کوهنورد – تـنها در کوهستان

به نام خدا

قله ریزان
ارتفاع قله :۳۶۵۰ (منبع کتاب کوههای سرزمین من نوشته علی مقیم)
سرپرست برنامه :خانم مریم  محمدصالح
تهیه گزارش : فائزه شرقلی

برای بزرگ شدن عکس ها روی آنها کلیک کنید

کروکی مسیر از بالا

کروکی مسیر رفت از روبرو

کروکی مسیر از بالای قله – به سمت جنوب

و اما گزارش؛ برنامه طبق قرار قبلی ساعت ۵:۱۵ و حرکت ۵:۳۰ بود. برای صعود به قله ریزان می بایستی مسیر لواسان روستای افجه را طی می کردیم که با حرکت دراین ساعت ازروزتمام طول مسیرآسمان گرگ و میش بود و حتی ستاره های درخشان هم درآسمان قابل رویت بود، می گم بدنیست که یک دوره هم آموزش ستاره شناسی و جهت یابی ازروی آسمان هم داشته باشیم. به هرحال ساعت ۶:۳۰ باحضور ۲۳ نفراز اعضای گروه حرکت از افجه به سمت دشت هویج (دشت گرچال) شروع شد و طبق رسم گذشته بعد ازمدتی توقف برای نرمش و حرکت مجدد. هم گروهی هایی که دفعه اولشون بود که دشت رو میدین همگی به وجد اومده بودن، دقیقا مثل دفعه اول خود من،استراحت ۳۰ دقیقه ای برای صرف صبحانه و ۸:۵۰ حرکت به سمت قله با سرقدمی آقای محمود آرین .ساعت ۱۲:۰۵ ،نفر اول یعنی آقای محمد مهاجرانی روی قله بودندو بعد بقیه اعضا.لازم به ذکرکه بگم ۱۴ نفر موفق به زیارت قله شدند ۵ تا خانم (گل کاشتن دست مریزادهزار ماشاالله و … ) و۸ تا آقا (خسته نباشن) .پس ازصرف تنقلات و عکس گرفتن های فراوان (حتما دوستان برای علیرضا ایمیل اش کنن)  درساعت ۱۲:۵۰ حرکت ازروی قله و ۱۴:۴۵ دشت هویج بودیم واستقبال دوستانی نیامده بودند ازما که بسیار متشکریم و۱۶:۳۰ مجددا در روستای افجه و سوار مینی بوس شدیم جهت حرکت به سمت تهران . واما در مینی بوس عسل وافسانه خیلی زحمت کشیدن و غذاهایی رو که موجود بود را برای همه بچه ها لقمه می کردند و جماعتی رو از مرگ گرسنگی نجات دادند واقعا دستشون درد نکنه. اعضای حاضر در برنامه ۳۰/۰۵/۱۳۸۸ ؛اول خانم ها : مریم  محمدصالح (سرپرست)، الهام جبلی، مژگان فرخی ، سولمازبهمنی، عسل ازگلی، افسانه ساجدی، ستاره نعیمی، نوریه قربانی، سعیده مشکات و فائزه شرفلی (خودم)  و آقایان: محمود آرین، احسان جابری ، مسعودجابری ، علیرضا جراح ها، افشین نصرت زاده، محمد مهاجرانی ، سروش پروین، حسین پروین، امید خیری، سهندپیمان فر، سهراب ادرکنی، فرهاد فریدپناه و علیرضا کریم آبادی که توی این برنامه اصلا حال اش خوب نبود امیدوارم که الان حالش خیلی بهتر شده باشه.

“همگی موفق باشین”

با اجازه من یه چند جایی شو ادیت و همچنین چند جا رو حذف کردم  ( البته خیلی کوچولو ) و در ضمن خودمم حالم خوب بود فقط یه کوچولو سرما خورده بودم

عکس ها :

قله ریزان در ابتدای مسیر

حرکت گروه به سمت قله ریزان( قله انتهایی در عکس )

روی قله ( عکس از آقای خیری)

روی قله (عکس از خانم بهمنی)

دشت هویج از روی قله ( عکس از آقای خیری )

دماوند از روی قله (عکس از آقای خیری )

کروکی مسیر عمومی صعود به قله ریزان و آتش کوه

چند نکته :

۱٫ در مسیر موبایل تا دشت هویج آنتن میداد ، هوا آفتابی با باد مطلوبی که کما بیش میوزید

۲٫ در مسیر چهار نفر در دشت هویج به نظر سرپرست گروه  و یک نفر بدون اطلاع سرپرست در اوایل مسیر صعود و یک نفر در میان راه و سه نفر در ارتفاع ۳۲۸۰ متری از گروه جدا شدند. و جمعا ۱۴ نفر موفق به صعود قله شدند

۳٫ آب در مسیر فقط در چشمه ای در شمال غربی دشت هویج تقاطع دشت با شیب کوه کنار رودخانه ( در این موقع خشک بود) قرار داشت که آب زلال  و خنکی بود .. برای پیدا کردن آن جوی آب باریکی ( بدون آب ) در شمال دشت هویج پای کوه را به دشت هویج  وصل میکند و کافی بود برای رسیدن به چشمه آنرا دنبال کنیم ( البته این چشمه را چوپانی که در دشت هویج بود به ما نشان داد)

۴٫ ارتفاع قله ریزان بین ۳۵۷۰ تا ۳۶۵۰ ذکر شده که با توجه به ارتفاع ذکر شده توسط گروه هایی که با GPS جدیدا صعود کردند و همچنین نقشه توپوگرافی منطقه  ۳۵۸۲ متر دقیق ترین ارتفاع به نظر میرسد( ارتفاع این قله در سازمان جغرافیای ارتش ۳۵۷۱ متر می باشد)

۵٫ مسیر کروکی رفت در شکل های بالا نمایش داده شده که در قسمتی از آن دامنه پرشیب  شنی کوه را به سمت شمال شرقی حرکت کردیم که مسیر بسیار خسته کننده ای بود  ولی میتوانستیم یال را که در جهت شمال غربی بود ادامه دهیم و پاکوب خوب با شیب مناسب را برویم که راه بسیار بهتری بود ( البته با توجه به  نقشه طول هر دو مسیر یکسان است ) و راه دوم توسط من و دو نفر دیگر که از شن اسکی پایین نیامدیم پیموده شد همچنین در نقشه راهنمی بالا این مسیر نمایش داده شده است  ..  البته در مسیر رفت این پاکوب را ندیدیم ! عکس مسیر راحت تر

۶٫ راه صعود در سمت شمالی دشت هویج در کنار پناهگاهی سنگ چین برای حیوانات، یال سنگی ای وجود دارد که برای صعود مناسب است در بقیه جا ها کوهپایه شنی با شیب زیاد است که صعود را مشکل میسازد و میتوان گفت تنها مسیر همان است

۷٫ وضعیت مسیر بسیار متنوع است در ابتدای مسیر سنگی در ادامه شیب تند شنی و در نزدیک قله قسمتی دیواره ماند که میتوان انرا دور زد و در آخر راه هم بستری  پر از سنگ ریزه های ۵ تا ۱۰ سانتی نوک تیز تا قله قرار دارد.. کلا مسیر نه چندان طولانی با ارتفاع گرفتن زیاد و برای صعود سریع به غیر از استقامت ، قدرت بدنی بالایی به خاطر شیب تند میطلبد

۸٫ مسیر برگشت شن اسکی بسیار راحتی  به سمت پایین میباشد.

۹٫ برنامه سبک با  طول مسیر رفت و برگشت جمعا حدود ۱۶ کیلومتر با ارتفاع گرفتن ۱۴۰۰ متر بود .

۱۰٫ هزینه رفت و برگشت با مینی بوس دربست برای هر نفر ۵۰۰۰ تومان شد.

موضوعات: گزارش برنامه ها | تاریخ: ۳۱ مرداد ۸۸