صعود شبانه به توچال جمعه ۲۰ شهریور
اعضا شرکت کننده : حدود ۲۰ نفر ( چون اسم های همه رو نمیدونم اسامی کامل رو بعدا میتونید در سایت گروه همت شمیران اسامی را ببینید )
این برنامه احتیاجی به گزارش نوشتن نداره به همین خاطر بیشتر به جنبه هایی غیر از گزارش برنامه توجه میکنم
۱- ساعت های برنامه :
- ۶:۰۰ میدان سربند
- ۸:۱۵ شیر پلا و افطار
- ۹:۵۰ حرکت از شیرپلا
- ۱۱:۲۵ جانپناه امیری
- ۱۲ حرکت از جانپناه امیری
- ۱:۳۰ قله تو چال
- ۲ حرکت از قله
- ۲:۴۰ جانپناه امیری
- ۳ حرکت از جانپناه
- ۴ شیرپلا و سحر
۲- تشکر از آقای حسین عظیمی سرپرست این برنامه و همچنین بقیه دوستان که ساعت های خوبی در کنارشون بودیم
۳- یک مطلب آقای علایی روز دوشنبه گفت که نمونه بارزش رو تو این برنامه دیدیم که قله توچال بیشترین آمار تلفات رو داره و همچنین در مورد کسانی که به این قله میروند
برای من خیلی جالب بود وقتی ساعت ۱:۳۰ به جانپناه روی قله رسیدیم همزمان با یک گروه دیگه بود که آنها قصد چادر زدن روی قله را داشتند و البته باد شدید سردی می وزید و دما هم زیر صفر بود در جانپناه را بازکردیم و چند تن از افراد گروه دیگر تا برپاشدن چادرشان و ما که از بقیه گروه خودمان کمی زود تر رسیده بودیم داخل شدیم ، داخل جانپناه دو گروه بودند گروهی ۲ نفره از دوستان گروه خودمان که از مسیر کلک چال آمده بودند و گروه دیگر ۶-۷ نفره که تمام جانپناه را اشغال کرده بودند و از ساعت ۸ روز قبل در جانپناه اتراق کرده بودند .. خوب دوستان خودمان که بلند شدند و کیسه خوابهاشون رو جمع کردند تا تعداد بیشتری داخل شوند ولی کسانی که مدت بیشتری بود در قله بودند رفتار زشت و مزحکی داشتند من چند تا از این رفتار رو فقط ذکر میکنم
- اعتراض به گروه برای داخل شدن به خاطر اینکه هوای سرد وارد جانپناه شده و از خواب بیدار شدند
- برخورد خشونت آمیز در مورد جابجا کردن کوله پشتی هاشان که سکوهای جانپناه رو اشغال کرده بود
- پخش کردن تمام وسایل شام و کوله هاشان روی سکوهای جانپناه
- و در آخر یکی دو نفر از آنها که نشسته بودند اقدام به روشن کردن و کشیدن سیگار درون جانپناه کردند که با برخورد ما مواجه شدند
آقای علایی به این افراد به جای کوهنورد ، کوهپیما میگفتند ، که به نظر من باید به اینها کوهرو یا کوهنوردنما گفت که بدون هیچ وسایلی به قله آمدند! و به نظر من این مسیر های شمال تهران علاوه بر اینکه مسیر های متنوع ، قوی و مختلفی است کم کم دارد به پیاده روی کوهروها تبدیل میشود و از همه جالب تر اینکه ما این مسیر ها را روز به روز ایمن تر میکنیم تمام مسیر را پله درست میکنیم ( پله در کوه ؟ ) مسیر را میله گذاری و طناب گذاری میکنیم برای ایمنی کوه نوردان ولی غافل از اینکه مسیر را هموار میکنیم برای کوه روان که طناب ها بگیرند و به زور خود را بالا بکشند و این اقدامات همان دلیل بیشتر بودن تلفات مسیر های شمال تهران و قله توچال است
۴- بعضی از بچه ها، چه کسایی که برنامه هفته قبل رو اومده بودن و چه کسانی نیومده بودن برنامه این هفته رو با هفته قبل از لحاظ سختی مقایسه میکردن که به نظر من قابل قیاس با توجه به وضعیت های بدنی متفاوت نیستن ولی چند تا تفاوت رو بگم قضاوت با خودتون
برنامه این هفته ۱۳- ۱۴ ساعته با ارتفاع گیری تقریبا ۲۰۰۰ متر و طول تقریبی ۲۰ کیلومتر در رفت و برگشت با مسیری شناخته شده و معمولی در خنکای شب با جانپناه و پناه گاه مشخص و چشمه های آب معین بود ولی برنامه میشینه مرگ با طول تقریبی ۲۴ کیلومتر ( ۶ کیلومتر در روز اول و ۱۸ کیلومتر در روز دوم ) و مسیری که هیچ کدام از اعضا و سرپرست قبلا نرفته بودند و همچنین وجود آب در مسیر مشخص نبود و علاوه بر اینها کوله دوروزه حمل لباس خشک به خاطر داخل آب شدن و رد شدن از رود خانه و حمل کیسه خواب و چادر و آب بیشتر و دست به سنگ کمتر ولی سخت تر و مسیر صعودی که تا رسیدن به پای یال صعود مجبور به رد شدن از یک دشت پر از خار های بلند و و صعود از مسیر شن اسکی و ارتفاع گیری حدود ۱۷۰۰ متر در مدت زمان ۲۴- ۲۵ ساعت بود
۵- گویا در همین شب صعود ما آقای کاظم فریدیان و فرامرز نصیری هم اقدام به صعود توچال کردند ( مطالب تکمیلی در این مورد در کلاغها )
موضوعات: گزارش برنامه ها | تاریخ: ۲۱ شهریور ۸۸
ممنون از سرعت اطلاع رسانی واقعا شگفت انگیزه