کوهنورد – تـنها در کوهستان

برای این برنامه صعود به قله کلون بستک به ارتفاع ۴۱۵۲ متر (با توجه به جی پی اس من ) انتخاب شده بود در این برنامه آقایان ( محمود آرین (سرپرست) – حسین پروین – سهراب ادرکنی – سهند پیمان فر – علی اشراقی – امید خیری – علیرضا کریم آبادی (خودم) ) و خانمها ( مریم بهرامی – نوریه قربانی – الهام جبلی- مژگان فرخی – افسانه ساجدی -عسل ازگلی – ستاره نعیمی – زهرا مرزبان ) جمعا ۱۵ نفر شرکت داشتند که در مجموع ۹ نفر موفق به صعود قله شدند و ۳ نفر هم تا فاصله کمتر از ۱۰۰ متر به قله آمدند .. همچنین ۳ نفر هم تا اواسط راه صعود ما را همراهی کردند به دلیل ناخوشایند بودن حال یکی از همنوردان ایستادند . این برنامه در شرایط آفتابی ( نه چندان گرم ) و باد ملایم و مطلوبی انجام گرفت و موبایل در تمام طول برنامه آنتن میداد . در این برنامه خانم فائزه شرفلی و سروش پروین و چند نفر دیگر بسیار جایشان خالی بود.اطلاعات مربوط به این قله قبلا در سایت قرار داده شده که برای مشاهده آن میتوانید به اینجا مراحعه کنید

مسیر حرکت شماتیک توسط گوگل ارث

برای بزرگ شدن روی عکس کلیک کنید

مسیر حرکت از نمای بالا

برای بزرگ شدن تصویر روی آن کلیک کنید

صبح ساعت ۶:۰۵ همه در میدان قدس جمع شده بودیم مینی بوس هم آمده بود و با دیرکرد آقایان خیری و پیمان فر ساعت ۶:۲۰ حرکت را به سمت گردنه دیزین آغاز کردیم و ساعت ۸:۲۰ به ابتدای جاده منتهی به مخابرات رسیدیم .. در مسیر رفت مینی بوس دوبار جوش آورد ما هم عطایش را لقایش بخشیدیم و در ابتدای جاده منتهی به مخابرات پیاده شدیم تا راه را پیاده ادامه دهیم و این اتفاق باعث معطلی ما حدود ۳۰ دقیقه! ، به دلیل نزدیکی به گشت راهداری ( ببخشید دستشویی ) شد که بیش نیمی از همنوردان به آنجا رفتند!!! ساعت ۸:۵۰ حرکت را برای صعود از ارتفاع ۳۲۵۱ ابتدای جاده خاکی مخابرات آغاز کردیم و حدود ۴۰ دقیقه بعد به انتهای جاده خاکی و دکل مخابرات در ارتفاع حدود ۳۴۰۰ متر رسیدیم و توقفی نیم ساعته برای صبحانه کردیم و سهند و آقای آرین هم بساط چای سبز را به پا کردند ساعت ۱۰ صبح پس از نرمشی به رسم آقای عظیمی ( که جایشان بسیار خالی بود ) صعود خودمان را آغاز کردیم.

بعد از حدود نیم ساعت حرکت یکی از همنوردان کمی حالش در ارتفاع خوب نبود، توقف کرد، دو نفر دیگر هم همراه ایشان توقف کردند و ما راه را ادامه دادیم بعد از توقف این ۳ نفر گروه بسیار ساکت شد و شور شعف گروه با نبود این ۳ نفر، از بین رفت، به قول سرپرست آرامش به گروه برگشت ( البته خودش قبول داشت که خیلی جاشون خالیه !)

برای بزگ شدن روی عکس ها کلیک کنید

در ادامه مسیر روی یال منتهی به قله دو قسمت سنگی کوچک و یک گرده سنگی قرار داشت که خسته کننده بود و در ادامه شیب کمی بیشتر شد و به قسمت سنگی کوتاهی تا قله رسیدیم قبل از قسمت سنگی یکی از خانم ها به دلیل خستگی توقف کردند و در باقیمانده راه کوتاه قله دو نفر دیگر از خانم ها توقف کردند راه را ادامه دادیم تا قله و ۹ نفر موفق به صعود قله ( ۴۱۵۴ متر) در ساعت ۱۳:۲۰ شدند.

برای بزرگ دیدن عکس روی آن کلیک کنید در این عکس چند نفر دیگر که موفق به صعود شدند نیستند

در میان راه رفت دو توقف ۱۰ -۱۵ دقیقه ای داشتیم که گلویی تازه کرده یادی ازکسانی که در ابتدای راه ایستاده بودند و همچنین نیامده بودند میکردیم، در مسیر رفت یک گروه ۳ نفری را در حال بازگشت دیدیم ( که به قول آقای آرین یک دستشویی از ما جلوتر بودند ) همچنین یک گروه حدودا ۱۰ نفر از مردان گویا آذری زبان هم که بدون هرگونه وسایل خاص کوهنوردی قله را صعود کرده بودند و در مسیر برگشت هم یک گروه ۴ نفری دیدیم که شب قبل را در چادر در روی یال منتهی به قله خوابیده بودند را دیدم .. در قله هم یادی از علی رئیس دانا کردیم و قرارمان سنگ چینی یادبود از ایشان روی قله بود که متاسفانه وقت نشد همچنین یادی از آقای براتچی یکی از اعضای گروه خودمان که زمستان سال قبل در این منطقه مفقود شده بودند کردیم !

قله دماوند از کلون بستک – که البته ما به دلیل صاف نبودن هوا ندیدیم

روی قله توقف کوتاه ۱۰ دقیقه ای کردیم، میوه ای خوردیم ، چند عکس یادگاری گرفتیم و به سرعت مشغول باز گشت شدیم و حدود ۱۶:۱۵ دقیقه به مخابرات رسیدیم و نیم ساعت بعد به مینی بوس و منتظر سرپرست و ۲ همنورد دیگرمان که عقب مانده بودند شدیم.

در نزدیکی مینی بوس سهند را دیدیم که با سرعت زیاد از کنارمان رد شد و به سمت بالا می دوید! گویا دو همنورد عقب مانده مسیر را میان بر زده بودند و از شن اسکی با شیب تندی پایین آمده بودند و به جایی رسیده بودند که شیب بسیار بیشتر بود و نه راه پس داشتند نه پیش ! سهند و علی اشراقی و سرپرست کمک کردند تا پایین آمدند.

چند نکته :

1. سرپرست از دست بعضی همنوردان که اصلا به حرف ایشان توجه نمی کردند بسیار دلخور شد و امیدوارم دیگر این اتفاق تکرار نشود .. اول از همه جلودار گروه که با تذکر چندباره سرپرست مبنی بر اینکه ایشان به عنوان سرقدم سریعتر حرکت کنند ( به علت کمبود وقت ) ایشان با سرعت یکنواخت خودشان که البته برای برخی همنوردان خوب بود ادامه میدادند . دوم یکی از همنوردان که  با جدا شدن از گروه حدود یک ساعت زود تر به قله رسید و در آخر هم همنورد دیگری! که در پایین آمدن از مسیر دیگری اقدام کرد.
   
2. آقای پروین در مسیر بازگشت همه را به بستی و دوغ مهمان کردند که بسیار چسبید و جای بسی تشکر دارد همچنین در برنامه قبل ایشان برای کسانی که از گروه جدا شده بودند هندوانه بسیار خنکی خریدند که چون قرار بود سروش گزارش بنویسد ( که ننوشت) من در خلاصه برنامه اشاره ای نکرده بودم!
3. هزینه رفت و برگشت توسط مینی بوس دربست حدود ۱۰۰ هزار تومان شد که سهم هر نفر ۷ هزار تومان شد.
   
4. مسیر حدود ۱۲ کیلومتر با ارتفاع گرفتن حدود ۱۰۰۰ متر بود.
   
5. مطلب جالب در این کوه با فاصله گرفتن اعضای گروه که بالاتر در فاصله نسبتا زیاد بودند صدا ها به راحتی و قابل فهم شنیده میشد ( این مطلب توسط من که در برگشت جلو افتادم و همچنین ۳ نفری که در اوایل مسیر بودند تایید شده ) که دلیلش را نمیدانم !( البته احتمالا به دلیل باد بوده ولی دلیل این وضوح زیاد جالب بود )
6. عکسی از یادداشتهای علی اشراقی که در طول مسیر مورد توجه قرار گرفته بود. در اینجا.

در پایان از کسانی که فقط در ابتدای راه با ما بودند سپاسگذارم چون در کنارشان لحظات بسیار خوبی را داشتیم و همچنین تشکر از سرپرستی گروه آقای محمودآرین که بسیار به اعضای گروه توجه میکردند و صعود بسیار ساده ای را در کنار ایشان داشتیم !

موضوعات: گزارش برنامه ها | تاریخ: ۲۳ مرداد ۸۸