات خوبی رو برای کوهنوردان ایران در انجمن کوهنوردان شاهد باشیم .

اعضای جدید هیئت مدیره انجمن :

  • فاطمه زند حبیبی ۱۶۱ رای
  • عباس ثابتیان ۱۴۱ رای
  • لطیفه بقراط ۱۰۸ رای
  • محمد تقی بهره ور ۱۰۷ رای
  • ابوالفضل جوادی ۸۷ رای
  • عرفان فکری ۷۸ رای
  • افشین یوسفی ۶۹ رای
  • آقای رضا میرزائی نیز به عنوان بازرس


مخمصه – از وبلاگ روزهای یک سرخپوست بد

قسمتی از  مخمصه - از وبلاگ روزهای یک سرخپوست بد ( یاسمن بهمن آبادی )

. اگه تو دو دنیای متفاوت نبودن می تونستن دوستای خیلی خوبی باشن برای هم . ( مثل خیلی از ماها )

  • مک نیل           یه نفر بهم گفت باید طوری زندگی کنی که وقتی فهمیدی کسی دنبالته ظرف ۳۰ ثانیه بتونی اونو ترک کنی
  • وینسنت            ببینم تو راهبی یا کشیش ؟
  • مک نیل             نه منم یه زنی رو دوست دارم
  • وینسنت            بهش گفتی چه کاره ای؟
  • مک نیل             گفتم فروشنده ام
  • وینسنت            پس اگه دیدی که من دنبالتم اون زنو میذاری و فراموشش میکنی؟ بدون این که ازش خداحافظی کنی؟
  • مک نیل             اینم یه جورشه
  • وینسنت            خیلی مزخرفه
  • مک نیل             همیشه همینطور بوده. یا اینطوریه یا هردو بهتره فکر یه کار دیگه ای باشیم
  • وینسنت            من کار دیگه ای بلد نیستم
  • مک نیل             منم همینطور
  • وینسنت            اما من نمیخوام اینطور باشه
  • مک نیل             منم همینطور

تخریب باغ گیاه شناسی نوشهر و یادداشت محمد درویش

سبزپرس

چرا مردم اشتوتگارت می‌توانند؛ اما مردم نوشهر نمی‌توانند؟!

چند هفته‌ای است که ماجرای مقاومت جانانه‌ی بخش بزرگی از طرفداران محیط زیست در شهر اشتوتگارت به یکی از خبرهای بحث‌برانگیز رسانه‌های جهان بدل شده است. جایی که دولت فدرال آلمان به رهبری آنجلا مرکر درصدد است تا با اعتباری هنگفت معادل ۷ میلیارد یورو، خطوط روزمینی حمل و نقل ریلی را به زیرزمین انتقال داده و بدین‌ترتیب، این شهر مشهور صنعت اتومبیل‌سازی آلمان و جهان را با کمترین زمان به قلب اروپا پیوند دهد.همان طور که مشاهده می‌شود، ظاهراً همه چیز هم خوب و آرمانی و مثبت است! زیرا هم این سرمایه‌گذاری هنگفت (موسوم به اشتوتگارت ۲۱) به بهبود کسب و کار و اشتغال‌زایی در اشتوتگارت کمک خواهد کرد و هم حمل و نقل زیرزمینی (مترو) از نظر محیط زیستی هم کاری توجیه‌پذیر و مثبت ارزیابی می‌شود.

با این وجود، حزب سبزهای آلمان با این اقدام دولت مرکزی به شدت مخالفت کرده و توانسته اجتماعات بسیار بزرگی را در حمایت از خویش به خیابان‌ها بکشد. وضعیت اینک چنان است که بیم آن می‌رود تا برای نخستین بار، حزب حاکم دموکرات مسیحی در انتخابات پیش رو اکثریت خود را در پارلمان از دست داده و سقوط کند؛ زیرا تازه‌ترین نظرسنجی‌ها حکایت از آن دارد که ۵۳ درصد از مردم آلمان با طرفداران محیط زیست در اشتوتگارت همراه هستند.

نکته‌ی حیرت‌انگیز و جالب ماجرا این است که همه‌ی مخالفت‌ها از آنجا شروع می‌شود که احتمال دارد این پروژه در صورت اجرا منجر به از بین رفتن ۳۰۰ اصله درخت در پارکی در مرکز اشتوتگارت شود! دقت کنید که احتمال دارد چنین رخدادی به وقوع پیوندد!حالا این ماجرا و پژواک مردم اشتوتگارت را – که تاکنون منجر به زد و خورد شدید با پلیس و ضرب و شتم و بازداشت شماری از مردم را فراهم کرده است – مقایسه کنید با بلایی که هر روزه دارد بر سر طبیعت ما در پارک ملی کویر، جنگل‌های مریوان، منطقه نایبند، کوهستان دنا، دریاچه ارومیه و … باغ اکولوژی نوشهر می‌آید!چرا مردم ما اینگونه منفعل و خاموش در برابر چنین تاراج بی‌سابقه‌ای عمل کرده و می‌کنند؟مگر ما چند باغ اکولوژی نظیر نوشهر باقدمت ۵۴ سال و ۱۴۰۰ گونه گیاهی داریم که بتوان از آن با عنوان موزه تاریخ پژوهش کشور در حوزه منابع طبیعی یاد کرد؟واقعاً آن ۳۵ هکتار چرا باید برای برخی از مدیران ما در نوشهر و مازندران چنان فراخ و بزرگ به نظر رسد که هر نوع توسعه و جاده‌ای را باید از دل آن رقم زد؟!یادمان باشد که در محوطه این پردیس استثنایی کشور، درختانی با قدمت ۹۰ سال به زندگی خود ادامه می‌دهند و برخی از نایاب‌ترین گونه‌های گیاهی ایران و جهان هنوز در آن زیست می‌کنند.حرف من این است:با سکوت و انفعال خویش کاری نکنیم که آیندگان از ما به عنوان شریک دزد و رفیق غافله یاد کنند.

برای همین است که به سهم خود درود می‌فرستم بر آن عزیزانی که پنجمین موج سبز وبلاگستان فارسی را راه انداختند تا به طبیعت ستیزان قدرقدرت نشان دهند: هنوز زیستمندان مظلوم باغ اکولوژی نوشهر کاملاً بی یار و یاور نشده‌اند! شده‌اند؟

عباس محمدی

محمد درویش